තාක්ෂණය ජන සමාජයට ඇතිකරන අභියෝග

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/02/10 – ලංකාදීප
තාක්ෂණය ජන ජීවිතයට ඇතිකරන පහසුව ගැන කතාකරන්නේ අලූත් සොයාගැනීම් වල නිරත විද්‍යාර්ථීන්ය. නොනැවතී නවතම මෙවලම් නිපදවන ලෝකයේ දියුනු රටවල් ශ‍්‍රමය සහ පිරිවැය සීමාකරන අඩු මිලට නිපදවා වෙළඳ පොළ සාර්ථක වෙන්නට තැත් කරති. සංවර්ධනය සහ නවීන ස්වයංක‍්‍රීය යුගය ගැන සතුටුදායක පණිවුඩ නිකුත් කරති. නමුත් ඒ හා සමාන්තරව අභියෝග ගණනාවක් මතු වෙමින් තිබේ. රැුකියා අවස්ථා එයින් අවධානයට ගත යුතු වැදගත් එකක් බවට පත්ව තිබේ.

ඔක්ස්ෆඞ් විශ්වි විද්‍යාලය කළ පර්යේෂණයකට අනුව ඉදිරි වසර 20 ඇතුලත එරට රැකියා වලින් සියයට තිස් පහක් කපාහරින්නට සිදුවිය හැකිය. දළ වශයෙන් සෑම හතර දෙනෙකුගෙන්ම අයෙකුට තාක්ෂණය හෙයින් රැකියාව අහිමිවීම සැලකිය යුතු තත්ත්වයකි. එයට හේතුවෙන්නේ තීන්දුගත හැකි තරමට බුද්ධිමත් පරම්පරාවේ පරිගණක තාක්ෂණය කාර්යය වෙනුවෙන් යෙදවීම සමගය. වැඩි වැටුප් ඉල්ලන්නේ නැති, පහසුකම් අඩු සහ අකුරටම වැඩ කරන රොබෝ තාක්ෂණය භාවිතා කරන්නට කැමැති වන කර්මාන්ත ශාලා අලූත් යුගයක් ඇති කරන බව පෙනේ. එපමණක් නොව ඌබර් තාක්ෂණයට නතු ටැක්සි සේවා සහ බී2බී වැනි ආගන්තුක සේවා පරිපාලනය, ආණ්ඩුවේ බදු අඩුවීම නිසා වාසි බව දැන් හිතන නමුත් ඉදිරියේ දී රියැදුරන් නැති වාහන සහ රොබෝ තාක්ෂණයෙන් පාලනය වන ආගන්තුක සේවා අංශ කෘතීම බුද්ධිය ඇති ඉතා සංකීර්ණ පරිසරයක් බිහිකරනු ඇත.

චිනය ඉතා වේගයෙන් රොබෝ තාක්ෂණය වහල් කරගනිමින් සිටී. චීනයේ ඩොන්ගුඈන් ප‍්‍රාන්තය පළමුවරට රොබෝවරු පමණක් වැඩ කරන කම්හලක් ආරම්භ කර තිබේ. එම ප‍්‍රාන්තයේ කම්හල් 505 ක් යුවාන් බිලියන 4.2 ක් රොබෝ තාක්ෂණය වෙනුවෙන් වියදම් කර මිනිස් පාලනයකින් තොර මෙහෙයුම් අරඹා ඇති අතර ඒවා සාමාන්‍යයෙන් මිනිසුන් තිස් දහසකගේ රැකියා බව අනාවරණය වෙයි.
සෞඛ්‍ය අංශයේ මූලික පරීක්ෂණ රොබෝ තාක්ෂණයට භාර වී ඇත. ජපානයේ ඇතැම් හෝටල් වල පිළිගැනීමේ නිලධාරීන් සහ ඇතැම් සුපිරි වෙලඳ සැල්වල වියපත් ගනුදෙනුකරුවන්ට සහාය වෙන්නට ද රොබෝවරු යොදවා තිබේ. කාරුණික සහ ඉතාම නිවැරදි ආකාරයට ක‍්‍රියා කරන හෙයින් මෙම මෙවලම් දෙස කාරුණිකව බලන්නට ද එම රටවල සමාජය හුරුවෙමින් සිටින බව අනාවරණය වෙයි.

දියුණු රටවල් තරඟකාරී ආකාරයට ජීවිතය පහසු කරගන්නට තාක්ෂණය උපයෝගී කරගන්නා විට ලෝකයේ පැවැත්ම තවත් ආකාරයකින් දුප්පත් විය හැකිය. පවතින ආර්ථික ව්‍යුහය වෙනස් විය හැකිය. දියුණු වෙමින් පවතින රටවල අඩු ආදායම් ලබන ජනතාවට වෙනත් රටකට වැඩ පොලක සේවය කර ආදායම් ලබන්නට තිබු අවස්ථාව අහිමි වෙන්නට ඉඩ තිබීමයි. වැඩි වැටුප් ගෙවා, තමන්ගේ රටවල පහසුකම් සපයා නිෂ්පාදනය කරනු වෙනුවට හැකිතරම් යන්ත‍්‍ර යොදවන්නට තාක්ෂණයෙන් පොහොසත් රටවල් තීන්දු කළහොත් එයින් අවාසියක් ඇතිවෙන්නේ තුන් වැනි ලෝකයේ දියුණු වෙමින් පවතින රටවල් වලටය. අනෙක් පැත්තෙන් එම රටවලට රොබෝ තාක්ෂණය වෙනුවෙන් ආයෝජනය කරන්නට ධනය ප‍්‍රමාණවත්ව නැත. රොබෝ තාක්ෂණයට ආයෝජනය කර අඩු පිරිවැයකින් භාණ්ඩ නිපදවන විට සුපුරුදු සම්ප‍්‍රදායික ක‍්‍රම අනුව නිපදවා අපනයනය කරන රටවල නිෂ්පාදන වලට ඇති ඉල්ලූම ද පහත වැටෙන්නට ඉඩ තිබේ.දැන් පවතින ආකාරයට ස්වභාවික ආහාර වලට ඇති කුඩා වෙලඳ පොල හා සමානව මිනිස් අත් වලින්නිපදවන ලද භාණ්ඩ යනුවෙන් කොටසක් වෙළඳ පොලට එන්නට ඉඩ ඇති අතර මිල වැඩි ඒවා සීමිත පිරිසකගේ අවධානයට ලක්වන්නට ඉඩකඩ තිබේ.

ජාත්‍යන්තරට තුළ පැවැති යුග යුග අවසන්ව අලූත් පරිච්ෙඡ්දයකට ප‍්‍රවේශ වී තිබේ. වාෂ්ප බලය, ඛනිජ තෙල් යුගය අවසන් කර කර්මාන්තකරණයේ රොබෝ තාක්ෂණ යුගය කරා අවතීර්ණ විය හැකි ගැටලූ ගැන ශ‍්‍රී ලංකාවට ද අවබෝධයක් තිබුය යුතුය. ආර්ථික සහ දේශපාලන කාරණා ගැන අති විශාල සංවාදයක් පවතින රට තුළ නුදුරු අනාගතයේ දී මේ පරම්පරාව මුහුණ දිය හැකි තාක්ෂණයේ අවතීර්ණවීම සාකච්ඡුා නොකරන්නේ මන්ද?
දියුණු රටවල් තමන්ට සහාය වෙන රොබෝවරුන් දෙස දයාර්දව බලන විට තමන්ගේ රැකියාව අහිමිවෙන, තමන්ට ආදායම නැතිකරන කෘතීම බුද්ධිමත් සමාජය දෙස සෙසු රටවල අඩු ආදායම් ලබන ජනතාව බනලූ ඇත්තේ කොයි ආකාරයකටද? ශ‍්‍රී ලංකාව මෙම කණ්ඩායම් දෙක අතරින් කොතැනක සිටිනු ඇත්දැයි විමසා බැලීම වැදගත්ය.

නිදහස් දින ජාතික ගීය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/02/03 – ලංකාදීප

නිදහස් දින ජාතික ගීය

ස්වෛරී රාජ්‍යයක, නිදහසේ උදානය වෙනුවෙන් ශ‍්‍රී ලංකාව සූදානම් වෙයි. බටහිරට යටත්ව සිටි, එහි අමිහිරි අත්දැකීම් වලින් මිදී නිවහල්ව නැගී සිටින රටට ජාතික ධජය, ජාතික ගීය සහ බැඳුන සංකේත ජාතිකාභිමානය වඩවයි. දෛර්යය ඇති කරයි. පළමුවන නිදහස් දිනයේ සිට හෙට පවත්වන නිදහස් උළෙල දක්වාම ජාතික ගීය නිදහසේ බලවත් භාවාත්මක ප‍්‍රකාශනයකි.
ආනන්ද සමරකෝන් ශූරින් රචනා කර ජාතික ගීය අමරණීයත්වයට පත්ව ඇති පද වැලකි. ජාතික ගීය ආන්දෝලනයකට ලක් වූ කාලයක් තිබිණ. අදටත් එය එසේමය. ජාතික ගීය සිංහලෙන් හැර අන් භාෂාවකින් ගායනා කිරීම ගැනය. ජාතික ගීතයෙන් හැඟීම් ජනිත කර රට ගැන හදවතේ ආදරයක් ඇතිවෙන්නට නම් එයින් කියැවෙන දේ තේරුම් ගැනීම අවශ්‍යය. ජාතික ගීය විඳින්නට සහ එයින් හදවත් මෝහනය වෙන්නට උවමනාය. ජාතික ගීයේ පදවැල වෙනත් භාෂාවකට පරිවර්තනය කිරීම ගැන විවාදය එසේ කරගෙන යන අතර ගීය ගායනා කරන ආකාරය ගැන ද අලූත් අත්දැකීම් ලෝකයේ විවිධ රටවලින් වාර්තා වෙයි. ලෝකයේ නොයෙක් රටවල් තම රටේ උත්තරිතර තැනට පත් ජාතික ගීය තව තවත් ඉහළටම නංවා සෞන්දර්යාත්මක කරන්නට ප‍්‍රයත්න දරයි.
ඉන්දියාව නොයෙන් බෙදීම්, තද ආකල්ප ඇති තැනකි. රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් ශූරින් නිදහස් සටන වෙනුවෙන් ඉන්දීය කොන්ග‍්‍රසයට හැඳු ගීතය අද ලෝකයේ දෙවැනියට වැඩිම ජනගහනයක් ඇති සහ විවිධ භාෂා හසුරුවන රටක ආත්මය බවට පත්ව තිබේ. ඉකුත් දිනක ඉන්දියාවේ විශිෂ්ඨ ශිල්පීන් වන ආශා බෝස්ලේ සහ ලතා මංගේෂ්කාර් ඔවුන්ට අනන්‍ය ක‍්‍රමයකට ඉන්දීය ජාතික ගීය ගායනා කළාය. එය අදටත් අන්තර් ජාලයෙන් දැක බලා, සවන්දිය හැකිය. ඉන්දියානුවෝ එයින් අමන්දානන්දයට පත්වූහ. අමරදේව හෝ නන්දා මාලනී වැනි ශිල්පීන් ඔවුන්ගේ මුල් ගායනයක් අලූත් ආකාරයකට ඉදිරිපත් කරන විට අති විශාල ආකාරයට ආනන්දයක් ජනිත වෙයි. ඔවුන් අතින් ජාතික ගීයේ ගායන විලාශයට අලූත් රිද්මයානුකූල බවක් මුසුවුවහොත් මෙරට සිදුවිය හැක්කේ කුමක්ද?
ඇමරිකාවේ මහා ගායිකාවක වන අරිතා ෆ්රුන්ක්ලින් ඇමරිකානු ජාතික ගීය කලූ අප‍්‍රිකානු ශෛලියට ගායනා කළාය. කාලයක් කලූ ජාතිකයෙකුට බස් රියෙක ආසනයක අසුන්ගෙන යන්නට නොලැබෙන තරමට ජාතීන් අතර බේධය තිබූ කලූ ජාතිය පහත් කර සැලකූ රටක සුදු ජාතීන්ගේ උත්තරීතර ජාතික ගීය කලූ ගායිකාවක වෙනස් ආකාරයකට ගායනා කිරීම ගැන දක්වන ඉවසීම පෙන්වන්නේ ඇමරිකානුවන්ගේ කෙබඳු පරිනත සමාජයක් බවට පත්ව ඇති බවද? බි‍්‍රතාන්‍යයේ ජනප‍්‍රිය වාදක කණ්ඩායමක් නූතන ශිල්ප දක්වා බි‍්‍රතාන්‍ය ජාතික ගීය ඉදිරිපත් කරයි. සිංගප්පූරුවේ බහුතරය චීන නමුත් එරට නිතිය අනුව ජාතික ගීය ගායනා කළහැක්කේ මැලේ භාෂාවෙන් පමණකි. ඒ අනුව රට හඳුන්වන්නේ සිංගප්පූරා යනුවෙන්ය. චින ජාතික ගීය පවා කොමියුනිස්ට් ප‍්‍රතිංස්කරණ වලට පසු වෙනස්කම් වලට ලක්ව තිබේ. මෙම සියලූ අවස්ථා අන්තර් ජාලයෙන් සවන් දිය හැකිය. ප‍්‍රසිද්ධ කර ඇති අතර ඒ ගැන නොමනාපයක් වෛරී කථනයක් නැත.
ඕනෑම රටක ජාතික ගීය විශිෂ්ඨත්වයට ලක් වූ එකකි. කිසිදු රටක් හෝ ජාතියක් එයට අගෞරව වෙන ආකාරයට අවභාවිතා කරන්නේ නැත. නමුත් ගායනා කරන තාලය හෝ සෘතිය දැනෙන හැ‍ගෙන ආකාරයට වෙනස් කිරීම ගැන ලෝකයේ නොයෙක් රටවල් අත්හදා බලමින් සිටී. විශිෂ්ඨ ශිල්පීහු ලවා ඔවුන්ට දැනෙන ආකාරයට හෘදයාංගම ලෙස ගායනා කරවන්නට උත්සාහ කරමින් සිටින බව අධ්‍යයනය කළ හැකිය. ගීතයේ අනන්‍යතාවයට එහි ප‍්‍රබුද්ධ විලාශයට හානි නොකර එය උත්කර්ෂවත් කරන්නට දරන ප‍්‍රයත්නයන් දෙස උපේක්ෂා සහගතව බලන්නට සූදානම් බව ජාත්‍යන්තරයෙන් ලැබෙන අලූත්ම පණිවුඩයයි.
ජාතික ගීතය හැඟීම්බර දෙයකි. එය තමන්ට දැනෙන, තමන්ට විඳින්නට සහ එම විඳින ආකාරය අනුව ශ‍්‍රී ලංකා මාතාව ගැන කුල්මත් වෙන්නට ඇත්නම් එය මහා ආශ්වාදයකි. මෙම උණුසුම දැනෙන්නේ එය වටහා ගත හැකි තරම අනුවය. ගාම්භීරත්වය තුළින්ම පමණක් නොවේ. නිදහස් දිනයේ දී ජාතික ගීය, එය රචනා කළ සංගීතවත් කළ සහ එහි ධ්වනිය අනුව රටක එක් සේසත් බව ඇතිවන ආකාරය ගැන අප‍්‍රමාණ උදාහරණ තිබේ. භක්තියක් ඇතිකරන ස්වභාවය ඇත. එහෙම නමුත් ජාත්‍යන්තර සමාජය තුළ ජාතික ගීත අනුකරණය මගින් සිදුවෙමින් පවතින දේ අවධානයට ගැනීම ද වැදගත්ය…

මවුපිය බැඳීම් නැති දරුවන් ගේ අනාගතය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/01/27 – ලංකාදීප

ජීවන ගමන තුළ විවාහයට හිමි තැන ඉහළ එකකි. ලෝකයේ නොයෙක් රටවල් එකිනෙකට වෙනස් සංස්කෘතික උත්සවශී‍්‍රයක් ඇතිව විවාහ ජීවිතයට ඇතුලත්වන්නේ එහෙයින්ය. තරුණ වියට පත් යෞවනයෙකු සහ යෞවනියක අලූත් ජීවිතයක් අරඹන්නේ නීත්‍යානුකූලව විවාහ වීමෙන්ය. එය ඉතාමත් සතුටුදායක සහ පවුල් වශයෙන් එකතු වී ප‍්‍රීතිය භුක්ති විඳින අවස්ථාවකි. නමුත් නූතන සමාජයේ ඇතැම් කොටසක් විවාහ වන තීරණය ක්ෂණික එකක් වන අතර වෙන් වෙන්නට තීරණය කරන්නේ ද කිසිම බරපතලකමක් නැතිව හදිසියේය. විවාහය යන්න එකිනෙකට වෙනස් අර්ථ ඇති නීතිය ඉදිරියේ ද විවිධ අර්ථකථන සැපයිය හැකි එකක් බවට පත්ව තිබේ.

ඇමරිකාවේ සහ බි‍්‍රතාන්‍යයේ නීති අනුව විවාහ වුවද දෙදෙනාට වෙන වෙනම නීතිය ඉදිරියේ අයිතිය ඇති ආකාරයක් බලපවත්වයි. ප‍්‍රංශය සහ නෙදර්ලන්තය වැනි රටවල් විවාහ යුවලකට තමන්ගේ දේපොල බදු හෝ වෙනත් ඕනෑම කාරණයක් හමුවේ විවාහ සහතිකය පැත්තකින් තබා කැමැති ආකාරයට ජීවත්වන තීරණ ගන්නට ඉඩ ලැබී තිබේ. පොදුවේ දේපොල භූක්ති විඳීම හෝ තනි කැමැත්තට අනුව තීන්දු ගත හැකිය. නවසීලන්තයේ නීති අනුව විවාහයට ඇතුලත්ව වසර කිහිපයක් ජීවත් වූ පසු විශේෂිත අයිතීන් සහ වගකීම් වලට බැඳීම් වලට නතු වෙයි. එහි අවසාන තීන්දුව සරල එකක් වන අතර අනෙකා කෙරෙහි බැඳී ජීවත් වෙනවා ද නොඑසේනම් ඕනෑම අවස්ථාවක දෙදෙනාට වෙන්ව ජීවත් වන්නට අයිතියක් තිබේද යන්න පිළිගැනීමයි.

මෙවැනි අලූත් පැති අනුව අවධානයට ගැනෙන පළමු කාරණය බවට පත්ව ඇත්තේ විවාහය නොව විවාහ නොවූ සහ වෙන්ව ජීවත්වන දෙමාපියන් ගෙන් උපත ලබන දරුවන් ගැනය. ජාත්‍යන්තරය තුළ විවාහ නොවූ පවුල් බිහිකර ඇති දරුවන් සහ එම දරුවන්ගේ අයිතිය ගැන කතා කරන්නට පටන්ගෙන තිබේ. ජාත්‍යන්තර තොරතුරු අනුව දියුණු රටවල දරු උපත් පහකින් දෙකක් සහ ලතින් ඇමරිකානු රටවල තුන් දෙනෙකුගෙන් දෙදෙනෙක් අවිවාහක දෙමව්පියන්ගේ දරුවන් බව පර්යේෂණයකින් අනාවරණය වී තිබේ. අවිවාහක දරුවන්ගේ ප‍්‍රතිශතය සමස්ත දරු උපත් වලින් සියයට දෙකක් බව ජපානයේ තොරතුරු අනාවරණය කරන විට ප‍්‍රංශයේ එම තත්ත්වය සියයට හැටක් බව කියැවේ. 2012 වසරේ දී දියුණු රටවල දරු උපත් වල සාමාන්‍යයෙන් අවිවාහක දෙමව්පියන්ට දාව උපදින දරුවන්ගේ ප‍්‍රතිශතය සියයට 60 ක් වී ඇති අතර එය 1970 දී වාර්තා වූ ප‍්‍රතිශතය මෙන් පස් ගුණයකින් ඉහළ එකක් බව අනාවරණය වෙයි. මෙවැනි උපත් වැඩි වෙන්නට බලපා ඇති ප‍්‍රධානම කරුණ නොයෙක් බටහිර රටවල විවාහය හුදු බැඳීමක් නොව රිසි පරිදි ජිවත්වීමට ඉඩ හදන පසුබිම තුළය.

සංකීර්ණ සමාජ ආර්ථික ව්‍යුහයක් තුළ මෙම සංවාදයේ කොටස්කරුවෙකු වෙන්නට රටට ද සිදුවී ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පවා අවිවාහක යුවල පවරන වන්දි නඩු සහ දික්කසාද නඩු වැඩි ප‍්‍රමාණයකින් වාර්තා වෙන්නට පටන් ගෙන ඇත. අධිකරණ පද්ධතිය තුළ නීත්‍යානුකූලව වෙන්වෙන්නට අයැදුම් කරන නඩු ප‍්‍රමාණය සැලකිය යුතු ප‍්‍රමාණයකින් ඉහළ ගොස් ඇති අතර කරුණු විභාගකර දික්කසාද තීන්දුව දෙන්නට සෑහෙන කාලයක් ගත වීම ද සමාජ ගැටලූවක් බවට පත්ව ඇති අනෙක් කාරණාවකි.
විවාහය, විවාහ නොවී ජීවත්වීම සහ දික්කසාදය යන කරුණු වලදී දෙමාපියන් අත් පත් කරගන්නා ලිහිල ඉතාම මෘදු නමුත් දරුවන් මුහුණ දෙන ස්වභාවය කෙබඳු එකක්ද? පර්යේෂණ වාර්තා පෙන්වන්නේ එම දරුවන් අධ්‍යාපනය අතින් දුර්වල සහ හොඳ සෞඛ්‍ය තත්ත්වයක නැති බවය. රැකවරණයක් නැති දරුවන් බවට පත්ව ඇති බව අනාවරණය වෙයි. මෙම ස්වභාවය ඉතා නරක එකක් බව පර්යේෂකයන්ගේ අදහසයි.

දෙමව්පියන් නිසා අසරණ වන දරුවන්ගේ ජීවිත ලස්සන කරන්නේ කෙසේද? අද ජාත්‍යන්තරය තුළ පැන නැගෙන දහසකුත් එකක් බරපතල ගැටලූ අතරට එකතු වී ඇති අලූත් මාතෘනාවකි. ශ‍්‍රී ලංකාව මෙම තත්ත්වය ගැන ගැඹුරින් කල්පනා කළ යුතුය. තරඟකාරී අධ්‍යාපන රටාව හමුවේ මෙරට දරුවන් විඳින පීඩාව ගැන සමාජයට අත් දැකීමක් තිබේ. දෙමාපිය ආදාරය නැති දෙමාපියන් වෙන් වූ දරුවන් මෙම ක‍්‍රමය තුළ අසරණ වන ආකාරය ගැන විමසා බලා ඔවුන්ට රැකවරණය ගැන දැනට වඩා හොඳ අවධානයක් යොමු කිරීම සුදුසුය.

රෑ නගරාධිපති

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/01/20 – ලංකාදීප

නගරයට ප‍්‍රධානියෙකු පත් කරගන්නේ ජන ජීවිතය සංවිධානය කරගැනීමට පහසුවක් වශයෙන්ය. පොදු පහසුකම් ගැන සොයා බලා ජනතාව සතුටින් තැබිමට පියවර ගැනීම නගරාධිපතිවරයෙකුගේ වගකීමයි. නගරයක් යනු විශාල ආර්ථිකයකි. එහි සේවා නිසි ආකාරයට පවත්වාගෙනයාම පහසු නැත. පැය අටක් වැඩ කර ජනතා සේවය ඉටු කළ හැකිය යන අදහස තව දුරටත් අලූත් එකක් නොවේ.

දවසේ වැඩ කරන පැය ගණන අවසන් වූ පසු එලැඹෙන හැන්දෑව ඕනෑම නගරයක අලූත් ආර්ථිකයක් බිහිවෙයි. එම රාත‍්‍රී ආර්ථිකය වෙනුවෙන් සැදෑ නගරාධිපතිවරයෙකු පත් කර ගැනීම අලූත් අදහසකි. නිල වශයෙන් පත් වූ නගරාධිපති සිටිය දී වෙනත් අයෙකු හැන්දෑව වෙනුවෙන් බහුතර කැමැත්තෙන් තෝරා ගැනීම බරපතල කාරණයක් විය හැකිය. නමුත් නෙදර්ලන්තයේ ඇම්ස්ටඩෑම් නගරය එවැනි ධුරයක් ඇති කර තිබේ. සැඳෑ නගරාධිපතිවරයා කරන්නේ අඳුර සමග අවදිවන නගරයේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය ගැන අවදියෙන් සිටීමය. නගරාධිපතිවරයාගේ අනුදැනුම ඇතිව ඔහු සමග සහයෝගයෙන් රාත‍්‍රී කාලයේ නගරයේ වානිජ කටයුතු සොයා බලා හරි දේ කරන වගකීම ඉටු කිරීමය.

දහවල් කාලයේ නගරාධිපති වැඩ කරන්නේ ආණ්ඩුව, නීතිය, විධි විධාන සහ බදු ලිපිගොනු වැනි දේ සමගය. නමුත් හැන්දෑවට අලූත් වචන එකතු වෙයි. සමාජ ශාලා, මත්පැන්, සංගීතය, ආහාර පාන සහ රාත‍්‍රී සාද ඒ අතර බහුලය. එක තැනක සද්දය වැඩි විය හැකිය. තවත් තැනක හදිසියේ අනවසර මත් පැන් විකුණන්නට පටන්ගෙන තිබේ. මාර්ගය අවහිර වන ආකාරයට නැටුම් කණ්ඩායමක් සංදර්ශනයකය. මෙම සියලූ පැති තුළ තරඟය, නොසන්සුන්බව සහ අසීමිත ධනය හුවමාරු වෙයි. මෙවැනි අවස්ථාවක තීරණ ගන්නට නගර සභාව විවෘත කරන තෙක් බලාසිටිය යුතු නැත. ඇම්ස්ටඩෑම් සැඳෑ නගරාධිපතිවරයා එම සිදුවීම් අසල සිටී. ඔහු නියම කරන අදහසට අවනත වන්නට සියලූ දෙනා වග බලා ගනිති. මන්ද පොදු යහපත වෙනුවෙන් මෙම ධුරයට පත් කරගෙන ඇති හෙයින්ය. නගරයේ හැන්දෑවේ ආර්ථිකයට සම්බන්ධ සියලූ දෙනාගේ ගෞරවයට පත් සාමාජිකයන් අතරින් කෙනෙකු ධුරයට වැඩි දෙනෙකුගේ කැමැත්තෙන් තෝරා ගනී. මුල් කාලයේ දී එය ස්වේච්ඡා කාර්යයකි. දැන් ඒ වෙනුවෙන් සුළු දීමනාවක් ගෙවන බව අනාවරණය වෙයි. ඉක්මනින් ඒ මොහොතේම මැදිහත් විය යුතු දේ සොයා බලා තීරණය ගැනීම මෙම තනතුර ඉටු කරන ඉතාම වැදගත් බාර ධුර කාරණය බවට පත්ව ඇත.

පසුගියදා ලන්ඩන් නගරය දියුණු කරන්නට අලූත් අදහස් හා යෝජනා කැඳවා තිබුණි. සැදෑ නගරාධිපතිවරයෙක් යන අදහස ලන්ඩන් නගරයට ද හඳුන්වා දිය යුතු බවට අදහසක් පැන නැගී තිබේ. තොරතුරු දක්වන ආකාරයට ලන්ඩන් නගරයේ හුවමාරු වන ධනය අවුරුද්දකට ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන සියය ඉක්මවන බව අනාවරණය වෙයි. සංදර්ශන වෙනුවෙන් නගරයට ඇතුළු වූ පිරිස මිලියන 6.6 ක් වන අතර එයින් හරි අඩක් සංචාරකයන්ය. මෙවැනි පිරිසක් සැරිසරන විශාල ධනස්කන්ධයක් හුවමාරු වන රාතී‍්‍ර කාලය වෙනුවෙන් වෙනම අවධානය යොමු කිරීම නරක අදහසක් නොවන බව විචාරක අදහසයි. ලන්ඩන් නගරයට රාත‍්‍රී කාලයේ ක‍්‍රියා කාරීත්වය සක‍්‍රීය කරන කාර්යය වැදගත් වන්නේ මන්ද යන අදහස දත්ත වලින් දක්වන බලධාරීහු පෙන්වා දෙන්නේ 2015 වසර දක්වා ගත වූ අවුරුදු අටක් තුළ ලන්ඩන් නගරයේ බිම් මට්ටමේ සංගීතහල් ප‍්‍රමාණය සියයට තිස් පහකින් වසා දමා ඇති අතර එයට බලපා ඇත්තේ හැන්දෑවේ සිදුවන ඇතැම් ගැටලූ වලින් ගැලවෙන්නට නොහැකිකම බව අවධාරණය වී තිබේ.

ලෝකයේ ඕනෑම රටක් ආර්ථික වේගය සහ සංවර්ධනය ගැන කතා කරන විට දහවල් කාලයේ කාර්යයට වඩා රාත‍්‍රියේ කරන ආර්ථික කි‍්‍රියාකාරීත්වය පුලූල් එකක් බවට අවධානය යොමු කර තිබේ. ඇම්ස්ටඩෑන් නගරයේ පමණක් නොව නෙදර්ලන්තයේ තවත් නගර වලට මෙම අදහස ව්‍යාප්ත වී තිබේ. ලෝකයේ නොයෙක් රටවල නගර වලට මෙම සංකල්පය පැතිරෙන්නට පටන්ගෙන ඇත. රාතී‍්‍ර උත්සව, සංදර්ශන සහ බොජුන්හල් වල ගැවසෙන අති විශාල ජනගහනය විසින් උත්පාදනය කරන අලූත් රැකියා අවස්ථා, අලූත් බදු සහ වෙළඳාම ආකර්ශණීය අවස්ථා බව හිතන්නට පටන්ගෙන ඇති බව පැහැදිලිය.

දියුණුවන ලෝක ස්වභාවය තුළ පැය අටක වැඩ මුරය වෙනුවට දෙතුන් ගුණයක කාලයෙන් වැඩ ගත හැකි අලූත් අවකාශ ගැන නිර්මාණාත්මක ලෙස හිතන්නට පටන්ගෙන තිබේ. එම අදහස් තුළින් මතුකරන්නේ අසංවිධිත සහ අක‍්‍රමික ආකාරයට සිදුවන දේ නීතිමය රාමුවක් යටතට ගෙන නිසි සංයමයක් ඇති කිරීමට ඇති හැකියාවයි. මේවා රටක් දියුණුවන විට අත් හදා බලන්නට සුදුසු අදහස්ය.

වේදිකා නාට්‍යයක් බලන්නට හැකි සමාජයක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

ලංකාදීප – 2016/01/13

සැනසිලිදායක රටක් බිහිකර ගැනීම සමාජය අපේක්ෂා කරන ඉතාම වැදගත් කාරණයයි. ආර්ථික සමාජ ප‍්‍රවාහය දෙස අවධානය යොමු කරන සිටින අතර තුර මතුවූ කාරණයක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම වැදගත්ය. පවුලේ අය සමග සතුටින් වේදිකා නාට්‍යයක් බලන්නට හැකි පසුබිමක් තිබේද? හතර පස් දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලකට නගරයට ගොස් නාට්‍යයක් බලන අදහසක් ඇති විය හැකි නමුත් කැමැත්ත අනුව ක‍්‍රියාත්මක වෙන්නට නම් ආදායමෙන් සෑහෙන කොටසක් කැප කරන්නට සිදුවනු ඇත. මන්ද ප‍්‍රවේශ පත‍්‍රයක මිල දරා ගැනීම පහසු නැති හෙයින්ය. කලාව, වින්දනය සහ ඒ තුළින් සබුද්ධිමත් සමාජයක් බිහි කරන ක‍්‍රියාවලියට වේදිකාව දුරස්වීම සාකච්ඡාකළ යුතු කාරණයකි.

වේදිකා නාට්‍ය නිෂ්පාදනය කරන්නේ මෙම සමාජයේ කොටස්කරුවන්ය. එහි රඟපාන්නේ මෙරට පුරවැසියන්ය. නාට්‍යයක් නිෂ්පාදනය කරන්නට සහ එය රට වටා ගෙන ගොස් රඟ දක්වන්නට පිරිවැයක් තිබේ. අද වන විට පවතින ජීවන වියදම නොසලකා එම පිරිවැයට අඩුවෙන් නාට්‍ය වේදිකා ගතකර පරිත්‍යාගශීලීන් හැටියට පෙනීසිටින්නැයි කියන්නට සුදානම් නැත. නාට්‍ය ශිල්පින් සහ එය වටා ඇති ආර්ථිකය යහපත් එකක් නොවේ නම් විශිෂ්ඨ නිර්මාණ බිහිනොවන බව ද පිළිගත යුතුය. මෙම අන්ත දෙක අතර ස්මබන්ධීකරණයක් ඇති කිරීම සියුම් අවශ්‍යතාවයකි. රටක් වශයෙන් ඉදිරියට ගමන් කරන විට රස වින්දනය සහ සබුද්ධික භාවය වෙනුවෙන් අර්ථපතිත්වය පුලූල් කරන ආකාරය ගැන සම්මුති ගොඩනැගීම අවශ්‍යය.

අනුග‍්‍රාහකත්වයෙන් තොරව කලාව පවත්වාගත නොහැකිය. අතීතයේ දී කලාව සහ කලාකාරීත්වය නඩත්තු කරන්නේ රජවරුන්ය. රජවරු සහ රදලයන් කලාවට අනුග‍්‍රහය දක්වන්නේ එහි පැවැත්ම වෙනුවෙන්ය. අද වන විට ආණ්ඩුවලට කලාව වෙනුවෙන් අනුග‍්‍රාහකත්වය සැපයීමට වගකීමක් තිබේ. නමුත් වර්තමාන ක‍්‍රමය අනුව ආණ්ඩුවේ අනුග‍්‍රහය ලැබෙන්නේ හිතවත් ශිල්පීන්ට විනා යථාර්ථය ප‍්‍රතිනිර්මාණය කරන සැබෑ කලාකරුවන්ට නොවේ. ජනතාව පිනවන නාට්‍යයක් තහනම් කර එහි නිර්මාණ ශිල්පීන්ට අඩත්තේට්ටම් කරන්නට සූදානම් ආණ්ඩු තමන් වෙනුවෙන් ප‍්‍රශස්ති ගයන කලාකරුවන්ට දහසින් බැඳී පියලි පිරිනමන්ට සූදානම්ය. ආණ්ඩුවට අනුබද්ධිත ආයතන අනුගමනය කරන්නේ ද එම ප‍්‍රතිපත්තියයි.

චිත‍්‍රයක් අඳින, නාට්‍යක් නිර්මාණය කරන ගීතයක් ලියන චිත‍්‍රපටයක් හෝ ටෙලි නාට්‍යයක් හදන ආදී වශයෙන් එකිනෙකට වෙනස් ආකාරයේ නිර්මාණ වලින් ජන වින්දනය ඇති කරන ක්ෂේත‍්‍රය දෙස අලූත් ආකාරයකට අවධානය යොමු කරන්නට කාලය එළැඹ තිබේ. ආණ්ඩුවට පමණක් නොව පුද්ගලික අංශයට ද වර්තමාන ව්‍යුහය තුළ තීරණාත්මක කාර්ය භාරයක් ඇත. කලාව නඩත්තු කරන වගකීමෙන් කොටසක් පුද්ගලික අංශය ඉටු කරන නමුත් එය පවතින තත්ත්වයට වඩා වෙනස් සහ පැතිරුණ මට්ටමකට යොමු කළ යුතු බව පෙනේ. සාමාන්‍ය දරු පවුලකට සති අන්තයේ නාට්‍යක් බලන්නට හැකි ආකාරයට ප‍්‍රවේශ පත‍්‍රයක මිල සාධාරණ කරන මැදිහත්වීමකට යා හැකිනම් එය ඉතාම වැදගත්ය.

ලෝකයේ වෙනත් රටවල එසේ සිදුවෙයි. ලොතරුයි ක‍්‍රම පවතී. හොඳ නාට්‍ය ශාලා නඩත්තු කරයි. නාට්‍ය පුහුණුවට ඉඩ ඇති තැන් තිබේ. ශිල්පීන්ට මුණ ගැසෙන්නට හා සංවාද සාකච්ඡා කරන්නට නිදහස් තැන් ඇත. වේදිකාවට තාක්ෂණය පැමිණ තිබේ. ලන්ඩන් නගරයේ ඉතා මිල අධික වේදිකාවක නාට්‍ය රඟ දක්වන විට ඉතා දුර බැහැර රඟහලක එම අවස්ථාවේදිම තාක්ෂණය මගින් තිරයක පෙන්වන ක‍්‍රම භාවිතා වෙයි. සම්මාන දිනන පමණක් නොව අති විශිෂ්ඨ නිර්මාණ වෙනුවෙන් අනුග‍්‍රහය දක්වන්නට නොයෙක් ධනවතුන් සහ ව්‍යාපාර පටු පරමාර්ථ වලින් තොරව එකතු වෙයි. එවැනි තීරණ ගන්නා අවස්ථාවල බදු සහන ලැබෙන අතර පොදු ජනතාව එවැනි අනුග‍්‍රාහකයන් කෙරෙහි කෘතවේදී වෙති. සමාජ අවශ්‍යතා අනුව රස වින්දනය ඇති කරන්නට සහ ඒ වෙනුවෙන් අනුග‍්‍රහය සම්පාදනය කරන්නට අලූත් ව්‍යුහ හැදේ. එයින් කලාව පෝෂණය වන අතර ජනතාව රස විඳින සහ අලූත් දේ දකින පිරිසක් බවට පත්වෙයි. රටක් දියුණු වෙන්නේ ඒ අනුවය. ජනතාවගේ හදවත් සුන්දරත්වයට පත්වන්නේ කලාව අත්විඳින තරමටය. නාට්‍යයක් බලන්නට නොඑසේනම් චිත‍්‍රයක් රසවිඳන්නට අවස්ථාව නැති හෙයින් චීන අවන් හලකින් කෑම වේලක් තෝරාගන්නා සමාජයක් බිහිවන පසුබිමක සමාජය සැනසිලිදායක වන්නේ නැත. රෞද්‍ර බවින් මිදී ඉවසිලිවන්ත තැනක් වෙන්නේ නැත.

නිර්මාණවේදය හමුවේ නිර්මාණශීලී විසඳුම්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/01/06 – ලංකාදීප

වානිජ අග නගරය වන කොළඹ අතිශය කාර්ය බහුල තැනක සෞන්දර්ය කලා විශ්ව විද්‍යාලය පිහිටුවා ඇත. එහි ඉගෙනුම ලබන දරුවන් මුහුණ දෙන ගැටලූ ගණනාවක් ගැන සාකච්ඡා කරන්නට පසුගියදා අවස්ථාවක් ලැබිණ. එම තොරතුරු වලින් කියැවෙන කාරණා ඉතා සංවේදී ඒවාය. විශ්ව විද්‍යාලයට සුදුසුකම් ලබන්නේ බලවත් කැපවීමෙන් ඉගෙනගෙනය. දහසකුත් එකක් බාධක මධ්‍යයේය. තරගකාරී ක‍්‍රමය තුළ පාසලේ එකට ඉගෙනගත් වෙනත් දරුවන් වෛද්‍ය, ඉංජිනේරු හෝ තාක්ෂණ විෂයයන් තෝරා ගනිද්දී සෞන්දර්යය විෂයයකට විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළුවීම සමාජ ආකල්ප අතර ද ඉහළ වටිනාකමක් පවුලට ඇති කරන්නේ නැත. එය ඉවත දැමිය යුතු පටු අදහසක් නමුත් යථාර්ථය එයයි.

එසේ තිබිය කලාව අධ්‍යයනය කරන්නට එතැනට එන දරුවන්ට ඉතා කුඩා බිමක ප‍්‍රමාණවත් නවාතැන් හෝ පොදු පහසුකම් රහිතව සෞන්දර්යය ඉගෙන ගන්නට පොළඹවා තිබේ. හිතේ නිදහසක් ඇති සේ ඉන්නට තැනක් නැත. හිතට දැනෙන ආහාරයක් ගන්නට තැනක් වටපිටාවේ නැත. අත දිගහැර නිර්මාණයක් කරන්නට පහසුවක් නැත. ගමෙන්, ඈත දුර බැහැරින් පැමිණි දරුවන්ට විශ්ව විද්‍යාලය අවට ඇති සංස්කෘතිය නොගැලපෙනවා පමණක් නොව එහි බැ‍ෙඳන්නට හැකියාව ද පහසු එකක් නොවේ. ආහාර, ඇඳුම් පැළැඳුම්, ගමන බිමන සහ කතා බහ යන කාරණා සියල්ලම ඇතුලත්වය. මන්ද මේ කියන වටපිටාව කොළඹ හත හෙයින්ය.
සෞන්දර්ය අධ්‍යාපනය විශ්ව විද්‍යාල කාමරයක් තුළ විඳින්නට හැකි එකක් නොවේ. එම විඳීම තුළ නිර්මාණ බිහිකරන්නට හැකි උත්පාදකයන් ද බිහි වෙන්නේ නැත. මෙම කෘතීම පරිසරය තුළින් විශිෂ්ඨයන් අපේක්ෂා කළ නොහැකි බව මෙම අදහස් හුවමාරුවේ දී අවබෝධ කරගන්නට ලැබුණ වැදගත්ම කාරණයයි.

රටක ආත්මය බිහිකරන්නේ කලාව සහ කලා ශිල්පීන්ය. දේශයක් නැගෙන්නේ විඳින්නට හැකි වින්දනාත්මක පරපුරකින්ය. සෞන්දර්ය විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගන්නා දරුවන් තුළ පවතින මෙම පීඩනය තුළ නිර්මාණ ශීල්පීන් වශයෙන් බිහිවෙන්නට වැඩි ඉඩක් ඇත්තේ වෛරී අදහස් ඇති පිරිසක් හැටියටය. එයින් සමාජයක් සනසවන්නේ කෙසේද? දැයක් අවදි කරන නිර්මාණ බිහිකරන්නට පුලූල් හදවත් බිහිකරන කෙම්බිමක් බවට සෞන්දර්ය විශ්ව විද්‍යාලය පත්වෙන්නට ඉඩ තිබේද?
පවතින ගැටලූ දෙස විමර්ෂණාත්මකව සලකා බලා අලූතින් හිතන්නට අවශ්‍යය. පවතින අවිධිමත් රාමුව වෙනස් කිරීම වැදගත්ය. දැයක් පුබුදුවන තැනක් වානිජ නගරයක සංකීර්ණ ආකාරයට පවතිනවාට වඩා වෙනස් නිදහස් පරිසරයකට යොමු කිරීම වැදගත්ය.

රජය පමණක් නොව පුද්ගලික අංශයේ දායකත්වය ද එයට ලබා ගත හැකි විය යුතුය. ධනය ඇති සමාජය කලාව වෙනුවෙන් මුහුවෙන තරම සීමිතය. ඒ වෙනුවෙන් සංවාදයක් ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන්, සෞන්දර්ය විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යාර්ථීන් සහ දරුවන් අතර ගොඩනැගෙන්නේ නම් කොපමණ යහපත් ද? වානිජකරණයට බිලි වූ නගරයේ බිම වානිජ්‍යත්වයටම පවරා අලූතින් සෞන්දර්යය සොයා යා යුතුය. එය විප්ලවීය තිරණයකි. නගරයෙන් එපිට අලූත් බිමක් සොයා ගෙන සෞන්දර්ය සහ කලා විශ්ව විද්‍යාලය අලූතින් ස්ථාපිත කරන්නට තීරණය කිරීම වැදගත්ය. සුන්දරත්වයෙන් අනූන වටපිටාවක් තෝරාගත හැකිය. නිදහස සහ නිර්මාණකරණයට ඉඩ දෙන ආකාරයට ගොඩනැගිලි සැලසුම් කළ හැකිය.

විශ්ව විද්‍යාලයක තිබිය යුතු මූලික නිදහස් වටපිටාව ආරක්ෂා වන ලෙස පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය පිහිටුවා ඇති අන්දම එයට එක උදාහරණයකි.ලංකා විශ්ව විද්‍යාලය වශයෙන් ශ‍්‍රීමත් අයිවර් ජෙන්නින්ග්ස් මැතිතුමා අද පේරාදෙණිය යනුවෙන් හදුන්වන විශ්ව විද්‍යාලය සැලසුම් කරන්නේ අලූත් ගවේශණශීලීන් හදන තෝතැන්නක් වශයෙනි. එතැනින් බිහිවූ නිර්මාණවේදීන් අද මෙරටට ඥාණාලෝකය සම්පාදනය කරන විද්‍යාර්තීහුය.
කොළඹ අධික තදබදයෙන් සහ නාගරීකරණයෙන් සංකීර්ණ තැනක සිට සුන්දරත්වයෙන් අනූන තැනකට අවතීර්ණ වී දැයක් සනහන නිර්මාණ බිහිකරන්නට හේතු වන පසුබිමක් ඇති කළ යුතුය. එය පෙරළියක් කරන තීන්දුවක් බවට පත්කර ගැනීම සමාජ වගකීමකි.

ආකල්ප වෙනසක් ඇති කරන අවුරුද්දක් උදාවේ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna
2015/12/30 – ලංකාදීප
අප සියලූම දෙනා පසු කරමින් සිටින්නේ දෙසැම්බර් මාසයේ අවසාන දින කිහිපයයි. අවුරුද්දක් අවසන් කරමින් ක‍්‍රමයෙන් සමීප වෙන්නේ ඊළඟ යුගයවටය. විසි එක් වැනි සියවස ආරම්භ වූවා පමණකි. එහි අවසානය වසර 2100 දී සිදුවන විට අද ගත කරන ආර්ථික සහ සමාජ පසුබිම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් එකක් විය හැකි අතර එම පරිවර්තනය වැලැක්විය නොහැකිය. එම යුගයේ සමාජ, ආර්ථික සහ සංස්කෘතික පරිසරය පරිවර්තනීය එකක් විය හැකිය. ආකල්ප වෙනස, එම පරිසරය තුළ ඉතාම වැදගත් සාධකය බවට පත් වන්නට ඉඩ තිබේ.

රාජ්‍ය සහ රාජකීයත්ව ආධිපත්‍ය තිබුණේ එදා සමාජයේය. ඉදිරි කෙටි කාලයේ දී එම ව්‍යුහය වෙනස් කර පුද්ගලිකත්වය සහ පුද්ගලික ව්‍යවසායකත්වය ඉදිරියට පැමිණෙන්නට ඉඩ තිබේ. තාක්ෂණය සහ සන්නිවේදනය ඒ වෙනුවෙන් පෙරමුණ ගෙන ඇත. සමාජ ගෝලීයකරණ ලක්ෂණ වල විවිධ පැති එය සාධක සහිතව ඔප්පු කර තිබේ. පුද්ගලයෙකු ගේ හඞ සහ පුද්ගලයෙකු ගේ දැක්ම ඉදිරි දශක කිහිපය තුළ ඉහළටම පැමිණිය හැකිය. එය උපරිමයට ළඟාවන විට ඇවැත්ම සහ පැවැත්ම වෙනස් රාමුවේ එකක් විය හැකිය. දෙසැම්බරය අවසානයේ ජනවාරි උදාවන විට සමස්ථය තුළ තේරුම්ගත යුතු වැදගත්ම කාරණය එයයි.
ඇමරිකාව සහ සෝවියට් දේශය සතුව තිබූ සුපිරි බල ව්‍යුහය ආසියාව තුළ බලවත් ආණ්ඩු බවට පත්විය හැකි බව පර්යේෂකයෝ දක්වන්නේය. එයට සමාන්තරව ඉදිරි කාලය තුළ ආසියාව කැපී පෙනෙන තලයකට පත්වනු ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාවේ අනන්‍යතාව සහ ශ‍්‍රී ලංකාවේ උරුමය මෙම ව්‍යුහය තුළ පවත්වාගෙන යන්නට හැකි පසුබිම සකස්වන ආකාරයට රටට තුළ ආකල්ප පරිවර්තනයක් සිදුවිය යුතුය.
වසර 2030 වන විට සමස්ථ ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට 88 කට විදුලිය බල පහසුකම් භුක්ති විදිනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ. විදුලිය බලය සොයා ගත් කාලයේ සිට බලන විට මුලූ ලෝක ජනගහනයේ ජීවිත ආලෝකවත් කරන්නට දිග කාලයක් ගතව තිබේ. එය තවමත් අවසන්ව නැත. 1996 දී ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට එකකට අන්තර් ජාල පහසුව තිබුණි. 2014 වන විට එය ලෝක වාසීන්ගෙන් සියයට 40 ක් දක්වා පමණක් නොව දියුණු රටවල සියයට 80 දක්වා ජනගහනයක් අන්තර් ජාලය පරිහරණය කරන මට්ටමට තත්ත්වය වෙනස් වී තිබේ. විදුලිය පහසුකම් ලබාගැනීමේ වේගය ඉක්මවා දැනුම සහ සම්බන්ධතා පිළිබඳ අන්ධකාරයෙන් ලෝකයේ ජීවත්වන මිනිසුන් අත් මිදෙමින් පවතින යුගයකි. උදාවන අලූත් අවුරුද්දේ විශේෂත්වය එයයි.

ඉදිරියේ දී සූර්ය බලය බලශක්ති ප‍්‍රභවයන් අතර පළමු තැන ගනු ඇති අතර සෞඛ්‍ය සහ අධ්‍යාපන අංශ විශාල වෙනස් ආකෘති බවට පත්විය හැකිය. ශ‍්‍රී ලංකාව තවමත් මේ ගැන අවධානය යොමු කර නැත. ආගමික සංහිදියාව, ආර්ථික අභියෝග ඉදිරියට පැමිණෙනු ඇත. සටන් පාඨ දේශපාලනය වෙනුවට අවස්ථාව සලකා රට හදන්නට උත්සාහ නොකළහොත් එය පසුබෑමකට හේතු වෙයි.
දුපතක මානසිකත්වය පැත්තකට කර සමාජ ගෝලීයකරණයේ කොටස්කරුවන් වශයෙන් හිතන්නට හැකි ශ‍්‍රී ලාකේය බවක් රටට සැබෑ දුප්පත්කම ඥානය විය හැකි අතර දැනුම ගවේශනය නොකරන සමාජය දුප්පත් තැනක් ලෙස සලකන්නට ඉඩ ඇත. අලූත් අවුරුද්ද උදා වන විට හිතා බැලිය යුතු පැත්ත එයයි.

පැරණි වට්ටෝරු දේශපාලනය සහ සමාජ සංස්කෘතික බැඳීම් ඉතිරි කරගෙන මෙම අලූත් රාමුවට ඇතුළු වෙන්නට හැකියාවක් නැත. ඒවා සහමුලින්ම කඩා බිඳ අලූත් තැනක් හදා ගැනීමද සුදුසු කාරණයක් නොවේ. පරිහරණය කරන මෙවලම් වල සිට සමාජ වටිනාකම් දක්වා වෙනස් වෙමින් පවතින අවකාශය තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ තරුණ පෙල ඒ වෙනුවෙන් සූදානම් කිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය. අලූත් ආකල්ප අවශ්‍ය නමුත් සම්ප‍්‍රදාය තුළ තිබූ වටිනාකම් වලට තැනක් තිබුය යතුය. මේ සියල්ල අභියෝගයකි. අලූත් අවුරුද්දේ තේරුම් තේරුම් ගත යුතු යථාර්ථය එයයි.

Older Entries

පසුහඹන්න

Get every new post delivered to your Inbox.