මතු රැකෙනා ශිල්පයමයි උගත මනා

එක් ප්‍රතිචාරයක්

 2012.08.29 – ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

උගත මනා ශිල්පයමැයි මතු රැකෙනා යනුවෙන් කියැවෙනුයේ එදාය. අද ඉගෙන ගත යුතුව ඇත්තේ මතු රැකෙනා ශිල්පයයි. තරගකාරී ආර්ථික සහ සමාජ පරිසරයක් හමුවේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ද එහි දර්ශනය ද පරිවර්තනයකට ලක්ව තිබේ. වර්තමානයෙහි මෙරට අධ්‍යාපනය ගැන නොයෙක් මත නැගෙමින් තිබේ. ඉගෙන ගත යුතු අවුල් ඇති කරන්නට නොවේ. අවුල් නැති නිරවුල් සමාජයක් ඇතිකරගන්නා ආකාරය අප ඉගෙන ගත යුතුය. අධ්‍යාපනයේ අවුල් ඇති කිරීමෙන් පරදින්නේ අනාගතයයි. බලධාරීහුද, අධ්‍යාපනඥයන්ද හා දෙමව්පියන් ද අවබෝධ කර ගත යුතු වැදගත්ම කරුණ එයයි.

මේ දිනවල රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වසා දමා ඇත. පුද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට එයින් බාධාවක් නැත. වෛද්‍ය පීඨ විවෘතය. රජයේ විශ්ව විද්‍යාලයන්හි සාමාන්‍ය උපාධි අපේක්ෂකයන් පමණක් ප‍්‍රශ්නයට මැදිව සිටී. අධ්‍යාපනය නිදහසේ ලබන්නට ඇති පසුබිම ඇතිකිරීම ගැන අන්තර් ජාතිකව විශාල සංවාදයක් ඇති යුගයක නිදහස් අධ්‍යාපන වරප‍්‍රසාද ලබන සාමාන්‍ය ස්ථරයට පමණක් බාධා ඇතිවිම වෙනත් ඇසකින් අවධානයට ලක්විය යුතුය. මුදලට ඉගෙන ගන්නා දරුවන් වෙනුවෙන් උපාධිය හා එයින් ඉහළ අධ්‍යාපනයට රට තුළ ගැටලූවක් නැත. අන්තර් ජාලය ඔස්සේ ලෝකයේ ප‍්‍රධාන විශ්ව විද්‍යාල වල ලියා පදිංචි වෙන්නට හා දේශන පිටපත් ලබා ගන්නට ද මුදල් ඇති සමාජයට හැකියාව ඇත. සාමාන්‍ය ජනතාව ගේ දරුවන් අසරණ කිරීමේ පදනම කුමක්ද? ප‍්‍රශ්න තිබෙන බව ඇත්තකි. ක‍්‍රමය සියයට සියයක් නිවැරදි රටක් නැත. ක‍්‍රමය වෙනස් කරන්නට දරන ප‍්‍රයත්නයෙන් පසුබැමට ලක්වන්නේ දුක්විදින ජනතාවගේ දරුවන්ය.

ඇති හැකි අයගේ දරුවන් පිටරට යමින් ඉගෙන ගන්නා අතර මෙරට ද සිටිමින් විශාල ධනයක් වැය කරමින් අධ්‍යාපනය හදාරයි. අන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශ මහ ඇමතිව සිටි චන්ද්‍රබාබු නයිදු මහතා සිය ප‍්‍රාන්තයේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල අරඹන ප‍්‍රතිපත්ති තීන්දුව ගන්නා අවස්ථාවේ දී ද එයට විරුද්ධව පළමු වෙඩිමුරය නැගුණේ ප‍්‍රාන්ත බලධාරින්ගෙන්මය. ‘‘ඔබලාගේ දරුවන් ඉගෙන ගන්නේ කොතැනදැයි’’ නයිදු මහතා ප‍්‍රශ්න කළේය. වැඩි දෙනෙකුගේ දරුවෝ එතෙර අධ්‍යාපනය ලබමින් සිටියහ. එතෙර යන්නට හැකියාවක් නැති දුප්පත් දරුවන්ට මෙහි දී ඉගෙන ගන්නට පහසුකම සපයන විදේශ විශ්ව විද්‍යාල ඇති කිරීමට විරුද්ධවීමට ඔවුන්ට අයිතියක් නැති බව එතුමා පෙන්වා දුන්නේය.

දැන් හඬ අවදි කළ යුතු වර්තමාන සමාජයයි. තරුණ කැරළි පැවති වකවානුවේ පාසල හා විශ්ව විද්‍යාලය වසා අරගල කිරීමෙන් එක පරම්පරාවක් ලද ඛේදනීය අත්දැකීම අදට ගලපා ගැනීම වැදගත්ය. විශ්ව විද්‍යාල වසා දැමිය යුතු නැත. සටන් කළ යුතු ඉගෙන ගන්නටය. ඉගෙන ගන්නට දෙන පහසුකම් විනා උගන්වන්නට ඇති පහසුකම් ගැන සටන් කිරීමෙන් පරදින්නේ රටක අනාගතයයි. සටන් කරන්නට කාලය වැය කිරීම අපරාධයකි. අභාග්‍යයට මුහුණ දෙන්නේ තමන්ගේ පංතියයි. ආණ්ඩුව මට්ටු කරන්නට කරන වර්ජන යුක්ති සහගත වන්නේ එයින් දරුවන්ට හා සමාජයට හානියක් නොවන තරමටය. අධ්‍යාපනයේ අයිතිය දරුවන්ටය. රෝහලේ සත්කාරක සේවාව හිමි විය යුතු රෝගියාටය. බස් රියක අයිතිය ඇත්තේ මගියාටය. නමුත් අයිතිය හිමි පොදු ජනතාව අමතක කර තිබේ.

Advertisements

ජන ජීවිතයේ පැවැත්මට ආර්ථික සංගරාම හමුවේ නිර්භීත තීන්දු

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

2012.08.22 – ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

නිදහස් දිනය රටක වැදගත්ම අවස්ථා අතරින් එකකි. ඉන්දියානු නිදහසේ හැට හය වැනි සමරු දිනය හමුවේ විශෙෂ දේශනය කළ එරට අගමැති මන් මෝහන් සිං මහතා පළ කළ අදහස් අතර ආර්ථිකය ගැන කළ සඳහන වටිනා එකකි. ආර්ථික දියුණුව ජාතික ආරක්ෂාව තරමට ම වැදගත් එකක් බව එතුමා කියා සිටියේය. ප‍්‍රතිසංස්කරණ ගැන අල්ප අවධානය, සංවර්ධන වේගය අඩාල කරන්නට හේතු වී ඇති අතර ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනය බෙල හීන වී ඇති බව කියා තිබේ.

අන්තර් ජාතිකව කෙබඳු පරිසරයක් පැවතිය ද රට අභ්‍යන්තරයේ ආර්ථික ගැටලූ ඇති කරන්නට හේතු වී ඇත්තේ දේශපාලනය එයට දක්වන අඩු අවධානය බව ද අගමැතිවරයා කියයි. සංවර්ධනය නිසි ආකාරයට නොවන අවස්ථාවක අලූත් ආයෝජන ඇති නොවේ. රජයේ මූල්‍ය කලමණාකරනයෙහි ප‍්‍රශ්න ඇතිවෙයි. පොදු ජනතාවගේ ජීවන අවශ්‍යතා පිරිහෙයි. එවිට ජාතික ආරක්ෂාව ගැන අවධානය යොමු කරන්නට සිදුවිය හැකි බව එතුමා ඉඟි කරයි. ලෝක බලවතුන් අතර ඉන්දියානු ප‍්‍රතිරූපය බලවත් එකකි. දුගී දුප්පත් තැනෙක සිට සංවර්ධනයෙන් ඉහළට නැගෙන්නට ඉන්දියාවට ශක්තියක් වූයේ ආර්ථිකයෙහි කළ ප‍්‍රතිසංස්කරණයන්ය. අගමැති ධුරයට පත්වන්නට කලින් මුදල් ඇමති ධුරය හෙබවූ වකවානුවෙහි සිට මන් මෝහන් සිං මහතා ආර්ථිකය නිසි මගට අවතීර්ණ කිරීමට තැත් දැරූ වග ප‍්‍රකටය.

ශ‍්‍රී ලංකාව ට ද මෙයින් යමක් ඉගෙන ගන්නට හැකිය. ත‍්‍රස්තවාදය පරාජය කළේ වසර තුනකට කලින්ය. එ සමයෙහි ජාතික ආරක්ෂාව ඉතාම වැදගත් සාධකයකි. පක්ෂ බේධයෙකින් තොරව ජාතික ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට දේශපාලනය යුහුසුළු විය. එතැන තිබුණේ එකඟතාවයකි. ගැටුම් අවසන් කිරීම සමග අවධානය අලූත් පැත්තකට යොමු විය යුතුය. පොදු ජනතාව එහි පළමු සාධකයයි. ජාතික ආරක්ෂාව තරමට ම ජන ජීවිතය නංවන සැලසුම ද ප‍්‍රතිසංවිධානය වී ක‍්‍රියාවට නැගෙන මග සැකසිය යුතුය. එය මහජන නියෝජිතයන්ගේ වගකීමකි.

සංග‍්‍රාම භූමියේ දී ප‍්‍රමාදය ට ඉඩක් නොතිබිණ. තීරණ ගැනීම ප‍්‍රමාද වන විට වන්දි ගෙවන්නට සිදු වූයේ ජීවිතයෙන්ය. සංවර්ධනයේ දී ද, අවශ්‍ය තැන සෘජු සහ තද තීන්දු ගැනීම වැදගත්ය. දේශපාලන අභියෝග හෙයින් කල් ගන්නාවිට දිගු කාලීන ප‍්‍රශ්න ඇති කරයි. තීරණයකට බාධා කරන නොයෙකුත් වාද විවාදය. පක්ෂ විපක්ෂ වශයෙන් බෙදෙයි. දුෂණ වංචා ගැන මහත් ඝෝෂා නැගෙයි. දුෂණ චෝදනා එල්ලවීම නිවැරදි තීරණ ගැනීමට බලවත් බාධාවකි. තීරණ පහක් ගන්නාවිට එකක් වරදින්නට ඉඩ තිබේ. නිවැරදි හතර දෙස හා එයින් රටට සිදුවන යහපත විනා එකකින් වන හානිය මහත් සේ සැලකීම වරදකි. නිලධාරීන්ට තීරණ ගන්නට එවැනි පහසුව ඇතිකරන ලෙස යම් යම් කල් පැනගිය නීති වෙනස්කළ හැකිය. එවැනි ප‍්‍රතිපත්ති තීරණයකට පවා විශාල ධෛර්යයක් අවශ්‍යය. ආණ්ඩුවක ධෛර්යය සිය අනුගාමිකයන්ගේ ඡන්ද පදනමට සීමා වෙයි. ජාතික ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් නොපැකිලව අභීත තීන්දු ගන්නට සමත්වන ආණ්ඩු ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති හමුවේ ගුප්ත ස්වභාවයකට පත්වීම අවශ්‍ය නැත. තීරණයක් රහිත බව දියුණුවට අවහිරයකි. අවසාන ප‍්‍රතිපලය ජන ජීවිතය අසරණ කරයි.

රට දියුණු කරන්නට වෙනස්කම් අවශ්‍යය. හැම දා එක ම ලෙස පැවති දේ වෙනස් කරන්නට හැකි මග සොයා නිසි නිර්දේශ කළ යුතු විද්වතුන්ය. මහජනතාවට යහපත සිදුවන ආකාරයට ප‍්‍රතිපත්ති යෝජනා කළ යුතු ඔවුහුය. මහජන නියෝජිතයන් ගේ වගකීම තීන්දු ගැනීමයි. එයින් ආයෝජන ඇතිවෙයි. ආර්ථික වේගය වැඩිවෙයි. ජනතාවට රැකී රක්ෂා සහ ආදායම් මාර්ග බහුල වෙයි. සැනසිල්ල උදාවෙයි.

ජන ජීවිතය සංකීර්ණ කරන ආයතනික විධි විධාන

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

 2012.08.15 – ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

අධිකරණය උත්තරීතර ආයතනයයි. මහජනතාව යුක්තිය අපේක්ෂා කරන්නේ අධිකරණයෙන්ය. යුක්තිය පසි ඳ ලන විනිසුරුවරුන්ට සමාජයේ ඇති මහත් ගෞරවය සැලකිය යුතු එකකි. විශ්වාසනීය සේවාවක් ස්ථාපිතකරන අරමුණෙන් විනිසුරුවරු නිශ්චිත කාලයකදී ස්ථාන මාරුවීම් ලබයි. තම නිල නිවාසයෙන් ස්වකීය ගේ දොර උපකරණ ද රැුගෙන පිටත්ව යන විනිසුරුවරයෙකුට ග‍්‍රාම නිලධාරීන් ගෙන් සහතිකයක් ගන්නට සිදුවෙයි. එම ලියැවිල්ල රහිතව හදිසි ස්ථාන මාරුවක දී ගමන් වියදම් ප‍්‍රතිපූර්ණය කරන්නේ නැත. ප‍්‍රවාහනය කරන දේ අතර දැව ගෘහ භාණ්ඩ තිබේ නම් වන සංරක්ෂණ නිලධාරීන්ගෙන් ද අවසර ගත යුතුය. විනිසුරුවරයෙකු ගේ නිල ස්ථාන මාරුව ග‍්‍රාම නිලධාරී සහ වන සංරක්ෂන නිලධාරීන්ගේ බලපෑමට යටත්විය යුතුද? පවතින රජයේ ආයතනික නීති හා විධාන එබඳුය.

පවතින ආයතනික නීති විනිසුරුවරුන් ගේ ගරුත්වය ගැන නොතකන්නේ නම් සාමාන්‍ය පුරවැසියන් ගැන සාකච්ඡා කරනු කෙසේද? නිදහස් සහ ස්වෛරී රාජ්‍යයක් නමුත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඇති යල් පැන ගිය සංකල්ප යටත් විජිත යුගයේ සිට පැවත එයි. අධිරාජ්‍යවාදී පාලකයෝ ස්වකීය බල පරාක‍්‍රමය දක්වන්නට විධාන පැනවූහ. බලපත‍්‍ර ක‍්‍රම ඇතිකළ අතර අවසරය ගැනීමට සම්පූර්ණ කළ යුතු ආකෘති පත‍්‍ර හඳුන්වා දුන්හ. නිදහස ලැබූ නමුත් රට තුළ පාලනයේ දී පැවති රාමුව වෙනස් වූයේ නැත. පැරණි විධි විධාන වලට නූතන දේශපාලන බලවතුන් එකතු වි අසරණ මහජනතාව පාලනය කරන්නේය.  දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ දි විනිමය පාලනයට පැනවූ නීති අදත් පවතී. ගත වූ කාලය තුළ ආර්ථික හා මූල්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති ඉතාමත් කාර්යක්ෂම හා වේගවත් බවට පෙරැලී ඇත. එයට අනුගත නොවීමෙන් ගැටලූ ඇති කරන්නේ සාමාන්‍ය ජන ජීවිතයටය.

ආණ්ඩුව මහජනතාවට සේවා සපයන නමුත් සේවය ලබා ගන්නට යන පුර වැසියා තෙහෙට්ටුවට පත්කරන රෙගුලාසි රාජ්‍ය ආයතන වල බොහෝ තිබේ. එක කරුණකට සම්පූර්ණ කළ යුතු ලිපි ලේඛන කිහිපයකි. හමුවිය යුතු නිලධාරීන් ගණනාවකි. නිලධාරීන් රෙගුලාසි පනවමින් මහජනතාව පෙලයි. ඇතැම් නිලධාරීන් අත යට ගනුදෙනු කර මෙම රෙගුලාසි ලිහිල් කිරීම ගැන සමාජයේ ප‍්‍රකටය. මහජනතාව ස්වකීය නියෝජිතයන් පත් කර ගනී. මෙම නියෝජිතයන් ගේ බහුතරය එකතු වී ආණ්ඩු පිහිටුවා ගන්නේ එදිනෙදා පාලනය සරල එකක් කරන්නටය. ඡන්දයෙන් තෝරා පත් කර පාර්ලිමේන්තුවට යැවූ තමන්ගේ නියෝජිතයා පාලනය කරන ආයතනයක බලධාරීන් මහජනතාව ගේ සුළු රාජකාරියක දී ද චක‍්‍රලේඛන හා ආයතනික පොදු නියෝග ඉදිරිපත් කරන්නේ නම් අසාධාරණයක් වන්නේ පොදු ජනතාවටය.

හැ`දුනුම් පත‍්‍රයක්  හෝ ගුවන් ගමන් බලපත‍්‍රයක් ගන්නට නැත්නම් බැංකු ගිණුමක් අරඹන්නට සම්පූර්ණ කළ යුතු තොරතුරු ප‍්‍රමාණය සැලකිය යුතු තරම්ය. ආයතන මට්ටමින් පුන පුනා එකතු කරන්නේ එකම කරුණුය. ආණ්ඩුවේ එක වහලක් යට ඇති දත්ත තවත් ආයතනයකට එලෙසම ඉදිරිපත් කරන්නට සිදුවෙයි. සාමාන්‍ය ජනතාවට යම් තොරතුරක් සනාථ කරන්නට රජයේ වෙනත් තැනෙක ඇති දත්ත උපුටා දක්වන්නට මහත් වෙහෙසක් දරන්නට සිදුවෙයි. එයට කාලය වැය කරන්නට සහ වියදමක් දරන්නට සිදුවීම නිරර්ථක එකකි.

කාර්යක්ෂම පාලනයක් උදෙසා අලූතින් සිතන්නට තීරණය කිරීම වටී. මිලියන විස්සක ජනගහනයක් පාලනය කරන්නට සියයට දහයක යාන්ත‍්‍රණයක් අවශ්‍ය නැත. පෙරදිග ඉන්දියානු සමාගම ලංකාව යටත්කරගෙන පාලනය කරන්නට මෙතරම් නිලධාරී, චක‍්‍රලේඛණ සහ පරිපාලන විධි විධාන භාවිතා කළේ නැත. තාක්ෂණයෙන් හා පාලන රටා වලින් දියුණු විසි එක් වැනි සියවසේ ආකල්ප සපුරා වෙනස් කර ගැනීම ම සංවර්ධනයේ අලූත් ඇරඹුමකි.

 

 

අධ්‍යාපනයේ වියවුලට පක්ෂ දේශපාලනයේ වගවීම

එක් ප්‍රතිචාරයක්

හාවඞ් නමින් කොළඹ නගරයේ පවත්වාගෙන යන විශේෂිත පාසල වැඩිදෙනෙකුගේ අවධානයක් ගෙන නැත. විශේෂයෙන් දේශපාලනඥයන්ගේය. එය වීදි දරුවන් ගේ ඉගෙනීමට වෙන් වූ එකකි. වීදි දරුවන් සේ ම හාවඞ් පාසලත් නොසලකා ඇත. ලෝකයේ හාවඞ් වචනය තරම් ප‍්‍රකට නැති මෙරට ජනප‍්‍රිය පාසල් අතලොස්ස මහා අවධානයට ලක්ව තිබේ. ජනපි‍්‍රය පාසලකට දරුවන් ඇතුලත් කර ගන්නට නොයෙක් දෙනා වෙහෙසෙති. දේශපාලනඥයන්ගේ පෙළඹවීම ද එමටය. ප‍්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේ සිට විශ්ව විද්‍යාලය දක්වා අධ්‍යාපනය දේශපාලන බලපෑමට යටත්ව තිබේ.

නිදහස් චින්තනයකින් යුතුව නිවහල් විද්වතුන් බිහිකළ යුතු පාසල අද තනන්නේ රටට ගැලපෙන ශ‍්‍රම බලකායක් නොවේ. දරුවන්ගේ දක්ෂතා හ`දුනාගෙන ඔවුන් යොමු කරන වැඩ පිළිවෙලක් වෙනුවට කට පාඩම් කරගෙන, ටියුෂන් පංති මගින් ඉරණම තීන්දු කරන අධ්‍යාපනයක් අද ගොඩනැගී ඇත. එයින් බිහි කරන දරුවන්ට ගැලපෙන රැුකියා අවස්ථා වත්මන්  ආර්ථික ක‍්‍රමය තුළ නැත. විකල්පය වී ඇත්තේ දේශපාලන බලපෑමෙන් ආණ්ඩුවේ රැුකියා සැපයීමයි.

අන්තර් ජාතික මට්ටම කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන විට අධ්‍යාපනයට දේශපාලනඥයන්ගේ බලපෑමක් නැත. එම රටවල අධ්‍යාපනය භාර ඇමතිවරු ප‍්‍රතිපත්ති තීන්දු ගනී. එහි යාන්ත‍්‍රණය මෙහෙයවන්නේ නිලධාරීන්ය. නිලධාරීන් කළ යුතු නිවේදන ඇමතිවරු අතට නොගන්නා අතර මාධ්‍ය නිවේදන තම ජනපි‍්‍රයත්වයට හරවා ගන්නේ නැත. එහෙයින් අධ්‍යාපනය දියුණු රටවල දරුවන්ට සමාන අධ්‍යාපනය ලැබෙන අතර දේශපාලන බලපෑම් රහිත හෙයින් වියවුල් ද නැත.

හාවඞ් විදුහලේ වීදි දරුවන්ගේ අවශ්‍යතා ගැන උනන්දුවක් නැති මෙරට දේශපාලනය නිරතුරුව නැති ප‍්‍රශ්න ඇති කරයි. විටෙක ප‍්‍රශ්න පත‍්‍ර ගැන ඝෝෂාවකි. තවත් අවස්ථාවක ගුරු හිගය ගැන වන අතර පෙළ පොත් ගැන අවනඩු නැගෙන්නේ ද දේශපාලන වේදිකාවේය. මේ දිනවල විශ්ව විද්‍යාලයට සිසුන් ඇතුලත්කර ගන්නා ලකුණු මට්ටම සම්බන්ධයෙන් මහා ආන්දෝලනයකි. නිලධාරීන් තීන්දු ගන්නා ක‍්‍රමවේදයට දේශපාලනය මුහුවීමෙන් අසරණ වි ඇත්තේ දරුවන්ය. නොයෙක් මත ඇති කරන පක්ෂ දේශපාලනඥයින් එයින් ස්වකීය ජනප‍්‍රිය භාවය අපේක්ෂා කරන්නේ ඇමතිවරුන්ට එරෙහිව චෝදනා නගමින්ය. විදේශ ප‍්‍රතිපත්ති, බඩුමිල ¥ෂණ හා වංචා සේ අධ්‍යාපනය ද ආණ්ඩුව අපහසුතාවයට පත්කරන මාතෘකාවකි. කිසිසේත් එය එසේ විය යුතු නැත.

අධ්‍යාපනඥයින් රටේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ගැන අවධානයෙන් සිටිය යුතුය. එය දියුණු කරන යෝජනා ඉදිරිපත් කිරීම අවශ්‍යය. යෝජනා අවධානයට ගැනෙන ආයතනයක් තිබේ. පක්ෂ හා විපක්ෂ අදහස් සාකච්ඡුා කර අවසන් තීන්දු සකස් කළ යුතු ආයතනයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රමය අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ දී එය විවාදයට ලක් කළ හැකිය. සංශෝධන ඉදිරිපත් කළ හැකි අතර අවශ්‍ය නම් වැඩිදුර සොයා බලන්නට කමිටු පත් කරන්නට ද ඉඩ තිබේ. පාර්ලිමේන්තුවෙන් අනුමත කර  ආයතන මගින් කි‍්‍රයාවට නැගෙන අධ්‍යාපන ප‍්‍රතිපත්ති නැවත දේශපාලන වේදිකාවට ගෙනයාම ඇමතිවරයා හෝ විපක්ෂයේ යුතුකමක් නොවේ. වගකීම, යුතුකම සහ මහජන නියෝජිතයන්ගේ කාර්ය භාරය යන සියල්ල පටලවා ගෙන ඇත. නිලධාරීන් දේශපාලන නියෝග අතර සිරවී සිටී. ක‍්‍රමය විකෘති වී ඇත.

නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් ලැබෙන විශ්ව විද්‍යාල ප‍්‍රවේශය ගැන මහා ආන්දෝලනයක් ඇති කරන නමුදු අපට ඇත්තේ මෙරට දරුවන් ද යන බි‍්‍රතාන්‍යයේ සිට බංගලාදේශයේ දක්වා පැතිරුණ අධ්‍යාපනයේ ප‍්‍රතිපලයක්, එහි ලකුණු වෙනසක් හෝ තෝරා ගැනීමේ ක‍්‍රමවේදයක් ගැන තර්ක නොකරන දේශපාලනඥයන්ගෙන් සමන්විත සමාජයකි.

 

 

කෙළි බිම දිනන ක‍්‍රීඩකයෙකු තනන වෑයමක තරම

ප්‍රතිචාර 3

01.08.2012 – ලංකාදීප-  මිලින්ද මොරගොඩ

අවුරුදු හතරකට වරක් එළැඹෙන ඔලිම්පික් ක‍්‍රීඩා තරගාවලිය මේ දිනවල පැවැත්වෙයි. සියලූ මතවාද පසෙක ලා, ලෝක වැසියෝ ක‍්‍රිඩක ක‍්‍රීඩිකාවන්ගේ දස්කම් දෙස බලා සිටිති. ශ‍්‍රී ලංකාව සිය නාමය ඔලිම්පික් ඉතිහාසයේ දෙවතාවක් සටහන් කර ඇත. ඩන්කන් වයිට් සහ සුසන්තිකා ජයසිංහ එම කීර්තියෙහි සම කොටස්කරුවන්ය. ධනය හා රටක විශාලත්වය ක‍්‍රීඩාවේ ජවයට අභියෝගයක් නොවේ. කුඩා රටවල් ඔලිම්පික් රන් පදක්කම් දිනා ඇත. දුප්පත්කමෙන් පීඩිත රටවල ක‍්‍රීඩකයෝ පවා මහ ඉහළින් ජයගත් අවස්ථා තිබේ. අප‍්‍රිකානු රටවල් මැරතන් තරග වල සමත්කම් පෙන්වයි. බර ඉසිලීම, පිහිනුම් හෝ ජිම්නාස්ටික් තරග වෙනුවෙන් දක්ෂතා දක්වන රටවල් ද තිබේ.

නිරායාසයෙන් කී‍්‍රඩකයින් බිහිවෙයි. එයට තාක්ෂණය හා පුහුණු ක‍්‍රම ද එකතු වී තිබේ. මෑතක් වනතුරු ඔලිම්පික් රන් පදක්කම් සටහනේ ඉදිරියෙන් ම සිටියේ ඇමරිකාවයි. සෝවියට් දේශය බි`ද වැටෙන්නට කලින් ඇමරිකාව සහ සෝවියට් දේශය අතර එහි අයිතිය හුවමාරු විය. පසුගිය බෙයිජිං ඔලිම්පික් උළෙලේ දී, සැලසුම් සහගත තත්ත්වයක් යටතේ රටකට කළ හැකි වෙනස චිනය කදිමට විදහා දැක්වීය. ඔලිම්පික් පදක්කම් සටහන මැනවින් විශ්ලේෂණය කළ චීනය තරගකාරීත්වය අඩු, වැඩි අවධානයකින් තොර ඉසව් තෝරා ගත්තේය. කාන්තා බර ඉසිලීම එයින් එකකි. ඩයිවිං සහ ජිම්නාස්ටික් ඉසව් තවත් පෝෂණය කළේය. චිනය පසුගිය ඔලිම්පික් තරගාවලියේ දී සියලූ රටවල් අභිබවා ඉදිරියට පැමිණියේය. දරුවන් කුඩා අවදියේ සිටම පුහුණු කරමින්, කී‍්‍රඩා ක`දවුරු පවත්වමින් කරන කැපවීම ද එරට කැපී පෙනෙන එකකි.

ශ‍්‍රී ලංකාවට ද තෝරා ගත් ඉසව් පෝෂණය කර ජාත්‍යන්තර තලයට නැගෙන්නට හැකියාවක් තිබේ. කි‍්‍රකට් එහි කදිම උදාහරණයයකි. උත්සාහයෙන්, කැපවීමෙන් සහ නිසා නායකත්වයෙන් එය අන්තර් ජාතික තලයට පැමිණ ඇත. ¥පතක, රට පුරා වැව් හා ජලාශ ඇති රටක පිහිනුම් හා කිමිදුම් ඉසව් ගැන අවධානය යොමු කළ හැකිය. මලල ක‍්‍රීඩා අංශය ද වැඩි අවධානයට ලක්කරන්නට හැකියාව ඇත. ජනප‍්‍රිය පාසල් වල පිහිනුම් තටාක ඉදිවන නමුදු දරුවන්ගේ එකම අවධානය පොත පත ගැන පමණකි. බාහිර ක‍්‍රියාකාරකම් වශයෙන් කී‍්‍රඩා පිටියට දරුවන් යොමු කරන්නට දෙමව්පියන්ට ද වගකීමක් තිබේ. එම වගකීමට අනුව නිසි ලෙස මග සකසන්නට දෙගුරුන් උනන්දු විය යුතුය. අවශ්‍ය නිසි සැලසුම්ය. දවසකින් දෙකකින් නොව අවුරුදු ගණන් දිග දුර බලා නිවැරදිව සකස් කරන ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කිරීමය.

අන්තර් ජාතික තලයේ දස්කම් දැකිවිය හැකි ක‍්‍රීඩකයෙකු හා ක‍්‍රීඩිකාවක බිහි කිරීමට කෙටි මාර්ග නැත. ධන හෝ දේශපාලන බලයෙන් කළ හැකි යමක් ද නැත. කෙටි කාලයකට බලයට පත්වන දේශපාලනඥයන් දිගු සැලසුම් සහිත ක‍්‍රීඩාව සම්බන්ධයෙන් බලපුලූවන්කාරකම් පෙන්වීම නරකකි. පහසුකම් සපයා, දක්ෂ පුහුණු කරුවන් සොයා දී අන්තර් ජාතික තරග අත්දැකීම් සපයනු විනා වෙන යමක් අනවශ්‍යය. මෙරට ක‍්‍රීඩාව හා දේශපාලනය අතර ගැටුමක් තිබේ. එයින් ඉවත්ව වෘත්තිකයන්ට ක‍්‍රීඩාව බාරදීම ඔලිම්පික් පදක්කමකට මග පාදනු නිසැකය.