වර්ජනය වෙනුවට සමථකරණය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/10/18 – ලංකාදීප

වැඩ වර්ජන ගැන රට පුරා පුලූල් අවධානයක් යොමු වී ඇත. නිතිපතා වර්ජන සිද්ධි වාර්තාවෙයි. වැඩ වර්ජනය කරන පිරිස තම අතියිවාසිකම් ඉල්ලා බල කරති. ඉල්ලන දේ වලින් දෙන්නට හැකි සීමාවක් තිබේ. ඉල්ලීම් දෙන තුරු වැඩ වර්ජනය කරන පිරිස කරන තර්ජනයෙන් විපතට පත් වන්නේ සාමාන්‍ය ජනතාව බව සදහන් කළ යුතුය. නොබෝදා දුම්රිය වැඩ වර්ජනය කළේය. එයට කලින් විදුලිය බල මණ්ඩලයේ සේවකයක්ය. වෛද්‍ය ක්ෂේත‍්‍රය ද වර්ජනය කළේය. වර්ජනය කරන අවස්තා වල දී අත්‍යාවශ්‍ය සේවා බිඳ වැටෙන අතර එය ආර්ථික සහ සමාජ ප‍්‍රශ්න ඇති කරයි.

බි‍්‍රතාන්‍යයේ රෝයල් මේල් සේවාව පසුගිය සතියේ වැඩ වර්ජනයකට සූදානම් විය. විශ‍්‍රාම වැටුප, වැටුප් වැඩිකරගැනීම හා රැකියා අවස්ථා ගැන සඳහන් කරමින් මෙම වර්ජනය පැවත්වන්නට තීරණය කරන ලද බව වාර්තාවෙයි. සමාගම වැඩ වර්ජනයට විරුද්ධව අධිකරණයට ගියේය. වසර හතරකට කලින් බි‍්‍රතාන්‍ය තැපැල් සේවාව පුද්ගලීකකරණය කරන ලද අතර මෙම වැඩ වර්ජනය එයින් පසු වාර්තා වූ පළමු වැඩ වර්ජනයයි. අධිකරණය මෙකී වර්ජනය නීති විරෝධී බව පෙන්වා දුන් අතර වර්ජනය කරන්නට හේතු වූ කරුණු සොයා බලා සමථයකටපත් කරගනු සදහා දෙපාර්ශවයේ නියෝජිතයන්ගෙන් සමන්විත සමථ මණ්ඩලයකට යොමු කළේය.

වැඩ වර්ජනය හෝ විරෝධතා ඇතුළු ජනතාවගේ දෛනික පැවැත්මට බලපාන කාරණා සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තරය අලූතින් හිතන බව මෙයින් තේරුම් ගැනීම සුදුසුය.

බි‍්‍රතාන්‍ය වැඩ වර්ජනට ඇති අයිතිය සම්බන්ධ නීති අනුව එය  ඕනෑම සේවක අයිතිවාසිකමක අවසාන තීරණයයි. එයට කලින් එළැඹිය යුතු අතුරු පියවර ගණනාවක් තිබේ. වෘත්තීව සමිති වලට පොදු කාරණා සම්බන්ධයෙන් යෝජනා ඉදිරිපත් කළ හැකිය. ඒවා ගැන වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයන් හා බලධාරීන් සමග සාකච්ඡා කළ යුතුය. සාකච්ඡා වල දී යුක්ති සහගත විසදුමකට ප‍්‍රයත්න දැරීම අවශ්‍යය. එය දෙපාර්ශවයේම අවබෝධය හා නම්‍යශීලීත්වය අනුව එළැඹිය හැකි තත්ත්වයකි. සාකච්ඡාවෙන් හෝ සම්මුතියකින් එකඟවිය නොහැකි කාරණා වල දී එයින් ඔබ්බට යා හැකි පියවර තිබේ. අවසාන අවස්ථාවේ දී වැඩ වර්ජනය කරන්නේ නම් එය මෙහෙයවන වෘත්තීය සමිතිය සිය සාමාජිකයන් අතරේ අභ්‍යන්තර ඡන්දයක් පැවැත්විය යුතුය. එය රහස් ඡන්ද විමසීමකි. වැඩ වර්ජනය කිරීම සුදුසු බව සාමාජිකයන් බහුතරයක් වැඩි ඡන්දයකින් සම්මත වුවහොත් වැඩ වර්ජනය කළ හැකිය. එය විශාල ප‍්‍රයත්නයකින් අවසානයේ ගත හැකි තීරණයකි. එවැනි පසුබිමක දී පවා වැඩ වර්ජනයෙන් පීඩාවට පත්වන  ජන කොටස සලකා කිසියම් තීරණයක් අපේක්ෂාවෙන් අධිකරණයට කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට ආයතන පාලකයන්ට බාධාවක් නැත. එයට අනුව බි‍්‍රතාන්‍ය රෝයල් මේල් වැඩ වර්ජන තර්ජනය මැදහත් කණ්ඩායමක සමථකරණයකට යොමු වී ඇත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිදුවන්නේ කුමක්ද? වැඩ වර්ජනය නීති විරෝධී යැයි කියන අතර වර්ජකයන් නොසලකා සිටීමය. සාකච්ඡා පවත්වයි. ඒවායේ දී දේශපාලන පණිවුඩ හුවමාරු වෙයි. පක්ෂ බලය වැඩ වර්ජනයක දී තහවුරු කරගන්නට තැත් කරන අතර ගැටළු සාකච්ඡා කර මැදහත්ව සාකච්ඡා කර තීරණයක් ගන්නට පෙළැඹෙන්නේ නැත. අන්තිමේ දී පොලිසිය  මැදිහත්ව වර්ජකයන් විසුරුවා හැරේ. එය විශාල කෝලාහලයකි. තවත් පැත්තක් තිබේ. සේවකයන් වැඩ වර්ජන තීරණය දෙන තෙක් ආයතන ප‍්‍රධානීන් සේවක ඉල්ලීම් ගැන මායිම් කරන්නේ ද නැත. දීර්ඝ කාලයක් නොවිසඳී තිබුණ තමන්ගේ වෘත්තීය ගැටළු ඉදිරිපත් කර දවසකින් දෙකකින් උත්තර ඉල්ලන වැඩ කරන ජනතාව එය කරගත නොහැකි තැන මාධ්‍ය හමු පවත්වන අතර දින නියම කරන වර්ජනය කරන බව නිවේදනය කරයි. එය පොදු ජනතාව අසරණ කරන තර්ජනයක් බව පැහැදිලිව සඳහන් කළ යුතුය. සේවය ලබන අහිංසක ජන කොටස ඇපයට තබා තම වෘත්තීය අයිතිවාසිකම් ලබා ගැනීමට ස්වකීය අරගලයේ අවසාන යොමුව බව හිතන වෘත්තීය සමිති පැවැත්මක් රටට අවශ්‍යය. වැඩ වර්ජනය කරා ගමන් කළ හැකි ක‍්‍රමවේදය ප‍්‍රකාශයට පත් කළ යුතුය. මැදහත්කරුවන් හා සමථකරණය හදුන්වාදීම සුදුසුය.

Advertisements

විශ්ව විද්‍යාලයේ දේශපාලනය තහනම්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/11/10 – ලංකාදීප

විශ්ව විද්‍යාලය යන හැඳින්වීමට විශාල අර්ථයක් තිබේ. එය හුදෙක් පටු රාමුවකට කොටු වූ තැනක් නොවේ. මුළු විශ්වයම අධ්‍යයනය කරන දැනුම සම්පාදනය කරන තැනකි. එය නිවහල් නිදහස් මානසිකත්වයකින් යුතු උදාර බුද්ධිමත්හු බිහි කරති. තර්කයට එහි ඉඩ තිබේ. වාද කරන්නට කිසිම බාධාවක් නැත. දැනුම නිෂ්පාදනය කරන්නට පසුබිම සම්පාදනය එහි අරමුණයි.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල ක්ෂේත‍්‍රයට දීර්ඝ ඉතිහාසයක් නැත. මෙම ඉතිහාසය තුළ සිදුවූ පරිවර්තන විශේෂ අධ්‍යයනයට ලක්විය යුතුය. සමාජයට සහ රටට ලැබුණ ප‍්‍රයෝජනය තක්සේරු කරන්නට අවශ්‍යය. අද වන විට විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය එක්තරා තීරණාත්මක සන්ධිස්ථානයකට පැමිණ තිබේ. මෙතැනින් ඔබ්බට ගමන් කරනු සඳහා බරපතල ප‍්‍රතිසංස්කරණ අවශ්‍යය. එකී ප‍්‍රයත්නය උදෙසා ඉතාමත් වැදගත් තීරණයක් ගත යුතුව තිබේ. විශ්ව විද්‍යාල දරුවන්ට දේශපාලනය තහනම් කළ යුතුය. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ තොටිල්ල වශයෙන් සැලකිය හැකි විශ්ව විද්‍යාල ගැන කැමැත්තෙන් කරන යෝජනාවක් නොවේ. මෙරට විශ්ව විද්‍යාල වල ඉගෙනගන්නා ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවගේ පොදු හැසිරෙන අන්දම නිරීක්ෂණය කරන විට එවැනි තීරණයක් වරදක් නොවේ.

විශ්ව විද්‍යාලවල ඉගෙනගන්නා දරුවන්ට දේශපාලනය තහනම් කළ යුතු ඇයි? බුද්ධි මණ්ඩප බවට පත් විය යුතු විශ්ව විද්‍යාල දරුණු දේශපාලන අධිපතිවාදී තැන් බවට පත්ව තිබේ. අධ්‍යයනය පැත්තකට කර ඇති අන්තවාදී ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාව තද මතවාද වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන සංස්කෘතියක් බිහිකර ඇත. සාකච්ඡාවෙන්, සංවාදයෙන් හා ලිහා ගත හැකි ගැටළු ගණනාවක් විශාල අර්බුද බවට පත් කරගෙන ඇති අතර දරුවන්ගේ අධ්‍යයනය පමණක් නොව දෙමව්පියන්ගේ බලාපොරොත්තු ද විනාශ කරමින් සිටී. මතයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම ප‍්‍රශ්නයක් නැත. නමුත් අන්‍යයන්ගේ මතය බලහත්කාරයෙන් පරාජය කළ යුතු නැත. විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය රට තුළ මතු කර ඇති කලබැගෑනිය ජන සමාජය තුළ අවිනිශ්චිත බව ඇති කර තිබේ.

විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය තුළ ඇති කරන මෙකී නරක ප‍්‍රවණතාවයට එකම හේතුව දේශපාලනය බව රහසක් නොවේ. දේශපාලන පක්ෂ සහ ඒවායේ මතවාද විශ්ව විද්‍යාලය තුළට වැද එහි කරන අරගලය බලය අල්ලා ගැනීම බව තේරුම්  ගැනීම අපහසු නැත.

ලෝකයේ නොයෙක් විශ්ව විද්‍යාල වල ඉගෙන ගෙන මෙරටට පැමිණි වියත් මිනිසුන් මෙරට නිදහස වෙනුවෙන් ක‍්‍රියා කළහ. දෙස් විදෙස්  විශ්ව  විද්‍යාල වල උගත් නැණැති පිරිස් තමන් ගේ දාර්ශනික අදහස් වෙනුවෙන් වාද කරන ලද අතර එයින් පන්නරය ලැබූ ඔවුහු ජාතික දේශපාලනයට පැමිණ ජන සමාජය වෙනස් කරන අරගලයට උර දුන්හ. විශ්ව විද්‍යාලයේ දී හිතන්නට නැඹුරුව සිටි අදීන පිරිස මෑත කාලය දක්වා මෙරට සමාජ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් විශාල මෙහෙවරක් කරන බව සදහන් කරන්නට අවශ්‍යය.

විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය නැවතත් අරමුණු සහගත තැනක් බවට පත් කරන්නට අවශ්‍යය. වැරද්ද කොතැනක ද නොඑසේනම් වැරදි කළේ කොතැනින්ද යන්න සොයා ගැනීමට කාලය වියදම් කළ යුතු නැත. ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවට විශේෂයෙන් උසස් අධ්‍යාපනය හදාරන සිසුන්ට දේශපාලනය තහනම් කරන ලද හෝ එසේ කරන්නට අවධානය යොමු කරන ලද රටවල් තිබේ. ශිෂ්‍ය පසුගිය වසර දෙක තුළ දේශපාලනය තහනම් කළ යුතු බවට ඉන්දියාවේ විශාල විවාදයක් තිබේ. එයින් අඟවන්නේ තරුණ ප‍්‍රජාව අධ්‍යයනය පැත්තකින් තබා අරගල කරන්නට දරන ප‍්‍රයත්නය රටකට බාධාවක් වී ඇති තරමය. ශ‍්‍රී ලංකාවේ තත්ත්වය ද එයට නොවෙනස්ය. ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාව තමන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතිය සහ දේශපාලන අයිතිය වන පැති දෙක සාධාරණ තුළනයක පවත්වාගත යුතුය. එය එසේ පවත්වාගෙන යන්නට අපොහොසත් වන්නේ නම් විශ්ව විද්‍යාලය තුළ දේශපාලනය තහනම් කළ හැකි ද යන විවාදය ආරම්භ කිරීම සුදුසුය. කාලයකට පසු තත්ත්වය නිරාකරණය වීමෙන් පසු නැවතත් ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවට දේශපාලනය කිරීමේ අයිතිය ලබා දිය හැකිය.

 

 

 

මාර යුද්ධය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/10/04 –  ලංකාදීප

බුද්ධ චරිතය ගැන දන්නා සෑම සියළුම දෙනාටම මාර පරාජය යනු කුමක්දැයි යම් අවබෝධයක් තිබේ. 1956 මැතිවරණ සමයේ දී මාර යුද්ධය නමින් කාටුන් චිත‍්‍රයක් ජනතාව හමුවට පැමිණියේය. මාර පරාජය ගැන නොදන්නා ජන කොටස් පවා මාර යුද්ධය කාටුනයෙන් කියන්නේ කුමක්දැයි මැනවින් අවබෝධ කරගත්තේය. එය මහ මැතිවරණයේ දී එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ පරාජයට හේතු වූ බව රහසක් නොවේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ එවකට සිටි නායකයන් සම්බන්ධයෙන් තිබුණ නොරිස්සුම් හැඟීම මැනවින් අවුලා කෝපය ජනිත කරන්නට එක කාටුන් චිත‍්‍රයකට හැකි වූ අයුරු පසුව මාධ්‍ය භාවිතාව ගැන අධ්‍යයනය කරන්නන්ට හොඳ සාධකයක් විය.

මාර යුද්ධය කාටුන් චිත‍්‍රයෙන් පිළිබුඹු කරන ලද්දේ ජෝන් කොතලාවල අගමැතිවරයා ප‍්‍රමුඛ පිරිස අලියෙකු පිට නැග රැස් විහිදන බුදු පිලිමයක් අසලට පැමිණ ඝෝෂා කරන අන්දමය. එවකට සිටි අගමැතිවරයාගේ ක්ෂණික තීරණ, ඒවායෙන් ඇති වූ ප‍්‍රතිඵල සහ බෞද්ධ වටිනාකම් කෙරෙහි නොසැලකිල්ල මෙහි අඟවා තිබිණ. ශාසනය සම්බන්ධයෙන් එවකට පැවැති පාලනය අගෞරවයෙන් කටයුතු කළ ආකාරය උලූප්පවන ලද අතර භික්ෂූන් වහන්සේලා පවා කොතලාවල අගමැතිවරයා ශ‍්‍රී ලංකාවේ අගමැති ධුරයට නුසුදුසු සෙල්ලක්කාරයෙකු බව පෙන්වන්නට මෙම කාටුන් චිත‍්‍රය උපයෝගී කරගත්තේය.

සමාජයේ බිම් මට්ටමේ පවතින සංකල්ප, ජනතා හැඟීම් සහ බෞද්ධ පදනම කොතරම් බලවත් ද යන්න පෙන්වන එකී කාටුන් චිත‍්‍රය අදට ද එක්තරා උදාහරණයකි.

වර්තමානයේ ජන සමාජය තුළ බෙදීම් තිබේ. මත ගැටුම් බහුලය. අපහාස සහ උපහාස කරන අවස්ථා ඇති අතර ඉතා ඉක්මන් මාධ්‍ය භාවිතාව තුළ සමාජය ඔස්සේ පැතිරී යන ඒවායෙන් ඇති කරන ප‍්‍රතිඵලය සුළු කොට තැකීම නුසුදුසුය. පොදු ජන විඥාණය නොසලකා ක‍්‍රියා කරන ලද අවස්ථා ගණනාවක දී ගෙවන ලද වන්දිය බරපතලය. අප සියළු දෙනාටම එකී අවස්ථා අවසන් වූ ඛේදජනක ආකාරය ගැන හොඳ මතකයක් තිබේ. අන්තවාදය මගින් යහපත ඇති කරන්නේ නැත. අපහාසය ඉවසා දරාගත නොහැකි මොහොතක් එන අතර එය කෙළවර වන්නේ නොසිතන අන්දමේ භයානක පිපිරීමකින් බව ඉතිහාසය සාක්ෂි දරයි. පරිනත සමාජයක් වශයෙන් අඩු ලූහුඩුකම් ඉතා මැනවින් ඉවසන බව මතු පිටින් පෙනෙන නමුත් අභ්‍යන්තරයේ පවතින තත්ත්වය කුමක්දැයි ඉහළින් ඉන්නා නායකයන්ට දැනෙන්නේ නැත.

සමාජ සංහිඳියාව ගැන කතා කරන නමුත් අද සංඝ ශාසනය තැතිගන්වන කිසියම් කැළඹීමක් ඇති කර තිබේ. බොදුනු ජනතාව එයින් බෙදී ඇත. අන්තවාදී දේශපාලන මතිමතාන්තර මගින් ඒවා මුවහත් කරන අතර මෝදු වෙමින් පවතින ස්වභාවය එපමණ යහපත් නැත.

මෙයට හේතුව ජාති හෝ ආගම් පරතරය නොව පන්ති පරතරය බව පැහැදිලිය. ඉංගි‍්‍රීසියෙන් හිතන බටහිර පැවැත්ම අනුව ක‍්‍රියාකරන පැලැන්තිය සමාජයේ සාමාන්‍ය ස්ථරය ගැන නොසලකා ක‍්‍රියාත්මක වීමේ ප‍්‍රතිඵලයකි. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙන් රට භාරගත් එක්තරා පෙලැන්තියක් දේශීය අනන්‍යතාවය අඩු තක්සේරුවකට ලක් කර තිබේ. ජනතාවගේ සිතුම් පැතුම් නොසලකන පැවැත්මක් ඇති කර තිබේ. මෙය එකවර නොව පසුගිය දශක හය තුළ ක‍්‍රමානුකූලව සිදුවූ බවව සඳහන් කළ යුතුය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ආභාෂය හා දේශීයත්වය අතර සටනකි. ජාති ආගම් හා භාෂා වශයෙන් බෙදීම් ඇති කර පෙන්වන්නේ එයයි. උසස් යැයි සම්මත ඇතැම් පාසල් මගින් ඇතිකරන්නේ ද එකී භාවයන් තවදුරටත් ආරක්ෂා කරන රාමුව ආරක්ෂා කිරීමකි. මෙහි අවසානය කුමක් විය හැකිද?

ජන සමාජය තුළ අද සිදුවෙමින් පවතින මාර යුද්ධය ජන නායකයින්ගේ අවධානයට යොමු විය යුතුය. ආගම් නායකයන් හා දේශපාලන නායකයන් අලූතින් හිතන්නට අවශ්‍යය. අන්තවාදය තුළින් පැවැත්මක් නැත. අන්තවාදී සමාජ ගොදුරු වූ ඉරණම කෙබදු දැයි ජාත්‍යන්තර අත්දැකීම් පෙන්වා දෙයි. අප මුහුණ දුන් අතීත සිද්ධි නැවත නැවතත් තත්ත්වය මතු කර පෙන්වයි. සමාජ මධ්‍යස්ථභාවය හා සංයමය තේරුම් ගැනීම වැදගත්ය.

 

 

බි‍්‍රතානයෙන් පාඩමක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/ 09/ 27 – ලංකාදීප

විශ‍්‍රාම ලැබූ  බි‍්‍රතාන්‍ය පුරවැසියන්ට නැවතත් අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රය හා සම්බන්ධ වන අවස්ථාව ලැබී තිබේ. විවිධ ක්ෂේත‍්‍රවල රැකියා වල නියුක්තව සිටි මෙම අයට විශ‍්‍රාම ලැබීමෙන් පසු  කරන්නට දෙයක් තිබුණේ නැත. ලන්ඩන් නගරයේ අධ්‍යාපන නිලධාරීහු එය ගැන අවධානය යොමු කළේය. ගුරුවරු හිගයක් තිබිණි. එයට විකල්පයක් ලෙස කැමැති අය පුහුණු කර ගුරු වෘත්තියට බදවාගෙන තිබේ. එය අලූත් අදහසකි. කාර්ය භාරයක් නැති පසුබිමක ජීවත් වූ දස දහස් ගණනක් නව බලාපොරොත්තු වලින් පිබිදී ඇත. අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රයට ද එය බලවත් පිටිවහලක් වී තිබේ.

ඇතැම් විශ‍්‍රාමිකයන් සේවය කළේ බැංකුවකය. නීති ක්ෂේත‍්‍රයේ, විදේශ කටයුතු අංශයේ හෝ පුද්ගලික සමාගම් වලය. තරුණ කාලයේ එම නිලධාරීන්ට ධනය ප‍්‍රශ්නයක් වූයේ නැත. බලය හා සමාජ පිලිගැනීමක් තිබිණි. නමුත් විශ‍්‍රාම ගිය පසු ඉතිරිවූයේ අත්දැකීම් පමණකි. ගුරු පුහුණුව සමග අලූත් පැත්තකට යොමු වෙයි. පසුගිය වසරේ විශ‍්‍රාමිකව කාලය ගත කළ අයගෙන් තිස් පන්දහසක් ගුරු පුහුණුවට බඳවා ගත් බව ලන්ඩන් නගරයෙන් ලැබෙන වාර්තා දක්වයි. මෙම අයගෙන් සිය දෙනෙකු අවරුදු පනස් පහ ඉක්මවූ අය වන අතර අනෙක් සියළුම දෙනා පනහ පිරෙන්නට ආසන්න මැදි වයසේ අයයි. බි‍්‍රතාන්‍ය පාසල් වල ගණිතය, විද්‍යාව හා භාෂාව ඉගැන්වීමේ ගුරු හිඟයක් තිබිණි. එය ආවරණය කරගත්තේ ලෝකයේ නොයෙක් රටවලින් කැඳවන වෘත්තිකයන්ගෙන්ය. විශ‍්‍රාමික පුරවැසියන් එකී හිස් තැන පිරවීම සාර්ථක අත්දැකීමක් බවට පත් ව තිබේ.

එකිනෙකට වෙනස් වෘත්තීය අංශ වල සේවය කර තිබුණ මෙම පිරිස පුහුණුවෙන් පසු පාසල් වලට අනුයුක්තවන දිනයේ දී ශිෂ්‍යයන්ට නුපුරුදු වෙනසක් දැනෙන්නට ඇති නමුත් සාර්ථකය අභියෝගයට මුහුණ දෙන්නට මෙම විශ‍්‍රාමිකයන් සමත් වූ බව බි‍්‍රතාන්‍ය මාධ්‍ය පසුව වාර්තා කළේය.

පාසල් වල පවතින ගුරු හිඟයට පමණක් නොව විශ‍්‍රාමික ජන කොටස අතරින් යම් පිරිසකට නැවතත් අපහසුවකින් තොරව ජීවත්වීමේ මානසික ශක්තිය ඇති කරගන්නට ද මෙම වැඩ සටහන ප‍්‍රයෝජනවත් වන්නට ඇති බව නිසැකය. සමාජයේ ඉහළ තල නියෝජනය කරන ලද අයට නැවතත් දරුවන් ඇසුරට පැමිණ කටයුතු කරන දර්ශනය ද එහි ගැබ්ව තිබේ. ඇමරිකාවේ හිටපු ජනාධිපති බැරක් ඔබාමා පසුගියදා තාක්ෂණික විදුහලක පන්ති කාමරයක ගොස් සිසුන්ට ඉගැන්වීමේ නිරත විය. එය තවත් අනෙක් උදාහරණයකි.

අප රටට ද විශ‍්‍රාම ජන කොටස ගැන ප‍්‍රශ්නයක් තිබේ. ඉදිරි දශකට තුළ වැඩ කරන ජනතාවට වඩා යැපෙන ජන කොටස ඉහළ යන පසු බිම තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය ගැටළු සහගත විය හැකි බව පර්යේෂණ වාර්තා දැනටමත් අනාවරණය කර ඇත. මෙරට පාසල් වල ද ගුරු හිඟයක් තිබේ. විශේෂයෙන් නගරයෙන් දුර බැහැර ප‍්‍රදේශවල අවධානයට නොගැනෙන පාසල් වල දරුවන්ට විෂය හදාරන්නට ගුරුවරුන් නැත. ඒකී පාසල් වලට පත් කරන තරුණ ගුරුවරු හැකි ඉක්මනින් ස්ථාන මාරුවීම් හදාගෙන නගරබද ප‍්‍රදේශ වලට යති. එය සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන දෙයයි. ගුරු හිඟය සම්පූර්ණයෙන් දුරු කිරීම කළ නොහැකි කාර්යයක් වී ඇත.

එවැනි පසුබිමක දී බි‍්‍රතාන්‍ය අත්හදා බැලීම ශ‍්‍රී ලංකාවට ගැලපෙන්නේ දැයි අධ්‍යයනය කිරීම සුදුසුය. ගුරුවරුන් හිඟ පාසල් සහිත ප‍්‍රදේශවල විශ‍්‍රාමික පිරිස ගැන තොරතුරු එකතු කර සුදුසු අය තාවකාලික පදනමකින් කෙලින්ම විදුහලේ සේවයට එකතු කරගත හැකි අතර ඔවුන් ගණිතය, විද්‍යාව සහ භාෂාව කෙසේ වෙතත් විෂය බාහිර ක‍්‍රියාකාරකම් වලට හෝ යොදවාගත හැකි නම් පවතින අධ්‍යාපන තරගය හමුවේ දරුවන් මුහුණ දෙන ගැටළු යම් ආකාරයකින් විසඳාගත හැකිය.

අඩු වියදමක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017.09.20 – ලංකාදීප

ශ‍්‍රී ලංකාව අති සුඛෝපභෝගී රටක් නොවේ. ජීවන මට්ටම උසස් තැනෙකට පත් වෙමින් සිටින රටකි. පොදු ජනතාව සිය වේල, දෙවේල පිරිමහගන්නේ අරපිරිමැස්මෙන්ය. අලූත් වාර්තා අනුව මෙරට ජනතාව අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය සඳහා දරන්නට සිදුවන වියදම කලාපයේ වෙනත් රටවලට සාපේක්ෂව ඉහළ එකකි. ජීවන මටට්ම හොඳ තැනෙකට පත්වන තෙක් රට තුළ වියදම පාලනය කරගැනීම හා තමන්ට ලැබෙන මුදල කළමණාකරණය ගැන උනන්දුවක් දැක්වීම වැදගත්ය.

එනමුත් ආහාර පාන සම්බන්ධයෙන් ඇති නැති පරතරය සමාජ විෂමතාවය ඇති කරන එක කාරණයක් දක්වා වැඩි දියුණු වී ඇති බව පෙනේ. ධනය ඇති පිරිස සිය පුද්ගලික ආහාර පරිභෝජනය වෙනුවෙන් වැය කරන මුදල පාලනය කරන ලෙස බල කළ නොහැකිය. සමාජයේ එක කොටසක් අවශ්‍යම ආහාර මිල දී ගැනීමට නොහැකි පසුබිමක ජීවත්වන බව තේරුම්ගෙන ක‍්‍රියා කිරීම වැදගත්ය.

දියුණු වන රටක වැසියන් වශයෙන් ස්වකීය උත්සව සහ සම්භාෂණ වල දී ආහාර වෙනුවෙන් කරන වියදම ද මෙහි දී අවධානය යොමු කළ යුතු වැදගත් කාරණයකි. විශේෂයෙන් තරු හෝටල වල පවත්වන්නට හුරු වී ඇති මංගල උත්සවයක එක වේලක මිල රුපියල් තුන් හාර දහසක සිට දස දහස් ගණනක් දක්වා වී තිබේ. මෙම මිල උත්සවය සංවිධානය කරන මැදි ආදායම් මට්ටමක යුවලට පමණක් නොව සහභාගීවන ආරාධිතයන්ට ද ප‍්‍රශ්නයකි. මධ්‍යස්ථව සොයා බලන විට විශාල උත්සව, අධික මිල ආහාර වේල පමණක් නොව ඒවායේ සමරු සඳහා කරන වියදම වානිජ පෙළඹවීමක ප‍්‍රතිඵලයකි. මැදි ආර්ථිකයේ ජීවත්වන සාමාන්‍ය පිරිස මෙහි ගොදුරක් වී තිබේ. එය කොපමණ නරක තත්ත්වයක් දැයි සලකා බැලීම යුක්ති සහගතය.

තරු හෝටලයක මංගල උත්සවයකට ඇරයුම් කරන්නේ පවුලේ ඥාතීන් සීමිත  පිරිසකටය. එයින් බෙදීමක් ඇති වෙයි. ආරාධිතයන් ද මෙම හොද අවස්ථාවට සහභාගී වෙන්නේ මෙපමණ නාස්තියක් අවශ්‍ය නැති බව හිතමින් බව නිසැකය. වියදම් පාලනයක් රහිත මෙවැනි උත්සව කරන්න්නට පෙළඹෙන්නේ ඉගෙනගෙන එක්තරා සමාජ අවබෝධයක යුතු පිරිසක් වීම විශේෂයෙන් සලකා බැලිය යුතුය. එක වේලක් වෙනුවෙන් එක මොහොතකට කරන ආහාර නාස්තිය හා වියදම තමන්ගේ ජීවිත කාලයටම ගෙවන බරපතල වන්දියක් බවට පත්විය හැකි බව කල්පනා නොකිරීම ගැටළුවකි.

උත්සව හා ප‍්‍රිය සම්භාෂණ වල දී කරන වියදම, විශේෂයෙන් අසීමිත ධන නාස්තිය රටට නොගැලපෙන බව සිතන්නට අවශ්‍යය. තරුණ පිරිස තම අභිලාශ ගැන තේරුම් ගෙන ක‍්‍රියා කිරීමෙන් වානිජ පරමාර්ථ පෙරටු කරගත් ප‍්‍රචාරක රැල්ලෙන් ගැලවිය හැකිය. ලෝකයේ වෙනත් රටවල එනම් ඇමරිකාව, බි‍්‍රතාන්‍ය පමණක් නොව තායිලන්තය වැනි රටවල ද ආහාර, නිවාස හා ඇදුම් වැනි මූලික අංශ ඉතාම අඩු ආදායමක් ලබන පිරිසට ද දරාගත හැකි සේ මට්ටම් සකස් වී තිබේ.

පුද්ගල උත්සව පමණක් නොව රජයේ වියදම් ගැන ද මෙහි දී සඳහන් කළ යුතුව තිබේ. විවිධ අමාත්‍යංශ, දෙපාර්තමේන්තු හා අනුබද්ධ ආයතන නිතිපතා උත්සව පවත්වයි. ඒවා වෙනුවෙන් කරන වියදම කොපමණ දැයි අවධානයට ගැනෙන්නේ නැත. ආණ්ඩුවේ උත්සවයකට සහභාගී වන පුරවැසියන්ට එය චාම් හා අඩු වියදමකින් කරන ලද එකක් බව තහවුරු කරගැනීම සුදුසුය. මන්ද එකී සියළු වියදම් මහජන මුදල් හෙයින්ය. ජනතාවගෙන් එකතු කරන බදු රටවැසියන්ගේ පොදු අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් උපරිම වශයෙන් ප‍්‍රයෝජන ගත යුතුය. එයින් සෑහෙන ප‍්‍රතිශතයක්, උත්සව සැරසිලි, වර්ණනා සහ අධික වියදමක් වැය කරන ආහාර වෙනුවෙන් කරන විට ඒවා ගෙවන්නේ පුරවැසියන්ය. එහෙයින් දියුණු වෙමින් පවතින රටක් වශයෙන් තමන්ගේ උත්සවයක් පමණක් නොව රාජ්‍ය උත්සවයක් දෙස පවා අඩු වියදමකින් කරන ආකල්පයකින් සලකා බැලීම සුදුසුය.

 

දේශපාලනඥයාගේ වාහන භාවිතය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/09/13 – ලංකාදීප

වාහන භාවිතාව සම්බන්ධ ආකල්ප වේගයෙන් වෙනස් වෙමින් තිබේ. එක පැත්තකින් වාහනයක අයිතිය අත්හරිමින් ඇත. අනෙක් පැත්තෙන් විසි එක්වැනි සියවසේ වාහනවල තාක්ෂණය සූක්ෂම පරිවර්තනයකට ලක් වී තිබේ. ගමනක් යන්නට වාහනයක් අයිතිකරගත යුතු නැති අතර එම වාහනයේ ඉන්ධන පරිසර හිතකාමී සහ ආර්ථිකයට වාසිදායක එකකි. මෙකී වෙනස්කම් සමාජයට හදුන්වාදීමේ පුළුල් වගකීමක් මෙරට දේශපාලන නායකයන්ට ඇත. නමුත් මෙරට දේශපාලන නායකයෝ නිල වාහන භාවිතාවේ දී සමාජයට ආදර්ශවත් නොවෙන අතර බලවත් විවේචනයට ද ලක්ව තිබේ.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනඥයන්ගේ වාහන භාවිතය ඉතා නරක බව සඳහන් කළ යුතුය. ඡන්දය ඉල්ලන කාලයේ සාමාන්‍ය වාහනයකින් එහා මෙහා යන අය බලයට පත් වූ වහා පාරේ ඉගිල්ලෙන්නේ අති සුඛෝපභෝගී වාහන වලින්ය. දියුණුවෙමින් පවතින රටකට නොගැලපෙන තරම් පහසුකම් සහිත මෙම වාහන සමහරවිට වෙඩි නොවදින ඒවාය. අති බලසම්පන්න එන්ජින් ධාරිතාවයක් සහිත හෙයින් ඉන්ධන ලීටරයකින් ගමන් කළ හැකි දුර ඉතාමත් සීමිතය. බලයට පත්වන දේශපාලනඥයන් විශාල වටිනාකමක් ඇති වාහනයක ගමන් කළ යුතු ඇයි? රටට ඔරොත්තු නොදෙන තරම් ඉන්ධන පිරිවැයක් හා වාහන නඩත්තු වියදමක් දේශපාලන නායකයන් වෙනුවෙන් වෙන් කළ යුතු මන්ද?

මෙකී සියළුම දෙනාට පහසුකම් සපයන්නේ ආණ්ඩුවයි. තමන්ගේ වියදමෙන් ගමන් බිමන් කළ යුතු යැයි ප‍්‍රතිපත්ති තීරණයක් ගතහොත් දේශපාලනඥයන් මෙම සුඛෝපභෝගී පාවෙන මාලිගා පරිහරණය අත්හරිනු නිසැකය. ආණ්ඩුව නිල වාහන වියදම් වලට අවශ්‍ය ධනය සොයා ගන්නේ ජනතාවගෙන් අය කරන බදු වලින්ය. බදු පිට බදු පනවා ජනතාවගෙන් සොයා ගන්නා මුදලින් දේශපාලනඥයන්ට ඉතාම වටිනා වාහන සැපයීම යුතුකමක් යැයි පොදු ජනතාව කල්පනා කරනවා නම් ප‍්‍රශ්නයක් නැත. නමුත් තමන්ට බදු පනවා දේශපාලනඥයන්ගේ වාහන වලට අති විශාල වියදමක් දරනවාට සාමාන්‍ය ජනතාව අතරින් කිසිවෙකු කැමැති නැත. එය හොඳටම දන්නා නමුත් මෙරට දේශපාලනඥයන්, විශේෂයෙන් දේශපාලන නායකයන් පාර්ලිමේන්තු වසරප‍්‍රසාද බව දක්වමින් නිල වාහන වලට සීමාවකින් තොරව මහජන මුදල් වියදම් කිරීම යුක්ති සහගත නැත.

බලයට පත්වන මෙරට දේශපාලනඥයන්ට රට ගැන කැක්කුමක් තිබිය යුතුය. මහජන ඡුන්දයෙන් තේරී පත්වෙන්නේ ජනතා මුදලින් සැප විඳීන්නට නොවේ. පවතින දුෂ්කරතා මැඩ රට දියුණු කර ජනතාවගේ ජීවිත යහපත් කරනු සඳහාය. ජනතාවගේ පැවැත්ම උසස් කරනු වෙනුවට ජනී ජනයා මත තව තවත් බදු පනවා අති විශාල වටිනාකමක් සහිත වාහනයකින් ගමන් කිරීමෙන් රටට දෙන ආදර්ශය කුමක්ද?

ලෝකයේ සමහර රටවල නිල වාහනය නිල රාජකාරි වෙනුවෙන් පමණකි. නිල කටයුතු වලට බැහැර ගමන් බිමන් තමන්ගේ වාහනයෙන් හෝ පොදු ප‍්‍රවාහන පහසුකම් වලින් ප‍්‍රයෝජනයට ගන්නා නායකයෝ සිටිති. එම නායකයන්ට ජනතාව ගරු කරන්නේ මහ ඉහළින්ය. නායකයාගේ සරල ආදර්ශවත් ජීවිතය එම රටවල ජනී ජනයා ද භාවිතාවට ගන්නා අතර එය රටක වටිනාකම් ඉහළ නංවන්නට හේතුවකි. තවත් රටවල බලයට පත්වන දේශපාලන නායකයෝ වාහන භාවිතා කරන්නේ ප‍්‍රතිපත්තියකට අනුවය. රජයෙන් සපයන සාමාන්‍ය වාහන භුක්ති විඳීන අතර ධනවතුන් සුපිරි රියවල ගමන් කරද්දී මහජන නියෝජිතයන් සුළු වාහනයක ගමන් කිරීම අවමානයක් යැයි කිසිසේත් සිතන්නේ නැත. මෙය ආකල්ප ප‍්‍රශ්නයකි. නායකයෙකු ගේ බලය හා භාවිතා කරන වාහනය එම බලයේ තරම මනින්නට සංකේතයක්  බවට පත්ව ඇත්තේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ පමණක් දැයි සැක සිතේ.

අලූත් තාක්ෂණය අනුව විශාල ඉන්ධන වියදමක් නැති, විදුලිය බලය ප‍්‍රයෝජනයට ගත හැකි හොඳ වාහන නිපදවා තිබේ. අඩුම තරමින් ඒවා පරිහරණයෙන් ආදර්ශයක් දෙන්නට දේශපාලන නායකයින්ට වගකීමක් තිබේ. රට තුළ පරිවර්තනයක් කළ හැක්කේ ආකල්ප වෙනස් කිරීමෙන්ය. ඉහළ පැලැන්තියේ නායකයන් ගේ ආදර්ශවත් ජීවිතවලට මෙරට පවතින දුර්වල පැවැත්ම වෙනස් කළ හැකිය. නමුත් නොකරන්නේ එයයි.

 

 

පොලිතීන් බැනර් කටවුට්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/09/06 – ලංකාදීප

පොලිතීන් භාවිතය පරිසර විනාශයට එක ප‍්‍රබල හේතුවක් වී තිබේ. දිරාපත් නොවන පොලිතීන් හා ආශි‍්‍රත නිෂ්පාදන තහනම් කරන්නට රජය තීරණය කළේය. නීතිය බලපවත්වන අතර සහන කාලයක් ද ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇත. සහන කාලය තුළ තවදුරටත් පරිහරණය නොව එයින් ඉවත්වීමට සූදානම් විය යුතුය.

ශ‍්‍රී ලංකාව දියුණු සමාජයක් බව කියන නමුත් පරිසරය ආරක්ෂා කරන සේ කරන ඉල්ලීම් පමණක් නොව නීතිය ද ගණනකට ගන්නේ නැත. නොබෝදා පැවැති දේශපාලන පක්ෂ සංවත්සරය වෙනුවෙන් කොළඹ නගරය පමණක් නොව තදාසන්න ප‍්‍රදේශ සරසා තිබුණේ කටවුට් හා බැනර් වලින්ය. සම්මේලනයට පසු නගරය පිරිසිදු කර ඒවා ඉවත් කරන ලද නමුත් බැහැර කරන්නේ පරිසරයටය. මෙම සැරසිලි වලට විශාල වියදමක් කරන ලද බව නිසැකය. හෙට අනිද්දා තවත් දේශපාලන පක්ෂයක සංවත්සරය එන විට එයට නොදෙවෙනි සැරසිලි වලින් සරසනු ඇත. අන්තිමේ දී මෙම මුදල් වියදම් කිරීම පරිසරයට අහිතකරය. ප‍්‍රතිපත්ති වලට නරකය. ඒවාය මුදල් සොයාගන්නා මාර්ග දූෂණයට අතවනයි.

කටවුටට් හා බැනර් කියවන විට ඒවායේ සදහන් පණිවුඩ ජනතාවට නොවේ. පක්ෂ නායකයාටය. තරඟයට බැනර් හා කටවුට් ප‍්‍රදර්ශනය කර පක්ෂ නායකයාට තම කැපවීම පෙන්වන්න විට නායකයෝ ඒවායෙන් සතුටට පත්වනවාදැයි අපට ප‍්‍රශ්නයක් තිබේ. පක්ෂ නායකයන් ගේ ඇහැට පෙනෙන්නට බැනට් කටවුට් වලින් එල්ලන විට ඒවායෙන් පී‍්‍රති වෙන්නට තරම් පක්ෂ නායකයෝ අනුවණද? නැත්නම් මෙම සැරසිලි වලින් තමන්ගේ බලය වැඩි බව ජනතාවට පෙන්වන්නට හදනවාද? දේශපාලන පක්ෂ සිය බලය හෝ හැකියාව බැනර් කටවුට් හෝ දැවැන්ත බිල් බෝඞ් වලින් පෙන්වන්නට තරම් දුර්වල ද? බස් පුරවා සෙනග ගෙනැවිත්, පක්ෂ සාමාජිකයන් ටී ෂර්ට් අන්දවා තමන්ගේ බැනර් යටින් පෙලපාලි යැවීම දේශපාලනඥයන්ගේ ශක්තිය මනින මිනුම් දණ්ඩක් ද? නැතිනම් පක්ෂ වල දෙවැනි පෙල අතර තම තමන් ඉස්මතු වෙන එක්තරා ආකාරයක සටනක් ද? පක්ෂ ප‍්‍රතිපත්ති වලට පමණක් නොව පරිසරයට ද නරක මෙකී උපාය වලින් ඉවත් වෙන්නට සියළුම දේශපාලන පක්ෂ වලට වගකීමක් ඇත.

පොලිතීන් පාවිච්චි කරන්නට එපා යැයි පක්ෂ නායකයෝ නොයෙක් වතාවල කියා තිබේ. තමන්ගේ පින්තූර ප‍්‍රදර්ශනය කරන බැනර් කටවුට් එල්ලන්නට එපා යැයි සෑම නායකයෙකුම අවධාරණයෙන් කියා තිබේ. පක්ෂයේ නායකයාගේ වචනය නොසලකන තරමට ඒවායේ සාමාජිකයන් ගේ විනය පිරිහී ඇත්දැයි සලකා බැලීම අවශ්‍යය. පක්ෂ සාමාජිකයන් පාලනය කරගන්නට නොහැකි නායකයන්ට රට පාලනය කරන හැකියාව තිබේද? පොලිතීන්, බැනර් සහ කටවුට් පමණක් නොව මැතිවරණ නීතිය ද උල්ලංඝනය කරන දේශපාලනඥයන් පාලනය කරගන්නට නායකයන් පියවර ගැනීම ඉතාම වැදගත්ය. පක්ෂයට හා නායකත්වයට පොදු ජනතාවගේ ප‍්‍රසංසාව ලැබෙන්නේ ඒවායෙන්ය.

රට පාලනය කරන සහ පාලනය කරන්නට බලය ඉල්ලන නායකයන් නීතිය සලකන්නේ නැත. එය පුදුමයට මෙම සැරසිලි වලට වියදමක් ඇති බව තවත් ගැඹුරින් සලකන විට පෙනේ. ඒවා ගෙවන්නේ බැනර් එල්ලන දේශපාලනඥයන් නොවේ. අනුග‍්‍රාහකයෝ ඒවාට ගෙවන අතර එය ද එතරම් හොඳ දෙයක් නොවේ. පක්ෂයක හෝ දේශපාලනඥයෙකුට බලය පෙන්වන්නට ධනය තෑගි දෙන විට එහි පිටුපසින් ඇඟවෙන කතාන්දරය දූෂිත තත්ත්වයකි. ප‍්‍රසිද්ධ ස්ථාන වල මේවා එල්ලන්නේ නිසි අවසරය රහිතවය. එය තවත් නරක පූර්වාදර්ශයකි.

පොලිතීන් නීතිය පැනවූ විට එය ආදර්ශවත්ව අනුගමනය කරන්නට දේශපාලන පක්ෂ වලට හා නායකයන්ට ආත්ම ශක්තිය තිබිය යුතුය.  ඕනෑම නීතියක් නොසලකන තරමට ඇතැම් දේශපාලනඥයන් බලය අතට ගන්නා බව ප‍්‍රසිද්ධ රහසකි. එය හෙළිදරව් කරන කදිම සාක්ෂියක් බවට පොලිතීන් බැනර් කටවුට් පත්ව තිබේ.

 

Older Entries Newer Entries