වෙළඳුන් නියාමනය කරමු

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/02/22 – ලංකාදීප

හාල් මිල පොදු ජනතාව අපහසුතාවයට පත් කරන ප‍්‍රශ්නයන් බවට පත්ව තිබේ. සාමාන්‍ය මිලට වඩා වැඩි සහ එදිනෙදා වෙළඳ පොලෙන් මිල දී ගන්නා සහල් විශේෂයට බලපාන මිල සහ ඒවා හිඟ වෙන විට අතෘප්තියට පත්වීම වැලැක්විය නොහැකිය. බත මෙරට ජනතාවගේ ප‍්‍රධාන ආහාරයයි. අද වන විට මිලියන විසි එකක ජනගහනයක් හාල් මිල හමුවේ කිසියම් හෝ ගැටළුවකය. ආනයනය හා මිල පාලනය සඳහා ආණ්ඩුව පියවර ගනිමින් සිටී. තීරණය කුමක් නමුත් එය වෙළඳ පොලට නොගැලපෙන එකක් වුවහොත්  එය ප‍්‍රතික්ෂේප වන බව සඳහන් කිරීම අවශ්‍යය.

හාල් මිල ගැන හදිසි තත්ත්වයට හේතුව කාලගුණ වෙනස්කම් හේතුවෙන් වගාව පිරිහීමය. ගොවියන් ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ප‍්‍රමාණයකගේ වගාව කරගෙන යා නොහැකි වන විට නිෂ්පාදනය වන සහල් ආහාර සඳහා ප‍්‍රමාණවත් නොවන තත්ත්වයට පත්වෙයි. වී වගාව ගොවි ජනතාවගේ සම්ප‍්‍රදායික කාර්යයකි. පුරවැසියන් සමග එහි විශාල සංස්කෘතික බැඳීමක් තිබේ. නමුත් සහල් වෙළඳ පොල මිල නියම කරන්නේ ව්‍යාපාරිකයන්ය. හාල් සැපයුම පහල වැටී හිඟ බව දැනෙන විට මිල වැඩිවන අතර එය ඉල්ලූම ඉහළ යන කාරණයකි. මෙය තාවකාලිකය. ඉදිරි කන්නයේ කෙත්වතු සාර වී නිසි අස්වනු ලැබුණහොත් අද පවතින ප‍්‍රශ්න නිරාකරණය වනු ඇත.

සහල් කූපන් පොත සහ පාන් කාඞ් වැඩිහිටි ජනතාවගේ මතකයේ ඇත. මිල පාලනය කර පවතින තොග සාධාරණව බෙදා දෙනු සඳහා 1970 ආණ්ඩුව හාල් කූපන් පොත නිකුත් කළේය. අතිරේක ආහාර වශයෙන් සෑම පවුලකටම පාන් මිල දී ගන්නට කාඞ් එකක් ආණ්ඩුව සැපයීය. පවතින තොග සාධාරණව සාමාන්‍ය මිලකට සියළු දෙනාට බෙදන්නට කාඞ් වලින් අරමුණු කරන ලද නමුත් එය නැති ප‍්‍රශ්න ඇති කරන ලද අතර එවකට පැවැති ආණ්ඩුව පරාජය කරන්නට ද වෙළඳ පොල පාලන ප‍්‍රතිපත්තිය එක හේතුවක් විය. අතීත අත්දැකීම් අනුව තීරණගන්නේ නම් සහල් වෙළඳ පොල තුළ මතුවී ඇති තත්ත්වය පාලනය කර ගැනීමට වෙළඳ පොලට ඉඩ දීම සුදුසුය.

එසේ සඳහන් කරන්නේ ඇයි? වෙළඳ පොල පවතින තරගකාරී කාර්යක්ෂම ස්වභාවයට ගැලපෙන පරිදි හැසිරෙන්නට ආණ්ඩුවේ ආයතන අසමත්ය. මෙරට වී නිෂ්පාදනයෙන් සියයකට දහයකට වඩා මිල දී ගන්නට රජයේ යාන්ත‍්‍රණයට හැකියාවක් නැත. මිලට ගන්නා වී ගබඩාකර කලට වේලාවට වෙළඳ පොලට නිකුත් කරන තීරණ ගන්නට තරම් විවෘත බවක් රජයේ නිලධාරීන්ට නැත. අති විශාල මුදලක් අවශ්‍ය වන අතර බැංකුවලින් මුදල් ගෙන ඒවාට පොලිය ගෙවමින් සහ තොග නිසි පරිදි නඩත්තු කරන කාර්යයෙහි නිරත වන කැපවීම රජයේ නිලධාරීන්ට කරන්නට හැකියාවක් නැත. විශේෂයෙන් රජයේ යාන්ත‍්‍රණයේ පවතින නීති රීති සහ චක‍්‍රලේඛන එයට බාධා කරයි. පුද්ගලික අංශයේ නිලධාරියෙකු ගොවිපොලේ දී ගොවියා හමුවී තීන්දුගෙන ක්ෂණිකව මිල දී ගන්නා අතර ඒවා ප‍්‍රවාහනය, ගබඩාකිරීම, සහල් කිරීමට තීරණය කිරීම හා වෙළªන්ට විකණන්නේ ඉහළ නිලධාරීයාගේ අනුමැතිය බලාගෙන නොව නිසි වේලාවටය. එවැනි නම්‍යශීලීබවක් නැති ආණ්ඩුවේ ආයතන වල වී තොග ගොඩගැසේ, සහල් කරන විට සතුන් හානි කර තිබේ. සහල් කරන අනුමැතිය ගැනීම පමාවුවහොත් පාඩු සිදුවෙයි. පසුගිය කාලයේ දී රාජ්‍ය ආයතන වී සහ සහල් ගනුදෙනු වලදී වාර්තා කරන  ලද අලාභ සලකා බැලූවහොත් මෙම තොරතුර ඇත්ත බව පැහැදිලි වනු ඇත.

සහල් මිල වැඩි වූ පමණනින් සීමාවකින් තොරව ආනයකයට ඉඩ දීම ද වරදකි. ආනයන ප‍්‍රශ්න ඇතිකරන්නේ ඉදිරි කන්නෙයේ අස්වැන්නටය. ලෝකයේ වෙනත් රටවල් ආහාර මිල ස්ථාවරව තබනු සඳහා ඉදිරි ගිවිසුම් අත්සන් කරයි. ප‍්‍රතිපත්ති හදන්නේ නිෂ්පාදකයා සහ පාරිභෝගිකයා ගැන පමණක් නොව ව්‍යාපාරිකයා ද අවධානයට ගෙන බව සඳහන් කළ යුතුය. සහල් වෙළඳාම මාෆියාවක් බව දක්වමින් මත ඇතිකරනු වෙනුවට තෝරා ගත් ව්‍යාපාරික කණ්ඩායමකට සාධාරණ අවස්ථා සම්පාදනය කළ යුතුය. වී මිල දී ගෙන සහල් තොග පවත්වාගෙන යාම වෙනුවෙන් මෙම වෙළදුන් නියාමනය කිරීමට සුදුසු කාලය පැමිණ තිබේ. රජයේ මැදිහත්වීම අවම කළ යුතු අතර වෙළඳ පොල තරගය ඇති කිරීම අවශ්‍යය.

 

 

 

 

ඩෙංගු උවදුරට වග කියන්නෝ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/02/15 -ලංකාදීප

ඩෙංගු රෝගී ස්වභාවය රට පුරා තදින් පැතිරෙන බවට තොරතුරු මාධ්‍ය වලින් වාර්තා වෙයි. රෝගී තත්ත්වය උත්සන්න වී ඛේදජනක ලෙස ජීවිතයෙන් සමුගත් සිද්ධි ද ඒ අතර සැලකිය යුතු තරම් බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක ස්ථිර පූර්ව ප‍්‍රතිකාරයක් තවමත් සොයාගෙන නැත. ඩෙංගු පතුරවන මදුරුවා ගේ දෂ්ට කිරීමට ලක් නොවීම විසදුමක් වන අතර ඒ සඳහා හැකිතාක් පියවර ගත යුතු බව උපදේශය වී තිබේ. ඩෙංගු රෝගය බරපතල ප‍්‍රශ්නයක් වන විට එය පාලනය කරනු සඳහා ජාතික මට්ටමින් අවධානය යොමු වෙයි. රෝගයෙන් වැලකෙන පමණක් නොව මදුරුවන් මර්දනය ද ජනතාව සතු වගකීමක් බවට පත්ව තිබේ.

ජනතාව තුළ ඩෙංගු උවදුර භයානක එකක් බවට භීතියක් ඇති කර තිබේ. මදුරුවා මර්දනය කිරීමෙන් රෝගය පාලනය කරගත හැකිවන අතර මදුරුවන් බෝ වන පරිශ‍්‍ර පවත්වාගෙන යන පොදු ජනතාව වරදකරුවන් කර අධිකරණයට කැදවන හේතුවෙන් ඩෙංගු වලට අමතර තවත් බියක් සමාජයේ පැතිර යමින් තිබේ. ඩෙංගු උවදුරට වගකිව යුතු කවුද යන ප‍්‍රශ්නය සාකච්ඡා කිරීම මේ අනුව ඉතාමත් වැදගත්ය.

ඩෙංගු මදුරුවන් පිරිසිදු ජලයේ බෝ වෙන බව දැක්වෙයි. දීර්ඝ පෑවිල්ලකට පසු වැටෙන වැස්සෙන් පවා මදුරු බිත්තර පුපුරා කීටයන් හටගන්නා බව පර්යේෂකයෝ පෙන්වා දී තිබේ. ගෙවත්ත පිරිසිදු නමුත් අසල්වැසි නිදහස් තැනක මදුරුවන් බෝ වෙන පරිසරයක් ඇත. ජන සමාජය පමණක් නොව ආණ්ඩුව හා පලාත් පාලන ආයතන ද පරිසරය පිරිසිදුව තබාගැනීම හා මදුරු මර්දනය ගැන අවධානය යොමු කළ යුතුය. දඩ නියම කිරීම සාධාරණ ඩෙංගු මර්දන පියවරක් නොවේ.

මෙරට භූමි ප‍්‍රමාණයෙන් සියයට අසූ දෙකක් ආණ්ඩුවට අයත්ය. වනාන්තර හා මිනිස් වාසයෙන් තොර ප‍්‍රදේශ අත්හැර දැමීමෙන් පසු පවා පරිශ‍්‍ර වලින් වැඩි කොටසක් ආණ්ඩුවේ පාලනය යටතේ පවතින බව පෙනේ. පොදු පහසුකම් නැංවීම සඳහා ජනතාවගෙන් බදු අය කරන පලාත් පාලන ආයතන වලට තමන්ගේ බල ප‍්‍රදේශය රැක බලා ගැනීමේ වගකීමක් තිබේ. පලාත් සභා සහ ආණ්ඩුව අතර ඩෙංගු මර්දනය ගැන පරිශ‍්‍රමයක් අවශ්‍යය. ජන සමාජය සහ ස්වේච්ඡා සංවිධාන ද එයට සම්බන්ධ විය යුතුය. මැලේරියාව සාර්ථකව මර්දනය කිරීමට සමත්වීම හෙයින් නොබෝදා රටට අන්තර් ජාතික කීර්තියක් අත්පත් විය. නමුත් නැවතත් අලූත් මදුරු විශේෂයක් මගින් මැලේරියාව හිස ඔසවන බව ද කියැවෙයි. මැලේරියාව මර්දනය වාමාංශික දේශපාලනය රටේ තහවුරු කරන්නට හේතු වූ අතර එය ජාතික නායකයන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය පරම්පරාවක් මතකයේ තබන කාර්යයක් වූ බව සඳහන් කළ යුතුය.

ඩෙංගු මර්දනය කිරීම ජනතාවට, ජනතා සංවිධාන වලට හෝ ආණ්ඩුවට පමණක් කළ හැකි කාර්යයක් නොවේ. මැලේරියාව මර්දනය කරන්නට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය සෘජුව මැදිහත්ව වැඩ පිලිවෙලක් ආරම්භ කරන ලද අතර බිල් ගේට් පදනම ඇතුළු සංවිධාන විශාල ධනයක් යෙදවීය. ඩෙංගු මදුරුවා බලවත් රටවලට තර්ජනයක් වී නැත. රෝග ගැන පර්යේෂණ කරන්නේ බලවත් රටවල්ය. නව ඖෂධ වෙනුවෙන් ධනය යොදවන වෛද්‍ය පර්යේෂකයන් සිටින දියුණු රටවල් සහ සංවිධාන තමන්ට තර්ජනයක් වන තෙක් ඩෙංගු මර්දනය ගැන අවධානය යොමු කරන්නේ නැත. ශී‍්‍ර ලංකාවට ඩෙංගු මදුරුවා පාලනය කරන හෝ රෝගීන් සඳහා ස්ථිර ප‍්‍රතිකාර වෙනුවෙන් පර්යේෂණ කරන්නට වත්කමක් නැත. රටට ප‍්‍රශ්නයක් වී ඇති ඩෙංගු ගැන ජාත්‍යන්තර පර්යේෂකයන්ගේ අවධානය යොමු කරන්නට අවශ්‍යය.

සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ගෙවත්තේ මදුරු පරිශ‍්‍රයක් තිබූ පමණින් දඩ පමුණුවන, සහ මහජනතාවගේ නොසැලකිල්ල බව දක්වා අධිකරණයෙහි නඩු පැවරීමට කලින් මෙම අර්බුදයේ සියළු පැති සලකා විධිමත් පියවරකට යා යුතුව තිබේ. ජනතාව මදුරුවන් බෝවීම වැලැක්වීමට පියවර ගත යුතුය. පලාත් පාලන ආයතනසහ මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකයන් තම බල ප‍්‍රදේශ ගැන අවධානය යොමු කර පැතිරීම වැලැක්වීම වැදගත්ය. රෝගය පැතිරීම හා ඖෂධ ගැන ජාත්‍යන්තර අවධානය ඇතිකිරීම ජාතික මට්ටමින් කළ යුතු දෙයකි.

 

තාක්ෂකණික දරු උපතක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/02/08 – ලංකාදීප

නිදුක් නිරෝගී දරු සම්පතක් ප‍්‍රාර්ථනා කළ යුගය අවසානයක් කරා ළඟා වන බව අනාවරණය වෙයි. තෝරාගත් ගති ලක්ෂණ සහිත ප‍්‍රවේනිගත රෝග නොවැළදෙන බවට සහතිකය සහිත දරු උපතකට පසුබිම සකස් වෙමින් තිබේ. නවීන සොයා ගැනීම් අනුව වෛද්‍යවරයා හමුවට යන දෙමව්පියන්ට තමන් කැමැති දරුවා ඉල්ලන්නට හැකියාව ලැබෙන්නට බැරි නැත. විද්‍යාව හා තාක්ෂණය දියණුව සමග සිදුවන මෙම වෙනස ගැන විශාල ආන්දෝලනයක් පවතී.

ලොව පළමු නල දරු උපත සිදුවී වසර හතලිහක් සම්පූර්ණ වී තිබේ. විද්‍යාගාරයක කෘතීමව සංසේචනය කරන ලද කලලයක් ගැබක තැන්පත් කර නල දරුවෙකු බිහි කිරීම අද වන විට සාමාන්‍ය දෙයකි. එයින් නොනැවතී හොඳ දරු උපතක්  වෙනුවෙන් කර ඇති පර්යේෂණ වලින් හෙළිකරන කරුණු විස්මිතය. ජාන පරීක්ෂා කර තෝරාගත් ජාන වලින් පමණක් ජීවයක් බිහි කරන්නට විද්‍යාව සමත්ව තිබේ. අලූත්ම වෛද්‍ය විද්‍යා වාර්තා කියන අන්දමට ඉතාම සූක්ෂම පරීක්ෂණ වල ප‍්‍රතිඵල සාර්ථකය. ජාන වෙනස් කර තමන්ට උවමනා ලක්ෂණ පමණක් සහිත දරුවන් බිහි කරගත හැකිය. හොඳට ඉගෙන ගන්නා දරුවකු තෝරා ගැනීමට පුළුවන්කම ලැබී තිබේ. තැලමීසියාව, දියවැඩියාව සහ සමහර පිලිකා ආබාධ ඇතුළු රෝග දෙසිය පනහක් ගැන කලල අවධියේ දී ම පරීක්ෂා කර බලා පාලනය කරන්නට හැකි බව ප‍්‍රකාශ වෙයි. නමුත් මෙම තාක්ෂණයට ඉඩ දෙන්නට ජාත්‍යන්තරය තවමත් සූදානම් නැත. රටවල් කිහිපයක් පමණක් නූතන යුගයේ දරුවන් බිහි කරන්නට දැනට අවසර දී තිබේ. සංස්කෘතික අනන්‍යතාව සහ ලෝක උරුමය ගැන ගැඹුරින් අවධානය යොමු කරන ජගත් නායකයන් අතරින් යම් පිරිසක් තවමත් ජාන වෙන්කර තෝරාගත් ලක්ෂණ සහිත දරු උපත් වලට ඉඩ දෙන්නට සූදානම් නැත.

වෛද්‍ය විද්‍යාවේ නව සොයා ගැනීම් මානව පැවැත්ම කෙරෙහි තීරණාත්මකය. ඉතිහාසයේ සිට මේ දක්වා අනාවරණය කරගෙන ඇති අලූත් දේ හෙයින් දරු උපත නිරෝගී පමණක් නොව ලෙඩ රෝග පාලනය කරගෙන උපරිම ආයු කාලයක් ජීවත්වෙන්නට ද අවස්ථාව සම්පාදනය කර තිබේ. දරුණු රෝග කලින් හදුනාගෙන හොඳම දරුවන් බිහි කිරීම වරදක් වෙන්නේ කෙසේදැයි ප‍්‍රශ්න කරන පිරිසක් ද සිටී. සෞඛ්‍ය පිරිවැය සියයට විස්සකින් පමණ අඩු කරන්නට මෙකී නවීන තාක්ෂණයට හැකිවෙන අතර අනාගතයේ දී උපදින දරුවන් ගේ ලක්ෂණ කල් තියා වෙනස් කරගත හැකිවන විට දරුණු රෝග තුරන් කර හැකි වීම කොපමණ යහපත් දැයි ඔවුහු විමසති. මානව සංහතියේ පැවැත්මට හොඳම ජාන සංයුතියකින් යුතු තත්ත්වයකට පත් කරන්නට හැකියාව තිබේ නම් එය නතර කළ යුතු මන්ද යන කාරණය බරපතල විවාදයකට ලක් ව තිබේ.

බි‍්‍රතාන්‍ය, චීනය සහ දකුණු කොරියාව ඇතුළු රටවල් දැනට දරු උපත ස්වභාවික බව වෙනුවට තමන්ට කැමැති දරුවන් නිර්මාණය කරගැනීමේ තාක්ෂණයට හුරු වන බව පෙනේ. ඒවාද බහුලව නොවේ. නමුත් ඉදිරි අඩ සියවස තුළ ලෝකය පුරා තාක්ෂණික දරු උපත අනිවාර්ය දෙයක් විය හැකි බව පැහැදිලිය.

ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව තුළ පවා ස්වභාවිකත්වය වෙනස් කර කෘතීම පැවැත්මකට අනුගතවීම ගැන විරෝධතා තිබේ.  මෙරට ජන ජීවිතය හා ඇවැතුම් පැවැතුම් වෙනස්වීම ගැන අසතුට මතුවන අවස්ථා එමටය. වෛද්‍ය විද්‍යාවේ නවීන තාක්ෂණික පැති රටට ඇතුළු කරගන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන සංවාදයක් අවශ්‍යය. සම්ප‍්‍රදායිකත්වය සහ සංස්කෘතික අනන්‍යතා ආරක්ෂා කර ගැනීම වැදගත්වන අතර අනෙක් පැත්තෙන් අලූත් දේ රටට අනන්‍ය කරගැනීමේ හැනියාව ගැන මෙම සංවාදයේ දී අවධානය යොමු කළ යුතුය.

 

රබර් කර්මාන්තයේ අනාගතය කුමක්ද?

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2016/02/01 – ලංකාදීප

වානිජ වැවිලි ආර්ථිකය රටට හඳුන්වා දෙන්නේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ කාලයේ දීය. අවුරුදු දෙසීයක පමණ ඉතිහාසයක් තිබේ. එයට කලින් පුරාණ රාජධානි පැවැති කාලයේ දී පෙරදිග කලාපයෙන් මෙරට පැමිණි වෙළඳුන් පුවක්, කුරුදු, ගම්මිරිස් හා සුළු අපනයන භෝග එකතු කරගෙන ඇත. වර්තමානයේ ද වැවිලි ක්ෂේත‍්‍රය ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික සමාජ ව්‍යුහයේ වැදගත් කොටසකි. රබර් වගාව මෙකී වැවිලි කර්මාන්තය තුළ පවතින නියෝජනය කැපී පෙනෙන එකකි. එහි පවතින තත්ත්වය සහ අනාගතය කෙබදුද?

කෝපි වගාවට හානි කරන ලද රෝගයක් පැතිරෙන අවස්ථාවේ දී විකල්ප වගාවක් ලෙස තේ වගා කරනලද අතර පසුව රබර් වගාව හඳුන්වා දී ඇති බව සඳහන්ය. දෙවන ලෝක යුද්ධය බලපවත්වන කාලයේ රබර් වලට ඉතාම හොඳ ඉල්ලූමක් තිබී ඇත. මිත‍්‍ර පාක්ෂික රටක් වූ ලංකාව, යුද බිමේ සැපයුම් වෙනුවෙන් උවමනා කළ අමුද්‍රව්‍යයක් සේ සලකා වැඩිපුර රබර් නිපදවා අපනයනය කර ඇත. හොඳ ආදායමක්ද ලැබුණ හෙයින් උඩු සහ යටි වශයෙන් රබර් ගස් වල කැපුම් දෙකක් යොදා රබර් කිරි යහමින් සකස් කරගෙන ඇති බව අනාවරණය වන අතර එහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ වගාවෙහි ආයු කාලය කෙටි එකක් වීමයි. යුද්ධය අවසන් වන විට රබර් නිෂ්පාදනය අඩු වූ අතර ඉල්ලූම ද පහල ගියේය. රටට විනිමය හිඟ විය. පශ්චාත් යුද ආර්ථික අර්බුදය වලකාගන්නට චීන ශ‍්‍රී ලංකා රබර් සහල් ගිවිසුම ප‍්‍රයෝජනවත් වූ බව ඉතිහාසය පෙන්වා දෙයි.

ලෝක වෙළඳ පොලේ කලින් කල ඇතිවන ඉල්ලූම අනුව ස්වභාවික රබර් වලට ලැබෙන මිල වෙනස් වෙයි. රබර් ශීට් වල මිල පහත වැටෙන විට රබර් ගලවා තේ හෝ පොල් වගා කරන මෙරට වගාකරුවෝ මෑතක සිට කටුපොල් වගා කරන්නට ද පෙළැඹී සිටිති. රාජ්‍ය හා පුද්ගලික වතු සමාගම් ද හැසිරෙන්නේ එයට අනුරූපවය. අද වන විට රබර් වලට හොඳ ඉල්ලූමක් තිබේ. තවමත් යම් කොටසක් අමුද්‍රව්‍යයක් වශයෙන් අපනයනය කරයි. දෙස් විදෙස් කර්මාන්තකරුවෝ මෙරට රබර් කිරි උපයෝගී කරගෙන නොයෙකුත් නිෂ්පාදන කරති. රබර් අත්වැසුම්, රථ වාහනවල කොටස් වල සිට උසස්ම ප‍්‍රමිතියේ ටයර් නිපදවන බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. ස්වභාවික රබර් අමුද්‍රව්‍යයක් සේ අපනයනය කරනවාට වඩා වටිනාකම එකතු කර නව නිෂ්පාදනයක් සේ විකිණීමෙන් රටට වැඩිම විනිමය ප‍්‍රමාණයක් ලැබෙන අතර රැකියා අවස්ථා, රටට බදු ආදායම සහ විශේෂයෙන් නවෝත්පාදනයක් සිදුවෙයි. මෙරට ක‍්‍රියාත්මක කර්මාන්ත ශාලා පෙන්වා දෙන අන්දමට නවීන තාක්ෂණය උපයෝගී කරගෙන ලෝකයේ හොඳම රළු ටයර් සහ අත්වැසුම් යනාදිය නිපදවමින් සිටී. අවශ්‍ය තරමට රබර් කිරි නොසැපයෙන හෙයින් නිෂ්පාදන අවශ්‍යතාව අඛණ්ඩව පවත්වාගනු සඳහා පිටරටින් රබර් ආනයනය කරන බව මෙම කම්හල් වලින් ලැබෙන තොරතුරු අනාවරණය කරයි.

කම්හල් හිමියන් ගේ අදහස කමක්ද? වෙනත් රටවල රබර් වගාව ආශි‍්‍රත ශ‍්‍රමිකයෝ පාන්දර කපන්නට පටන් ගන්නා අතර එහි වැය කරන කාලය අඩු හෙයින් අමතර අතුරු රැකියාවකට ද කාලය ඉතිරි කරගනී. වැහි කබා ඇඳගෙන කාලගුණය ප‍්‍රශ්නයක් කරගන්නේ නැතිව වෙහෙසෙයි. රබර් ගස් වලට ද වැහි ගාඞ් පාවිච්චි කරයි. මෙරට රබර් කිරි කපන්නට ශ‍්‍රමිකයන් නැත. පාන්දරින් වැඩ කරන්නට කැමැති නැත. සුළු වැස්සක් වැටුණොත් කිරි කැපීම අත්හරියි. එහෙයින් වගාකරුවන් රබර් වගාව අත්හරින තැනට පත්ව ඇති අතර ආදායමක් නැති රබර් ඉඩම් වෙනත් වගා වලට හෝ කැබලිකර විකුණන්නට සූදානම්ය. හෙයින් සිදුවන හානිය තක්සේරු කරන්නට අවශ්‍යය.

රබර් කිරි උපයෝගී කරගෙන නිෂ්පාදනයෙහි නිරත කර්මාන්තකරුවන්ට අනුව මෙම ස්වභාවය ඉදිරියේ ද පැවැතුනහොත් අනාගතයේ දී කර්මාන්ත පවත්වාගෙන යා නොහැකිය. ආනයනික රබර් වලින් නිපදවා මිල තරගකාරී අපනයනයක් කළ නොහැකිය. එය විශාල ගැටළු ඇති කරන අතර පවතින ස්වභාවය සමාලෝචනය කර විසදුම් යෝජනා කිරීම වැදගත්ය.

අනන්‍යතාව වෙනුවෙන් අල්ලන ජල්ලි

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/01/25 – ලංකාදීප

ජල්ලිකට්ටු යන වචනය ජාත්‍යන්තර අවධානයට ලක්ව තිබේ. එය කුමක්දැයි නොදැන සිටි ජන කොටසක් එහි හොඳ නරක සාකච්ඡුා කරන්නට පෙළැඹී ඇත. වරින් වර ඇති කරන ආන්දෝලනාත්මක සිද්ධි ජන සමාජ උණුසුම් කරයි. අනන්‍යතාවය තහවුරු කරගනු උදෙසා පැන නැගෙන බව පෙනේ. කුඩා ජන කණ්ඩායම් තමන්ගේ අනන්‍ය සිරිත් විරිත් සංස්කෘතික ලක්ෂණ යටපත් වනු දකින්නට කැමැති නැත. සමාජය දියුණු වී නොයෙක් පැති වලට පරිවර්තනය වන විට සමහර අංග පිටුදැකිය යුතු බවට පොදු මතයක් නැගෙන නමුත් ඒවා ආරක්ෂා කරගත යුතු තමන්ගේ දේවල් යැයි හිතන ජන කොටස එයට එරෙහිව නැගී සිටියි. ගැටළු ඇති වෙන්නේ එවිටය.

ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩු ප‍්‍රාන්තයේ ජනයා ජල්ලිකට්ටු තම අනන්‍ය ක‍්‍රිඩාවක් සේ සලකයි. කෝප ගන්වන ලද ගවයෙකු හඹා ගොස් අල්ලාගෙන පාලනය කිරීමට ජවාධික තරුණන් කරන උත්සාහය නරඹන්නන්ට ත‍්‍රාසය සහ විස්මය ඇතිකරයි. එහි නියැලි අය දිරිමත් කරනු සඳහා ගවයාගේ අං වල මුදල් නෝට්ටු ගැට ගසයි. ස්පාඤ්ඤයේ ගොන් පොර ක‍්‍රිඩාවට සමාන ලක්ෂණ ඇති මෙම ක‍්‍රීඩාවෙන් අහිංසක සත්ත්වයන්ට පීඩාවක් වන බව තවත් ජන කොටසක් දරණ මතයයි.

සත්ත්ව හිංසාව නරක බව කියමින් අධිකරණයට ගිය තමිල්නාඩුවේ පිරිසක් ජල්ලිකට්ටු තහනම් කරන අධිකරණ තීන්දුවක් ගත්තේය. එය වහා ඉවත්කර තම කී‍්‍රඩාව කරගෙන යනන්ට ඉඩ හරින සේ ඉල්ලා තමිල්නාඩු වැසියෝ විරෝධතා පළ කරන්නට පටන් ගත්හ. එය පැති දෙකකින් අවධානයට ගැණුන  සිද්ධියක් විය. එක කොටසක් කියා සිටියේ එය අයිතියක් බවය. සත්ත්ව හිංසනයට ඉඩ දිය යුතුු නැති  බව තවත් කොටසකගේ අවධාරණය විය. එය ජාත්‍යන්තර අවධානයට ගැණෙන්නේ ඒ අවුවය. ශ‍්‍රී ලංකාවේ දෙමල ජනතාව අතරින් කොටසක්  තමිල්නාඩුවේ ජල්ලිකට්ටු තහනම ඉවත් කළ යුතු හා  එය තම අයිතිවාසිකමක් බව කියමින් පාරට බැස්සේය. තවත් පිරිසක් පෙනී සිටියේ සත්ත්ව හිංසනයට විරුද්ධවය.

මෙවැනි ජාතික, සංස්කෘතික අනන්‍යතා ලෝකයේ නොයෙක් තැන පවතී. ඉස්ලාම් ආගම අනුව බිලි පූජාවක් සිදුවෙයි. කුරුබානි යනු එයයි. ආගමික කටයුත්තක්  අනුව කෙරෙන එයට විරුද්ධ මත තිබේ. යෂුකුනි ජපානයේ සමරුම් කුටියකි. ජපාන අධිරාජ්‍යයාට සේවය කර මිය ගිය සෙබළුන් සිහිකරනු සඳහා එය පවත්වාගෙන යයි. ජපන් අධිරාජ්‍යයේ මෙහෙයුම් වලට ගොදුරු වූ රටවල් මෙම යෂුකුනි කුටියට පිළිගැනීමක් ඇති වනු දකින්නට කැමැති නැත. ලංකාවේ ඉතිහාසය සොයන මතධාරීහු සිංහල ජාතික කොඩියක් ගැන අදහස් දක්වනු පෙනේ. එයට අනුව අධිරාජ්‍යවාදීන්ට යටත් වෙන්නට කලින්  ලංකාවේ රජ දවස භාවිතා කළ කොඩිය ගැන මතයක් සමාජයේ කොටසකට ඇත. රාවණ සිද්ධිය මතු කර එහි උරුමය ආරක්ෂා කරගන්නට සූදානම්  පිරිසක් ද වෙයි.  රාවණ අතීතය අනුව එහි උරුමය කතා කරන රට තුළ ජීවත් වෙන දෙමල පිරිස රාම සහ හනුමන්තා වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව ද නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.

පවතිනස්වභාවය අනුව අනන්‍යතා සහිත කණ්ඩායම් විශාල බලවේග බවට පත්ව තිබේ. ජල්ලිකට්ටු තහනම ඉවත්කරන තැනට තීරණගන්නට ඉන්දියාවට සිදුවී තිබේ. නවීන අදහස් ඇති අය එය සත්ත්ව හිංසනය බව කියන නමුත් එක්තරා ජන කොටසක් අනන්‍යතාවය දක්වන්නේ එයින්ය. ලෝකයේ සෑම කලාපයකම, උප සංස්කෘතියකම අනන්‍ය දේ පවතී.  මේවා බලහත්කාරයෙන් නතර කරන්නට හැකියාවක් නැත. නීතිය ඉදිරියට පැමිණ විය හැකි නමුත් එයින් ද අනර්ථයක් සිදුවෙයි. කිසිම පුද්ගලයෙකුගේ අනන්‍යතාවයට අගෞව නොවන පරිදි, අන්‍යයන්ට රිදෙන්නේ නැති සමාජ ව්‍යුහයක් සකස් කරන්නේ කෙසේද යන්න ගැඹුරින් සාකච්ඡා කළ යුතුව ඇත.

 

නියඟය පරාජය කරන සැලැස්මක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/01/18 – ලංකාදීප

වසර හතලිහකට මෙපිට ඇති නොවූ තරම් බලවත් නියඟයකට මුහුණ දෙන්නට රටට සිදුවී ඇති බව අනාවරණය වන කරුණකි. ඉතිහාසය පිරික්සන විට වලගම්බාහු රජ දවස ඉතා දරුණු නියඟයක් ගැන සඳහන් වෙයි. බැමිණිටියාසාය යනුවෙන් දැක්වෙන මෙම කාලයෙහි සංඝරත්නයට දානය නොලැබෙන තරමට එය ව්‍යවසනයක් වූ බව කියැවෙයි.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ බලපැවැත්විය හැකි බව කාලගුණ තොරතුරු හෙළි කරන නියඟය හමුවේ ගත යුතු මග වෙනුවෙන් ජනාධිපති කාර්ය සාධන බලකායක් පත් කර තිබේ. රට වැසියන් පත්විය හැකි දුෂ්කර තත්ත්වය සලකා බලන විට සියළු බේධ අත් හැර රාජ්‍ය සහ පුද්ගලික යන සියළු අංශ එකතු වී නියඟය පරාජය කරන සැලැස්මක් සකස් කළ යුතු බව අවිවාදිතය.

තාක්ෂණය, සන්නිවේදනය සහ සම්පත් උපයෝගීතාවය යන අංශ වර්තමානයෙහි ඉතා ඉහළ මටට්මක තිබේ. එයට අනුව,  ඕනෑම දුෂ්කර ස්වභාවයකට සාර්ථක උත්තරයක් සොයා ගත හැකිය. විසඳුම පහසු නැති නමුත් සාමූහික ප‍්‍රයත්නය, පවතින ප‍්‍රවනතා නිසි සැලැස්ම සහ ආත්ම ශක්තිය නියඟය ජයගත හැකි එකක් කරනු ඇත.

ජලය, ආහාර සහ බලශක්තිය ජනතාවට පීඩනය ඇති කරන ක්ෂේත‍්‍ර අතර මුල් තැනට පත් වන බව පෙනේ. නල ජලය මාස දෙකකට සහ ජල විදුලිය උත්පාදනය සියයට දොලහකට සීමාවන බව අඟවා තිබේ. ආහාර ඉදිරි දිනවලට ප‍්‍රමාණවත්වන නමුත් නියඟයෙන් පසු කාලයක් යන තුරු එහි පීඩනය බලපවත්වනු ඇතැයි සැලකේ. නියඟය හමුවේ සෑම අතින්ම අපහසුතාවයට පත්වන්නට ඉඩ ඇත්තේ අඩු ආදායම් ලබන ජන කොටසය. කණගාටුදායක පැත්ත එයයි.

ජාත්‍යන්තර තාක්ෂණය අනුව මුහුදු වතුර පානීය ජලයට හැරවිය හැකිය. බලශක්තිය  නිපදවන්නට  සූර්යතාපය ප‍්‍රයෝජනයට ගත හැකිය. මෙම පැති දෙක අතර සංකලනයකින් කෘෂි අංශයට ප‍්‍රයෝජන ගත හොත් ඉක්මන් ආහාර නිෂ්පාදන වැඩ පිලිවෙලකට ද යන්නට හැකියාවක් ඇත. නියඟය කළමණාකරනයේ දී එවැනි අලූත් දේ ගැන සියුම් අවධානය යොමු කළ යුතුය. අර්බුදය හමුවේ සම්ප‍්‍රදායිකව ක‍්‍රියා කිරීම වෙනුවට පරිවර්තනයකට මග පාදා ගැනීම වැදගත්ය. දේශපාලන බේධ පැත්තකින් තබා හැම දෙනාගේම අවංක අදහස් වලින් ප‍්‍රයෝජන ගතහොත් නියඟය රටක වාසියක් සේ හරවාගත හැකිය.

ලෝක කාලගුණ ප‍්‍රවනතා අනුව ඉදිරි කාලයේ දී පවා උෂ්ණත්වය වැඩි, පිරිසිදු ජල පහසුව ගැටළු විය හැකි බව ප‍්‍රකට කරුණකි. දැනටමත් ලෝකයේ මිලියන සංඛ්‍යාත ජනගහනයක් එයින් දුෂ්කරතා වලට පත්ව සිටී. ශී‍්‍ර ලංකාව වාසනාවන්ත පිරිසරික සාධක ඇති තැනක සිට වියළි පරිසරයකට හැරෙන බව පෙනෙන විට පවතිනතත්ත්වයට ඉක්මන් විසඳුම් පමණක් නොව ඉදිරියේ දී එළැඹිය හැකි තත්ත්වයට ද ගැලපෙන දීර්ඝ සැලසුම් වලට ගමන් කළ යුතුව තිබේ.

සූර්යතාප බලශක්තිය කෙරෙහි ජන සහභාගීත්වය වැඩි කරන්නට අවශ්‍යය. සෑම නිවසක්ම සූර්ය බලයෙන් ප‍්‍රයෝජන ගන්නා තැනක් බවට පත්කරන්නට නම් ජනතාව දිරිගන්වන සහන වහා ප‍්‍රකාශ්‍යට පත්කළ යුතුය. තෝරාගත් පලාත්වල විශේෂයෙන් උතුර, නැහෙනහිර ඇතුළු කලාපවල මුහුදු ජලය නිස්සාරණය කර ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීමට පෙළඹවීම අවශ්‍යය. භාවිතයෙන් ඉවත් කරන නැව් වල යන්ත්‍රෝපකරණ සවිකර එයින් පිරිසිදු කරන ජලය ගොඩබිමට පොම්ප කරන තරමට තාක්ෂණය දියුණු වී ඇති හෙයින් රජය හා පුද්ගලික අංශයට එහි නියැලෙන්නට පසුබිම සකස් කළ හැකිය. අඩු ජලපරිහරණය සහිත ඉක්මන් ආහාර භෝග වවන්නට ගොවියන් සංවිධානය කරන්නට අවශ්‍යය.

මෙම සියළු දේ හමුවේ වේගය වැදගත්ය. ඉක්මනින් තීරණගත යුතුය. සහභාගීත්ව ක‍්‍රමවේදය හා ඉතාම නිවැරදි භාවිතාව ගැන විධිමත් අවධානය අවශ්‍යය. නියඟය හමුවේ හිඟ විය හැකි සම්පත් නිසි සේ කළමණාකරණයේ දී ඉතාම ප‍්‍රායෝගික විය යුතුය. ජනතාව පමණක් නොව ගහ කොළ වන සතුන් ගැන ද කල්පනා කිරීම ආණ්ඩුවක වගකීමයි.

 

ඉඩම් ප්‍රතිපත්තියක් ඕනෑ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/01/11 – ලංකාදීප

මහ පොලව සීමිතය. වටිනා සම්පතක් බවට පත්ව ඇත්තේ එහෙයින්ය. කාලයකට කලින් ජනී ජනයා තම වත්පොහොසත්කම මනින්නේ අයිිති ඉඩම් ප‍්‍රමාණය අනුවය. ධනය  සහ බලය ඇති පිරිස ඉඩම තමන්ගේ භාරයට ගත්හ. ඉඩම් නැති දුප්පතුන් මෙම ඉඩම් හිමි ධනවතුන් යටතේ සේවය කර ජීවත් වූහ. සමාජ ක‍්‍රමය, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය දියුණු වන විට ඉඩමක අයිතිය සාධාරණය ලැබෙන්නේ කෙසේදැයි තීරණ වලට එළැඹී තිබේ. ලෝකයේ සමහර රටවල වැසියන්ට ඉඩම් අයිතිය නැත. ආණ්ඩු කරන්නේ ජනතාවට ජීවත්වීමට අවශ්‍ය සම්පූර්ණ පහසුකම් සැපයීමයි. නමුත් ලෝකයේ බොහෝ රටවල් ඉඩමක අයිතිය තීරණය කරන්නේ වෙළඳ පොළයි. ඉල්ලූම හා සැපයුම අනුව ඉඩම යනු විශාල වටිනාකමක් ඇති දෙයක් බවට පත්වෙයි.

ලෝක ජනගහනය වැඩි වන සහ ඉඩමක සීමිත බව දැනෙන්ට පටන්ගනී. මෙම  පසුබිම තුළ ඉඩමේ වටිනාකම නොසිතනා සේ වැඩි විය හැකි යැයි මතයක් තිබුණේ කලකට කලින්ය. අද වන විට එය එසේ නොවන බව පෙනේ. ඉඩමක අයිතිය වෙනුවට එය ඵලදායී සේ පරිහරණය ගැනීම ඉහළම අවධානයට ලක්ව තිබේ.

ශ‍්‍රී ලංකාව කුඩා රටකි. ඉඩම් ප‍්‍රමාණය සීමිතය. වනාන්තර, ජලාශ, පොදු පහසුකම් සහ අත්‍යවශ්‍ය දේ වෙනුවෙන් වෙන් කරන විට රට වැසියන්ට පරිහරණයට ඇති ඉඩම් ප‍්‍රමාණය ඉතාම අඩුය. පර්යේෂණ වාර්තා පෙන්වන්නේ මෙරට ඉඩම් වලින් ප‍්‍රතිශතයක් වශයෙන් සියයට අසූවකට වඩා රජයට අයිති බවය. පුරවැසියන් වෙනුවෙන් ඉතිරිව ඇත්තේ සියයට විස්සකට අඩු ප‍්‍රමාණයකි. රටේ වපරිසය කොටස් පහකට බෙදා වෙන්කළහොත් එයින් හතරක් අයිතිකරගෙන ඉන්නා ආණ්ඩුව එය මනා සේ පරිහරණය කරන්නේ ද යන්න විමසා බැලීම වැදගත්ය.

කාලගුණය වේගයෙන් වෙනස්වන බව අද පවතින ස්වභාවයයි. එය ආහාර නිෂ්පාදනයට අවහිර කර තිබේ. පානීය ජලය පරිහරණය අර්බුදයක් කර ඇත. තවත් වසර විස්සකින් හෝ තිහකින් ආහාර හා ජලය සම්බන්ධ නොසිතන ගැටළු ඇතිවිය හැකි බව අනාවරණය වන ප‍්‍රබල කරුණකි. මහ පොලව කාර්යක්ෂම පරිහරණය සහ එහි ඇති සම්පත් ආරක්ෂා කරගැනීම ගැන විශාල සංවාදයක් පවතී. ශ‍්‍රී ලංකාවට ද එයින් බැහැර වෙන්නට හැකියාවක් නැත. මෙරට ඉඩම් නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලියට දායක කර ගැනීම සහ එයින් උපරිම ප‍්‍රයෝජන ගැනීම ජාතික වගකීමක් සේ සලකා ක‍්‍රියා කළ යුතුය.

ඉඩම් යන කාරණය දේශපාලන, සමාජ මහ ආර්ථික වශයෙන් ප‍්‍රබල අවධානයකට ලක්ව ඇති බව පෙනේ. පලාත් සභා බලය බෙදන යෝජනා අතර වැඩිම සංවාදය ඉඩම් බලතල ගැනය. ජනතාව දේශපාලනඥයන්ගෙන් ඉල්ලන්නේ ජීවත්වෙන්නට සෑහෙන ඉඩමක්ය. දෙස් විදෙස් ආයෝජකයන් මෙරට ඉඩම් අත්පත් කරගෙන ව්‍යාපාර කරන්නට තැත් දරන්නේ මේ අතරවාරයේය.

ආණ්ඩුව මෙරට ඉඩම් වලින් වැඩිම කොටස තමන්ගේ භාරයේ තබා ගෙන එයින් නිසි ප‍්‍රයෝජන නොගැනීම ප‍්‍රශ්නයකි. කෘෂිකර්මාන්තයට යොදවා ඇති ඉඩම් වලින් ලැබෙන ආර්ථික වාසිය රටට ප‍්‍රමාණවත් නැත. ඉඩම සහ කෘෂිකර්මය අතහැර නගරයට සංක‍්‍රමණය වෙන්නට තරුණ පිරිස නැඹුරු වී ඇත්තේ එහෙයින්ය. ආණ්ඩුවේ ඉඩම් කුඩා කැබලි වලට කඩා ජනතාවට බෙදා දීම උත්තරය නොවේ. ලෝකයේ වෙනත් රටකින් එන ආයෝජකයෙකුට මෙරට ඉඩම් පවරා එයින් උපදවන ධනයෙන් ජීවත්විය හැකි යැයි තර්ක කිරීම ද අවාසි සහගතය. අනාගත ශ‍්‍රී ලංකාවේ පැවැත්ම තීරණය කරන්නට ඉඩ දෙන ඉඩම් ප‍්‍රතිපත්තියක් රටට අවශ්‍යව තිබේ. ජනතාව සහ ජනතා සංවිධාන පවතින ප‍්‍රවණතා සලකා බලා අලූත් යුගයට ගැලපෙන ආකල්ප සහිතව මෙරට ඉඩම් ප‍්‍රශ්නය ගැන සාකච්ඡා කරන්නට අවශ්‍යය. ඉඩම නිසි සේ පරිහරණය කරන්නේ කෙසේදැයි විමර්ෂණය කිරීම වැදගත්ය.

 

Older Entries