රටේ කීර්තිය වනසන ලජ්ජාවක් සදාචාරයක් නැත්තෝ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2019/09/18 – ලංකාදීප

ලැජ්ජාව හා බිය නැති සමාජයක් තුළ තවත් යමක් ඉතිරිවී තිබෙන්නට පුලූවන්කමක් නැත. අද වන විට ශ‍්‍රී ලංකාව ලජ්ජාව නැති සමාජයක් බවට පත්ව තිබේ. සුළුතරයකගේ කි‍්‍රයාකාරකම් සමස්ථ සමාජයටම අවමානයක් වී ඇත. රට තුළ සිදුවන සිද්ධි කිසිසේත් ශී‍්‍ර ලංකාවේ අභිමානයට හේතුවක් නොවේ. දෙතැනක සිදුවූ සිද්ධි දෙකක් අදුරු කැළලක් රටට  ඉතිරි කරන ලද බව සදහන් කළ යුතුය.

සාමනේර දෙනමකට ගිහියෙකු කරන හිරිහැර නොබෝදා සමාජ මාධ්‍ය ජාලා වලින් වාර්තා වූ සිද්ධියකි. රණ ශූරයෙක්, සර්පයෙක්, ගින්නක් හෝ භික්ෂුවක ඉතා කුඩා යැයි නොසලකා සිටිය යුතු නැති බව බුදුරජාණන් වහන්සේ පසේනදී රජු විමසන ලද කාරණයකට පිළිතුරු වශයෙන් දේශනා කර තිබේ. බහුතරයක් බොදුනුවන් වන, නිතර දෙවේලේ බුදු බණ ඇසෙන රටක ජීවත්වන පුද්ගලයෙකු සුළු සිද්ධියක් හේතු කරගෙන සාමනේර දෙනමකට හිරිහැර කරන්නේ ඉතා අමානුෂික අන්දමටය. අනෙක කලූතර බෝධිය අසල සිද්ධියකි. මෙරට පැවැති උත්සවයකට පැමිණි බෝරා සාමාජිකයන් අතරින් කිහිපදෙනෙකු හිස් ආවරණ පැළද ගැවසීම ගැන කිසිවෙකු තද වචන වලින් අවවාද කරන ආකාරයක් දිස්වෙයි. වෙනත් රටකින් පැමිණි, මෙරට සංස්කෘතික හා ආගමික වත් පිලිවෙත් නොදන්නා පිරිසකට එය පෙන්වා දී ම නරක නැත. නමුත් ජාතිවාදී අදහස් මුසු කිරීම සුදුසු නැත. සමාජ මාධ්‍ය නොතිබුණා නම් මෙම සිද්ධි අප අවට පමණක් ඇති වී අමතක වී යන කරුණුය. එහෙත් ජංගම දුරකතනයකින් පටිගත කිරීමෙන් පසු අන්තර් ජාලයට යොමු කිරීම හේතුවෙන් එය ලෝකයේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර විසිරී විහිදී ගොස් තිබේ.

ශ‍්‍රී ලංකාව ආගන්තුක සත්කාරය ගැන විශාල කීර්තියක් ඇති රටකි. බුදු දහමින් පෝෂිත යහපත් මනුෂයන් ජීවත්වන බව ලෝකය පුරා පිලිගැනීමට ලක් ව ඇත. රට ඉතා කුඩා නමුත් ලාංකිකත්වය සෑහෙන ගෞරවයකට හේතු වී තිබේ. එවැනි සාඩම්බරණීය තත්ත්වයක් උපයාගත්තේ පහසුවෙන් නොවේ. මෙරට විසූවෝ ඉතිහාසයේ සිට සෑහෙන කැපවීමක් කර තිබේ. එය විශාල වටිනාකමකි. ලෝකයේ නොයෙක් තවත් රටවල් ස්වකීය කිර්තිය හා හොද පිළිගැනීම වෙනුවෙන් සෑහෙන පරිශ‍්‍රමයක් දරති. නිල සන්නාමධාරීහු සහ මහජන සම්බන්ධීකරණ ආයතන එවැනි දේ වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව රහසක් නොවේ. එවැනි පසුබිමක් තිබිය දී උරුමයෙන් ලැබුණ ප‍්‍රතිරූප විනාශ කරගැනීමට උත්සුක වන්නේ ඇයි? සමාජය බුද්ධිමත් නමුත් මෙකී සරල යතාර්ථය නොවැටහෙන්නේ මන්ද?

අප සියළුම දෙනා මග වරද්දාගෙන සිටින අතර වල්මත් වී ඇති සමාජයක ස්වභාවයට පත්ව ඇත. පොදුවේ සියළුම දෙනා එම තත්ත්වයට වගකිව යුතුය. විශේෂයෙන් සමාජ, දේශපාලන හා ආගමික නායකයෝ මෙකී පිරිහීම නොසලකා සිටිය යුතු නැත. මෑත කාලය තුළ ලැජ්ජාව හා බය රහිත හැසිරීම සාමාන්‍ය සිද්ධියක් බවට පත් විය. නායකයෝ ක‍්‍රියාකරන ආකාරය දෙස බලන විට අනුගාමිකයෝ ද එසේ හැසිරුනහ. එහි බලපෑමක් වශයෙන් සාමාන්‍ය ජනතාව ද, ගරු කළ යුතු දෙයට නිගරු කරන්නට නැඹුරු වූහ. නිසි තැන, සමාජ සාධාරණත්වය වෙනුවට බලපොරය තහවුරු විය. දරුවා පාසලකට ඇතුලත් කිරීමේ සිට පුරවැසියෙකු අවසන් හුස්ම හෙළන තෙක් බොරුව, වංචාව සහ අනෙකා යටපත් කරන ලක්ෂණ වලට නතු විය. එය කණාගාටුදායකය. නීතිය තදින් ක‍්‍රියාවට නැංවීටමන් පමණක් මෙම පිරිහීම නැවත ආපසු හරවන්නට පුලූවන්කමක් නැත.

වටිනාකම් ගැන දරුවන්ට කියාදෙන අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයක් රටට අවශ්‍යය. අනන්‍යතාවයට ආරක්ෂා කරන අතර අනෙක් පුද්ගලයා ගේ උරුමයට ද ගරු කරන්නට කියා දීම වැදගත්ය. පොහොසත්කම මැනිය යුතු ධනයෙන් හෝ බලයෙන් නොවේ. වගකීම හා යුතුකම ගැන අදට වඩා හිතන සමාජ ව්‍යුහයක් ගොඩනගන්නට අවශ්‍යය. ආන්දෝලන හැර අනෙකක් සමාජ මාධ්‍ය වලින් අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. ලෝකය පුරා සමාජ මාධ්‍ය වලට විරෝධයක් ද තිබේ. ඒවායෙන් ඇති කරන පැල්ලම්  නැවත මැකිය නොහැකි අදුරු තැන් ඇති කරයි.

 

 

 

Advertisements

පටු අන්තවාදයෙන් බැටකන රටවල්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

 

2019/09/11 – ලංකාදීප

අන්තවාදය ඉතා නුසුදුසු අවියකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තුළ අන්තවාදයට තැනක් තිබිය යුතු නැත. ඉතා ඉහළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රාමුවක් සහ විශිෂ්ඨ සම්ප‍්‍රදායයක් පවත්වාගෙන යන බි‍්‍රතාන්‍ය බරපතල අන්තවාදයකට ගොදුරු වී සිටී. එයට බලපෑවේ යුරෝපා හවුලේ සාමාජිකත්වයයි. යුරෝපා හවුලට එකතුවීමට 1973 වසරේ දී ගත් තීරණය රටට අවාසි සහගත බව අද බි‍්‍රතාන්‍ය තුළ තර්කයක් තිබේ. යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත්ව තනි රටක් වශයෙන් ඉදිරියට යා යුතු බව එක හෙලා නැගෙන මතය වී ඇත. බි‍්‍රතාන්‍ය යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත් වීම බි‍්‍රක්සිට් යනුවෙන් හදුන්වයි. එය උදෙසා අන්තවාදී දේශපාලන කණ්ඩායම් රට තුළ විශාල කැළඹීමක් ඇති කර තිබේ. බි‍්‍රක්සිට් යනුවෙන් දේශපාලන පක්ෂයක් ද බිහි වී ඇති අතර එහි එකම අරමුණ යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත්වීම පමණකි.

යුරෝපා රටවල් සමග එකට කටයුතු කිරීම බි‍්‍රතාන්‍යයට බරපතල අවාසියක් බව ඒත්තු ගන්වන්නට එරට දැඩි මතධාරීහු සමත් වී ඇත. නොයෙක් රටවල්වලින් එන ජාතීන් තම වෘත්තීය අවස්ථා අත්පත් කරගන්නා අතර ගෙවන බදු වෙනත් රටවල් පොහොසත් කරන බව දක්වන්නට අන්තවාදී කුඩා දේශපාලන පක්ෂ සමත් විය. සමාජ මාධ්‍ය මෙකී ගැටළුව බහුලව භාවිතා කළේය. ඬේටා සේවා සමාගම්  එයට ඇතුළු වූ බව රහසක් නොවේ. එවකට අගමැතිව සිටි ඬේවිඞ් කැමරන් ජනමත විචාරණයක් පවත්වන ලද අතර එහි අරමුණ වූයේ බි‍්‍රක්සිට් තීරණය ගැන ජනතාවගෙන් විමසීමයි. එයින් පරාජය වූ කැමරන් අගමැතිවරයා ඉල්ලා අස්විය. ඉන් පසු ධුරයට පත් තෙරේසා මේ අගමැතිනිය පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය තුළ පවත්වන විවාද වට ගණනාවකට මුහුණ දුන් අතර ඇයගේ ප‍්‍රයත්නය වූයේ අධික පිරිවැයක්, සෑහෙන කාලයක් ගතවන ඉවත්වීමේ යෝජනාව මගහැරීමය. එයට කිසිසේත් ඉඩක් ලැබුණේ නැත. අවසානයේ දී කෙටි කාලයක් තුළ අගමැතිනිය ඉවත් වූ අතර අලූත් අගමැති බොරිස් ජොන්සන් ද බ්‍රෙක්සිට් අර්බුදයෙහි පැටැලී සිටී.

යුරෝපා හවුලට එකතුවීමෙන් තමන්ට ලැබුණ දෙයක් නැති බව සාමාන්‍ය ජනතාව හිතන අතර සියළු වාසි වරප‍්‍රසාද ලත් පැලැන්තියය බව මතයක් තිබේ. සංවර්ධනය අසමාන ලෙස බෙදී ඇති බව සිතන අතර රට තුළ ඇති සියළු දෝෂ වලට එකම හේතුව යුරෝපා හවුල යැයි ජනතාව තුළ තද මතයක් ඇත. එම මතය ජනතාව අතරට ගෙන යන්නට නූතන සමාජ මාධ්‍ය භාවිතාව ඉවහල් වී තිබේ. ඉතාම සූක්ෂමව තෝරාගත් ජන කොටස් වෙත දිගින් දිගටම අන්තවාදී අදහස් සන්නිවේදනය කරන්නට උපායශීලීහු සමත් වූ අතර එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අත්පත් කරගත් අවාසියකි. පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය බිත්තියට හේත්තු කරන්නට සමත් විය. මෙම හේතුව මත අන්තවාදී කොටස් කොන්සර්වටිව් පක්ෂයේ බලය අල්ලා ගෙන ඇත. කම්කරු පක්ෂය අධිවාමාංශික තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. මැද මාවත අහෝසි වී ඇත. සුළු කණ්ඩායමක මත හැසිරවීම සමාජය බෙදා වෙන් කළ අතර දේශපාලන පක්ෂ අතර පවා වියවුල් ඇති කළේය. ඡන්දයකට පසු අලූත් ආණ්ඩුවකට ප‍්‍රශ්නය භාර දීම හැර අනෙක් පියවරක් ඉතිරි වී නැත.

ඉදිරි මහ මැතිවරණයක දී සම්ප‍්‍රදායික දේශපාලනය තුළ විශාල පෙරැළියක් විය හැකි අතර බි‍්‍රක්සිට් පක්ෂය වැනි අන්තවාදී, එකම අරමුණක් සහිත පක්ෂ ආසන දිනාගෙන බි‍්‍රතාන්‍ය දේශපාලන ව්‍යුහය අසරණ කරනු ඇති බවට මතයක් නැගී තිබේ.

අන්තවාදී දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ගේ අතට පත් වූ සමාජ මාධ්‍ය සන්නිවේදනය ඇති කරන ලද භීතිය ඉතා කීර්තිමත් රටක, ඉතා ඉහළ සම්ප‍්‍රදායයන් බෙලහීන කර තිබේ. විශිෂ්ඨ පුද්ගලයන් ගේ සමබර අදහස් පැත්තකට විසි වී ඇත. අවුලූවන සුළු අදහස් වලට විශාල ඉඩක් ලැබී තිබේ. ගූගල්, ඉන්ස්ටග‍්‍රෑම්, ට්විටර් සහ ෆේස්බුක් මෙම අවුල ඇති කරන ලද අතර කුඩා කණ්ඩායමක් තාක්ෂණිකව පතුරවන මත ජාත්‍යන්තර අර්බුදයකට මුල පුරා තිබේ. තද අදහස් සහිත පිරිස පරාජය භාර ගැනීමට සූදානම් නැත. යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත් වූ පසු සිදුවන්නේ කුමක් ද යන්න ගැන ජනතාව ප‍්‍රශ්න නොකරයි. මෙම ව්‍යාකූලත්වය ලෝකයේ  ඕනෑම තැනක ඇතිවිය හැකිය. සමාජ මාධ්‍ය භාවිතාවේ ඇති අවුලවන සුළු ගතිය ස්ථිර පැවැත්ම අසරණ කර අන්තවාදයට තල්ලූ කළ අන්දම අධ්‍යයනය කළ යුතුය. අපට ද පාඩමකි.

නතර වූ තැනින් ගමනට සූදානම් වන දේශපාලනඥයෝ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2019/09/04 – ලංකාදීප

දාර්ශනිකයෝ බලය ගැන නොයෙක් නිර්වචන ඉදිරිපත් කර තිබේ. ඒවායේ හරය ගැන සෑහෙන විවාද කළ හැකිය. බලය කේන්ද්‍රගත වන ආකාරය හා පුද්ගල බලය පාලනය කර ආයතනික වශයෙන් බල කේන්ද්‍ර ඇති කිරීම ගැන සෑහෙන අත්හදාබැලීම් ප‍්‍රමාණයක් ඇත. රටවල් පාලනය කරන පාලකයෝ තනි බලය ඇතිව කි‍්‍රියා කරන අන්දම ගැන උදාහරණ තිබේ. ඒවායේ සාර්ථක හෝ අසාර්ථක භාවය ගැන වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතු කරුණකි. ආයතනික ව්‍යුහයක් ගොඩනගා බලමුළුවක් ඇති කරන ව්‍යුහයක් වශයෙන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රමයට ඉහළ පිළිගැනීමක් තිබේ. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ක‍්‍රියාවට නැගෙන ආකාරය ගැන ද නොයෙක් විවාද ඇත.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලන ක‍්‍රමය හමුවේ, ආසියානු රටවල් අතර සෑහෙන පැරණි අත්දැකීම් ශ‍්‍රී ලංකාවට තිබේ. ක‍්‍රමය යහපත් පැත්තට නැඹුරු වී ඇත් ද නොඑසේනම් දිනපතා පිරිහීම කරා ගමන් කරන්නේ ද යන්න ගැන නිවැරදිව දන්නේ පොදු ජනතාව පමණකි. අහන, දකින සිද්ධි පෙන්වන්නේ ක‍්‍රමය ගැන පැහැදීමක් නොවේ. බුද්ධිමත් ජනතාව දේශපාලනයේ ඇතැම් ලක්ෂණ පිලිකුල් කරති.

ඉදිරි මාස කිහිපය තුළ අලූත් වටයකින් දේශපාලනයේ චක‍්‍රය ඉදිරියට ගමන් කරනු ඇත. ජනාධිපතිවරණය, මහ මැතිවරණය සහ එයින් පසු පලාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වෙන බව අනාවරණය වෙයි. දේශපාලනඥයෝ ඡන්ද වලට සූදානම් වන අන්දම දකින විට රට ගැන කම්පාවක් ඇති වීම ස්වභාවිකය. වැඩිදෙනෙකු සටන් කරන්නේ කෑම පිඟාන අල්ලා ගැනීමටය. කොටසක් දැන් අල්ලාගෙන ඉන්නා තැන තහවුරු කරගැනීමට සටන් කරති. තවත් කොටසක් නැවත බලයට පැමිණ කලින් නතර වූ තැන සිට බෙදා ගැනීමට සිහින දකිති. ආණ්ඩුවෙන් යැපෙන ස්වභාවය දේශපාලනයේ නිරත එහි අත්දැකීම් ඇති කොටසට අමුතු දෙයක් නොවේ. ජනතාවගේ බදු මුදල් වලින් යැපීම ගැන දේශපාලනඥයන් බහුතරයකට කිසිම ලැජ්ජාවක් ද නැත. හොඳම කාර්යාල, සුඛෝපභෝගී වාහන, ඉහළම සැප පහසුකම සහ සීමාවක් නැති සංචාර වලට ගෙවන්නේ පොදු ජනතාවය. දුගී දුප්පත් ජනතාව වෙත සුළු සහනයක් දෙන පාලකයෝ තමන්ගේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් විශාල ධන ප‍්‍රවාහයක් වෙන්කර ගනිති. එක පක්ෂයක්, එක ආණ්ඩුවක් නොව පැවැති සෑම ආණ්ඩුවකම සිදුවූයේ මෙම අමිහිරි ශෝකාන්තය බව සඳහන් කරනු වටී.

ඉදිරියේ දී පවත්වන මැතිවරණ වලින් බලයට එන මහජන නියෝජිතයන්ගෙන් අපේක්ෂා කරන්නේ මෙම ක‍්‍රමයෙහි දිගුවක්ද? දැන් හැසිරෙන ආකාරය අනුව ආණ්ඩුවෙන් යැපෙන න්‍යායෙන් ගැලවෙන සූදානමක් ඇති බවක් පෙනෙන්නේ නැත. ඉදිරි ආණ්ඩුවේ රාජ්‍ය සංස්ථාවල ප‍්‍රධානීහු ලෙස පත්වන අය දැන් එළිපිට සටන අරඹා ඇත. දේශපාලනඥයන් සමග ගැවසෙන ඔවුන්ට බලය ලැබුණ පසු ලැබෙන තනතුර ගැන පාක්ෂිකයන්ට පමණක් නොව සාමාන්‍ය ජනතාවට ද හිතා ගැනීමට පුලූවන්කමක් තිබේ.  ආණ්ඩුවේ ඇමැතිකම්, ආයතන වල ධුර, තානාපති වරප‍්‍රසාද සහ උපදේශක අවස්ථා සියළු සැප සම්පත් සහිතය. බෙදා ගැනීමට ඇති නොතිත් ආශාව, අද පවතින දේශපාලනයේ සාහසික ස්වභාවය තවත් දරුණු වන එක හේතුවක් බව ද ඉතාමත් පැහැදිලිය.

මහජන සේවය, ස්වාධීන පාලනය හෝ යහපාලනය වැනි කුමන නමකින් හැඳීන්වුව ද පැවැත්මේ වෙනසක් සිදුවූයේ නැත. රජයේ වියදම පාලනය කරගත නොහැකි සහ විශාල නාස්තියක් කරන මෙම ව්‍යුහය වෙනස් කරන්නට දේශපාලන නායකයෝ අසමත්ය. වේදිකාවේ දී විශාල පොරොන්දු දෙන නමුත් බලයට පැමිණි පසු ආධාරකරුවන්, පාක්ෂිකයන්, හිතවතුන් සහ ඥාතීහු නඩත්තු කිරීම සුපුරුදු කාර්යයක් බවට පත් වෙයි. මෙකී අභාග්‍ය සම්පන්න ඉරණම වෙනස් කිරීමට ධෛර්යයක් නැත්තේ ඇයි? පවතින රාමුව බිඳ අලූතින් යමක් ගැන අවධානය යොමු නොකරන්නේ මන්ද? රටට කළ යුතු සේවය අවසන් කළ පසු තමන්ගේ අනාගතය ස්වාධීනව සකස් කරගන්නට අසමත් මානසිකත්වය රටට විශාල හානියක් බව සඳහන් කළ යුතුය. ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීම යනුවෙන් ජනතාව අදහස් කරන්නේ මෙම මහා යැපෙන සංස්කෘතියේ අවසානයක් දැකීම බව සඳහන් කළ යුතුය.

 

 

හොංකොං නායකත්වයක් නැති රැල්ල පාලකයන්ටත් ප‍්‍රශ්නයක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

LOGO

 

2019/08/28 – ලංකාදීප

ස්වාධීනත්වය පතා හොංකොං නගරයේ දිගින් දිගටම විරෝධතා ඇවිලෙමින් තිබේ. පසුගිය දා ගුවන් ගමන් නතර කෙරිණ. හොංකොං වැසියෝ චීනය සමග කරන අරගලයට ප‍්‍රකට සටන් ශූරයෙකු වූ බෲස් ලී ගේ දර්ශනය එකතු වී ඇති බව ඇම්නෙස්ටි ඉන්ටනැෂනල් ආයතනය පෙන්වා දී ඇත. අයිතිවාසිකම් උදෙසා කරගෙන යන දැවැන්ත අරගල තුළින් මතුවන දෘෂ්ඨිවාදය හදුනා ගැනීමට මෙය එක්තරා අවස්ථාවකි.

බෲස් ලී ට අනුව වතුර මෙන් හැසිරිය යුතුය. කෝප්පයකට දමන වතර ස්වල්පයක හැඩය කෝප්පයට සමානය. බෝතලයකට හෝ පිඟානකට දැමුවහොත් එම භාජන වල හැඩය ගනී. පාලකයන් සමග කරන සටනේ දී අනුගමනය කරන උපක‍්‍රම අවස්ථාවෝචිත විය යුතු බව හොංකොං වැසියෝ අනාවරණය කර ඇති බව ඇම්නෙස්ටි සංවිධානය නිකුත් කරන පණිවුඩය අවධාරණය කරයි. ‘‘අයිස් වගේ ශක්තිමත් වෙන්න. වතුර වගේ ගලා යන්න. පිණි මෙන් එකතු වෙන්න. මීදුම වගේ පහව යන්න’’ සටන්කාමී බෲස් ලී කියා තිබේ. හොංකොං ප‍්‍රජාව විශේෂයෙන් සටන්කාමී තරුණයෝ අයිස් මෙන් ශක්තිමත් අතර නගරයේ තැනින් තැන ගලා යමින් නොනවතින අරගලයකය. සමාජ මාධ්‍ය බහුලව භාවිතා කරන මෙම විරෝධතාකරුවෝ නොදන්නා ස්ථානයක හදිසියේ එකතු වෙති. පිණි වැටෙන සේ එකා දෙන්නා පැමිණ ජල දහරාවක් සේ එකතු වී අයිස් කැටයක් සේ ශක්තිමත්ව ගැටෙති. හොංකොං ආරක්ෂක අංශ විසුරුවා හරින්නට ප‍්‍රහාර එල්ල වන මොහොතේ මීදුමක් සේ අතුරුදහන් වෙති. ඉහළින් අණ ලැබී, ජල හා කදුළු ගෑස් ප‍්‍රහාරක බල ඇණි පෙරට එන විට එම ස්ථානයේ විරෝධතාවයක් නැත. සියල්ලෝ ආරක්ෂිතව පලාගොස් තිබේ.

නූතන, සංවිධානාත්මක ජනතා විරෝධතා පැන නැගිය හැකි ආකාරය ගැන හොංකොං නගරයෙන් කදිම පණිවුඩයක් නිකුත් වී ඇති බව පෙනේ. මෑත ඉතිහාසයේ අරාබිය පුරා පැතිරුණ අරාබි වසන්තය හා සමාන තත්ත්වයක් හොංකොං හි පවතින බව ද ඇතැම් විචාරකයන්ගේ මතයයි. ප‍්‍රසිද්ධියේ සංවිධානය වන බවක් සොයා ගත නොහැකි අතර විරෝධතාකරුවෝ අතර නායකත්වයක් ද විද්‍යමාන නොවේ. අරමුණ වෙනුවෙන් තදින් පෙනී සිටින ශක්තිමත් කණ්ඩායමක් පමණක් අවිධිමත්ව නොයෙක් තැන අරගල ඇති කරයි. සමාජ මාධ්‍ය භාවිතා කර බලවේගය සංවිධානය වන අතර මර්දනය උදෙසා පාලකයන්ට ගත හැකි පියවර සීමිත වී තිබේ.

හොංකොං දුපත අවුරුදු එකසිය පනහක් බි‍්‍රතාන්‍යයට යටත්  විජිතයක්ව තිබුණි. අවසාන අනූ නම අවුරුද්ද පැවතියේ  දීර්ගකාලීන බදු ගිවිසුමක් අනූවය. බදු කාලය අවසන්වීමෙන් පසු හොංකොං හි අයිතිය ගැන දීර්ඝ විවාදයක් තිබුණි. පසුව 1984 වසරේ දී හොංකොං දූපත සම්පූර්ණයෙන්ම චීනයට භාරදෙන එකඟතාවයටක් ඇති විය. ඉතා දියුණු වෙළ`ද මධ්‍යස්ථානයක් හා නිෂ්පාදන කේන්ද්‍රස්ථානයක් වූ හොංකොං වැසියෝ සිය අනාගත  පැවැත්ම ගැන මෙහි දී ප‍්‍රශ්න කරන්නට පටන් ගත්හ. අද වන විට හොංකොං දූපත චීනයට අයත්ය. එක රටක් ක‍්‍රම දෙකක් යනුවෙන් හැඳීන්වෙයි. හොංකොං හි වැසියෝ තමන්ගේ ඉරණම ප‍්‍රශ්න කරමින් සිටින අතර තවදුරටත් බෙයිජිං නීති වලට අවනත වෙන්නට සූදානම් නැත. ඉතා දීර්ඝ කාලයක් යටත්ව සිටි සහ පසුව අනූ නම අවුරුදු ගිවිසුමකින් තවත් රටකට පවරා දුන් ජන කොටසකට අනන්‍යතාවය ගැන ප‍්‍රශ්නයක් තිබේ. තමන්ගේ අනාගතය කුමක්ද? තරුණ හොංකොං වැසියෝ ප‍්‍රශ්න කරති.

හොංකොං දූපතේ උද්ගතව ඇති තත්ත්වය සාධාරණ හා යුක්ති සහගත එකක් යැයි අන්තර් ජාතිකව සාකච්ඡා වන කරුණකි. එහෙත් නිසි විසªදූමක් තවමත් පෙනෙන්නේ නැත. බෲස් ලී ගේ දර්ශනය සටන් වලට එකතු වී ඇති බව ජාත්‍යන්තර සංවිධාන පෙන්වා දී තිබේ. අසාධාරණයට එරෙහිව විරෝධතා පැන නැගෙන අවස්ථා එමටය. මෙරට නොයෙක් අරගල වල ආරම්භය හා ඒවායේ බලවත්කම ගැන අපට අවබෝධයක් තිබේ. සටන්කරුවෝ පමණක් නොව පාලකයෝ ද තරුණන් අරගලටකට එකතු වන අවස්ථාවක උද්ගතවිය හැකි තත්ත්වය ගැන කල්පනාවට ගත යුතුය.

ශ‍්‍රී ලාංකේය දේශපාලනය සුපිළිපන් තැනකට

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

LOGO

2019/08/14 – ලංකාදීප

යහපත් සමාජයක් බිහිකර ගැනීමේ උදාර අපේක්ෂාව නැවත නැවතත් සිහිපත් කිරීමට නිකිණි පොහොය  දිනය තවත් අවස්ථාවකි. පළමුවැනි ධර්ම සංගායනාව පවත්වන්නේ නිකිණි පොහොය දිනකය. බුද්ධ ධර්මය අභියෝග එල්ල වූ මොහොතේ මහා ධර්ම සංගායනාවක් කරන්නට තීරණය කර ඇති අතර කාෂ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේ ගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් එය පැවැත්විණ. සතර පෙර නිමිති දැක බෝසතානෝ ගිහිගෙය අතහැර ගියේ ද අද වැනි  නිකිණි පොහොය දිනකය. නබොදුනු සමාජයට වැදගත් දිනයක් බව දැක්විය යුතුය.

අද වැනි පොහොය දිනයක කාලීන අදහසක් පළ කිරීම සුදුසුය. ශ‍්‍රී ලංකාව සතර පෙර නිමිති පෙනෙන ජන සමාජයකි. මහා සංගායනාවක් කළ යුතු මොහොත රට තුළ උදා වී තිබේ. සතර පෙර නිමිති යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මොනවාදැයි පෙන්වා දීම ද අවශ්‍යය. මෙරට ජන සමාජය ජාති, ආගම්, කුල, පන්ති හා දේශපාලන වශයෙන් දරුණු ලෙස බෙදී තිබේ. සාරධර්ම යටපත් වී ඇත. සත්‍ය වෙනුවට අසත්‍ය පැතිරෙමින් තිබේ. නාස්තිය හා දූෂණය ඉහවහා ගොස් තිබේ. යුක්තිය හා සාධාරණත්වය ගැන විශ්වාසයක් නැත. තරගකාරීත්වය, ඵලදායිතාව හෝ කාර්යක්ෂමතාවය ගැන කිසිම අවබෝධයක් ඇති රටක් බව නොපෙනේ. පොදු ජනතාවගේ ගැටළු වලට විසªම් නැත. තරුණ පෙල අතෘප්තියෙන්ය. ජනතාව සිය ප‍්‍රශ්න වලට විසදුම් සොයන්නේ වෙනත් රටකින්ය. ඉදිරි මාස කිහිපය තුළ නැවත වටයකින් රාජ්‍ය නායකයාගේ සිට මහජන නියෝජිතයා දක්වා පත්කරගැනීමේ මැතිවරණ මාලාවක් පැවැත්වෙනු ඇති අතර මෑත කාලයේ මැතිවරණ ඉතිහාසය බලන විට රට පත්විය හැකි අයහපත් තත්ත්වය ගැන නිගමනයකට පැමිණීම කිසිසේත් අපහසු නැත.

සදහන් කරන ලද පෙරනිමිති  අනුව අලූත් පදනමක් සොයා ගැනීමේ වගකීමක් අප සියළු දෙනාටම තිබේ. මහා සමාජ සංගායනාවක් කළ යුතුව ඇත. නිදහස ලබා ගැනීමෙන් පසු ගත වූ දශක හත තුළ රට අන්ධකාරයෙන් අන්ධකාරයට ගමන් කළ ආකාරය ගැන පුලූල් සමාලෝචනයක් කළ යුතුව තිබේ.

මෙරට යහපත් ජනතාව අතරින් කොටසක් රට නැවත ගොඩනගන බරපතල අවශ්‍යතාවය වෙනුවෙන් යොමු වෙමින් තිබේ. පවතින ක‍්‍රමය නිවැරදි තැනකට පත් කරන අදිටන ඇතිව ක‍්‍රියා කරන බව පෙනේ. දේශපාලන සංස්කෘතිය සුපිළිපන් සංස්කෘතියක් ඇති කළ යුතු බව දක්වයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය නිවැරදි පුද්ගලයන් අතට පත් කරනු සඳහා පවතින පරිශ‍්‍රමය තුළ තවත් සාධනීය පියවරක් වශයෙන් සඳහන් කළ හැකිය.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය බලපවත්වන ලෝකයේ සෑම රටකම ක‍්‍රමය තවත් නිවැරදිව භාවිතා කරන්නේ කෙසේද යන ප‍්‍රශ්නය පැන නැගී තිබේ. නියම මහජන නියෝජනය දිනා ගන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන විවාදයක් ඇත. දේශපාලන පක්ෂ අරමුදල් පාලනය කිරීම, ප‍්‍රචාරණයේ සීමා, තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය හා සුදුසු පුද්ගලයන් දේශපාලනයට එකතු කරගැනීම සඳහා නොයෙක් විධි විධාන පනවා ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාව ද පසුගිය කාලය තුළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ශක්තිමත් කරන නොයෙක් පියවර ගෙන තිබේ. ඒවායෙන් ලබා ගෙන ඇති සාර්ථකත්වය ගැන සෑහීමකට පත් විය හැකිද?

බුද්ධිමත්, සමාජ යහපත තකන සියළු නායකයෝ මෙම තීරණාත්මක මොහොතේ දී සාවධාන වීම වැදගත්ය. දේශපාලන පක්ෂ හා සන්ධාන වලට විවිධ අරමුණු හා අපේක්ෂා තිබිය හැකිය. රට යහපත් තැනකට කැදවීම අවසාන අපේක්ෂාව කරගත යුතුව තිබේ. සියළු දෙනාටම එකිනෙකට වෙනස් අදහස් සහිත නමුත් අවසාන අපේක්ෂාව ඉටු කරගැනීම උදෙසා ජන නායකයන්ට විශාල වගකීමක් ඇත. පටු පරමාර්ථ පසෙක තබන බලවත් ප‍්‍රයත්නයක් රටට අවශ්‍ය වී තිබේ.

 

ඉන්ධන වාහනයට ඉන්දියාව සමුදෙයි

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

LOGO

2019/08/07 – ලංකාදීප

ඉලෙක්ටි‍්‍රක් වාහන පරිහරණය කරන කේන්ද්‍රස්ථානයක් බවට පත් වන ජාතික සැලැස්මක් ඉන්දියාව ක‍්‍රියාත්මක කරමින් සිටී. පසුගියදා ප‍්‍රකාශයට පත් කළ එරට අයවැය ලේඛනය අනුව ඉන්දියාව විදුලි බලයෙන් ධාවනය වන වාහන නිෂ්පාදනය කරන ප‍්‍රමුඛ ස්ථානයක් බවට පත් කරවන අභිලාශය අනාවරණය කරයි. දැනට ලෝකයේ වැඩිම ඉලෙක්ටි‍්‍රක් එනම් විදුලිය බලයෙන් ධාවනය වන වාහන නිපදවන රට චීනයයි. මගී බස් රථ පවා සම්පූර්ණයෙන් විදුලිය බලයෙන් ධාවනය කරන චීනය සමග තරග කිරීමට ඉන්දියාව සූදානම්ය. ඉන්දියාවේ අරමුණ පිරිසිදු හුස්ම ගත හැකි රටක් ගොඩනැගීමය.

වසර 2017 දී නරේන්ද්‍ර මෝඩි ආණ්ඩුවේ, එවකට ප‍්‍රවාහන අමාත්‍යවරයා එරට රථවාහන ක්ෂේත‍්‍රය ගැන සඳහන් කරමින් වසර 2030 වන විට ඉන්දියාවේ වාහන ඉලෙක්ටි‍්‍රක් විය යුතු බව ප‍්‍රකාශ කළ අතර එම අභියෝගය වෙනුවෙන් තමන් ‘‘බුල්ඩෝසරයක්’’ වන බව අවධාරණය කළේය. පසුගියදා පැවැති ඉන්දියානු මැතිවරණයෙන් පසු ප‍්‍රවාහන ඇතුළු තවත් අමාත්‍යංශ කිහිපයක වගකීම නැවතත් ඔහුට හිමි විය. දැනට ප‍්‍රකාශිත සැලැස්ම අනුව වසර 2023 වන විට ඉන්දියාවේ භාවිතා කරන තී‍්‍රවිලර් සම්පූර්ණයෙන්ම විදුලිය බලයෙන් ධාවනය වන ඒවා බවට පත් කෙරේ. වසර 2025 වන විට යතුරු පැදි සම්පූර්ණයෙන්ම විදුලියෙන් පමණක් ධාවනය විය යුතු අතර එයින් වසර පහකට පසු එනම් වසර 2030 දී එරට භාවිතා වන කාර් සම්පූර්ණයෙන්ම විදුලිය බලයෙන් ධාවනය විය යුතු බව නියම කර තිබේ. මෙම අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් විදුලිය නිපදවීම ස`ඳහා ලෝකයේ විශාලතම සූර්ය තාප බලාගාර ඉන්දියාවේ ඉදිවෙන බව අනාවරණය වෙයි.

ඉන්දියාවේ රථ වාහන විදුලිය බලයට හැරවීමේ ප‍්‍රයත්නය තුළ අරමුණු දෙකක් තිබේ. එකක් පරිසරය ආරක්ෂා කිරීමය. අනෙක නැගී එන අලූත් ප‍්‍රවාහන ව්‍යුහය කෙරෙහි ඉක්මනින් අවතීර්ණ වීම බව පෙනේ. චීනය සමග විදුලි වාහන නිෂ්පාදනය සම්බන්ධයෙන් තරඟ කරන හැකියාව නැති බව පැහැදිලිව පෙනෙන නමුත් අධිශ්ඨානයෙන් දෙවැනි වන්නට ඉන්දියාව කිසිසේත් සූදානම් නැති බව අනාවරණය වන තවත් වැදගත් කාරණයකි.

දවස පුරා හොඳින් හිරු එළිය ලැබෙන, සූර්ය බලයෙන් වැඩගැනීමට කිසිම බාධාවක් නැති ශ‍්‍රී ලංකාව විදුලිය වාහන සම්බන්ධයෙන් දක්වන අලස ආකල්ප ප‍්‍රශ්න කළ යුතුව තිබේ. අනාගතයේ  මෙරට වාහන භාවිතා කරන ආකාරය ගැන රටට දර්ශනයක් නැත. ප‍්‍රවාහනයේ නවෝත්පාදනය ගැන ජාතික ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය නොකෙරේ. සමස්ථ ආනයන වියදමෙන් හතරෙන් එකක් වැය කර ඉන්ධන ආනයනය කරන ශ‍්‍රී ලංකාව එයින් සෑහෙන කොටසක් ප‍්‍රවාහනයට වැය කරයි. අධික වාහන තදබදය විශාල වශයෙන් ඉන්ධන පුලූස්සන හේතුවක් වී තිබේ. නව ප‍්‍රවනතා අනුව පරිසරය ද ආර්ථිකය ද කළමනාකරණය කළ හැකි අවස්ථා පෙනි පෙනී අවශ්‍ය තීරණ ගැනීමට පාලකයෝ යුහුසුළු නොවෙති.

ශ‍්‍රී ලංකාව ඛනිජ තෙල් භාවිතයෙන් ගැලවී සූර්ය බලයෙන් විදුලිය නිපදවා ඒවා වාහන ධාවනයට භාවිතා කරන්නට උත්සුක නොවන්නේ ඇයි? යල්පැන ගිය ගතානුගතික රාමුවට කොටුවී සිටින අතර තෙල් ආනයනය, ගබඩා කිරීම හා බෙදාහැරීම විශාල ව්‍යාපාරයකි. ඒවායේ බදු මුදල් රාජ්‍ය ආදායම තර කරයි. විදුලිය ද එයට නොදෙවෙනිය. නොමිලේ සූර්ය තාපයෙන් විදුලිය ලැබී එයින් වාහන ගමනාගමනය සිදුවුවහොත් රාජ්‍ය ආදායම බරපතල වෙනස්කම් සිදුවන අතර දැනට හුරු වී සිටින ක‍්‍රමය පවත්වාගෙන යන්නට බාධා සිදුවෙයි. රට තුළ සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන ක‍්‍රියාපටිපාටිය කලත්තා අලූත් දේ මතු කරගැනීමෙන් සෑහෙන පරිවර්තනයක් කළ හැකිය. එය එක්තරා අභියෝගයකි. කර්මාන්ත හා ව්‍යාපාර අංශ වල සිදුකරන කැළඹීමකින් හැර ආර්ථිකයේ පවතින ගතානුගතික රාමුව වෙනස් කළ නොහැකිය.

 

 

 

 

 

ජනපති අපේක්ෂකයනි! බලයට එන්න කලින් ලැබෙන බලය ගැන කියන්න

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

LOGO

2019/07/31- ලංකාදීප

දහ නම වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල සීමා බරපතල ලෙස සීමා කර තිබේ. බලතල අඩු කිරීම ගැන විවිධ පාර්ශව දක්වන අදහස් ගැන හැඟීමක් ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයට තරඟ කරන්නට සූදානම් වී සිටින දේශපාලන පක්ෂ වලට හෝ අපේක්ෂකයන්ට නැත. බලය නැති ධුරයකට තරඟ කරනු සඳහා විශාල අරගලයක් ඇරඹෙමින් තිබේ. ජනාධිපතිවරණයෙන් ජය ගන්නා අපේක්ෂකයා නිසි බලය රහිතව ධුරය ගෙන යන්නට සූදානම්ද? බලයට පත්වන ජනාධිපතිවරයාට, ජනතාව අපේක්ෂා කරන පුලූල් සමාජ පරිවර්තනය කරන හැකියාවක් ව්‍යවස්ථානුකූලව තිබේද?
දහ නම වැනි සංශෝධනය අනුව අනාගත ජනාධිපතිවරයෙකුට මෙරට කිසිම ඇමැති ධුරයක් තමන් භාරයේ තබා ගත නොහැක. අඩුම තරමින් ආරක්ෂක අමාත්‍යංශය හෝ ඔහුට අයත් විෂයයක් නොවේ. ආණ්ඩුවේ අගමැති පත් කිරීමට හෝ ඉවත්කිරීමට බලය නැති අතර ව්‍යවස්ථාවෙන් පෙන්වා දී ඇති කාලයට කලින් ආණ්ඩුවක් විසුරුවා හැරීමේ බලය ද රහිතය. අගමැතිවරයා ගේ අනුදැනුම රහිතව ඇමැතිවරු පත් කළ නොහැකි අතර අගමැති නිර්දේශ නොකළහොත් අඩුම තරමින් ඇමැති මණ්ඩල සංශෝධනයකට හෝ අයිතියක් නැත. අග‍්‍ර විනිශ්චයකාර හා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරු, අභියාචනාධිකරණයේ සභාපතිවරයා හා අභියාචනාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරු සහ අධිකරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා හැර අනෙකුත් සාමාජිකයන් පත් කිරීමේ බලය ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ අනුමැතිය සහිත අවස්ථාවක දී හැර නැති බව ද සඳහන් කළ යුතුය. නීතිපති, විගණාකාධිපති, පොලිස්පති, ඔම්බුස්ඞ්මන් සහ පාර්ලිමේන්තු මහ ලේකම්වරයා පත් කිරීමේ බලතල ද ව්‍යවස්ථා සභාවේ නිර්දේශ වලට යටත්කර තිබේ. ව්‍යවස්ථා සභාවට ඇති බලය කොපමණ ද යත් එම සභාවේ නිර්දේශ ලැබී දින දහ හතරක් ඇතුලත පත් නොකළහොත් නිර්දේශ කරන ලද අයවලූන් පත් කරනු ලැබූවන් සේ සලකන බව සංශෝධිත ව්‍යවස්ථාව පෙන්වා දෙයි. සංශෝධනය කර ඇත. මෙවැනි අවස්ථාවක ජනාධිපතිවරයාගේ ස්වභාවය නාමික තනතුරක් පමණක් බව පැහැදිලිය.
ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු ධුරයේ කටයුතු කරන්නට බලාපොරාත්තුවෙන් සිටින අපේක්ෂකයෝ රටට වැඩ කරන මහත් අභිලාශ ඇතිව සිටිති. ජනතාව සෑහෙන බලාපොරොත්තු සහිතවය. නමුත් කරන්නට පුලූවන් දේ සීමිත බව පොදු ජනතාව අවබෝධ කරගත යුතුව තිබේ. ඉදිරියේ දී පත්වන ජනාධිපතිවරයා විශාල නායකත්වයක් සහිත අද පවතින සියළු අර්බුද විසැඳිය හැකි එකම පුද්ගලයා වශයෙන් කල්පනා කරන්නට සමාජය නැඹුරු වී සිටින අතර එය ඇත්ත නොවේ. මුළු රටම ඡුන්දය දී විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු පත් කරගනු ඇති නමුත් ඔහුගේ විෂය පථය පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රමය මගින් යටපත් කර තිබේ.
ජනාධිපති අපේක්ෂකයන් තෝරා ගැනීම ගැන උග‍්‍ර තරඟයක් පවතින බව පෙනේ. එකම පක්ෂය තුළ අපේක්ෂකයෝ ගණනාවක් සිය අභිලාශය අඟවමින් සිටී. පක්ෂ අතර මතබේධ පවා හටගෙන තිබේ. බලය ඉල්ලන අපේක්ෂකයෝ තනතුර නිසි බලයක් නැති අතර ඉතිරි සීමිත බලතල අනුව ජනාධිපති ධුරය යනු හුදෙක් සංදර්ශනාත්මක තනතුරක් බව දක්වන්නේ නැත.
ඉදිරි ජනාධිපතිවරණය ඉතාම තීරණාත්මකය. ජාති, ආගම්, දේශපාලන වශයෙන් පමණක් නොව තමන් ඉගෙනගත් පාසල අනුව පවා බෙදී හුදෙකලා වූ සමාජයක් එකට එකතු කරන බරපතල වගකීමක් ඇත. ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන අපේක්ෂකයෝ මෙහි දී සිය තනතුර ගැන ඉදිරි සැලැස්ම වහාම ප‍්‍රකාශ කළ යුතුය. මුළු මහත් පුරවැසියන් ප‍්‍රකාශ කරන ඡුන්දයෙන් තෝරා ගැනෙන විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු නම් ඔහුට රටට වැඩක් කළ හැකි පරිදි බලයක් එන ලෙස ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් කළ යුතුය. නැත්නම් අනවශ්‍ය බලාපොරොත්තු ඇති නොකරන මෙම ධුරය නාමමාත‍්‍රික එකක් බවට හරවන්නට අවශ්‍යය. මෙම දෙපැත්තෙන් තෝරා ගන්නේ කුමක්දැයි සවිස්තරාත්මකව සමාජයට හෙළි කිරීම අපේක්ෂකයන් සතු යුතුකමකි.

Older Entries