පුරාජේරු රාජ්‍ය උත්සව වලට ආදිවාසි නායකයාගෙන් පාඩමක්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2018/08/15 – ලංකාදීප

වැඩ වර්ජන, විරෝධතා, නිවාඩු අතරට උත්සව පැවැත්වීමේ විලාසිතාව එකතු වී තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාව වැනි දියුණු වෙමින් පවතින, රටක ආර්ථික දුෂ්කරතා වලට මෙම උත්සව වලින් ලැබෙන පිටිවහල කුමක්දැයි ප‍්‍රශ්න කරන්නට අවශ්‍යය. කාලය ධනය නාස්තියකි. මහජන මුදල් වැය කරන මුල්ගල තැබීම, විවෘත කිරීම, නොයෙක් අරමුණු කරගත් වැඩසටහන් වෙනුවෙන් මහා පරිමාන උත්සව පවත්වන්නට දරන වියදම අනවශ්‍ය එකක් බව අප නොයෙක් වතාවල සඳහන් කර තිබේ. ලෝක ආදි වාසී දිනය වෙනුවෙන් රාජ්‍ය උත්සවය පවත්වන අවස්ථාවේ දී මුදල් වැය නොකර එම මුදල් ආදිවාසී ගම්මාන වල පවතින ගැටළු හා පාසල් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන තත්ත්වය ඉහළ නංවන්නට යොදවන්නට තීරණය කර ඇති බව ආදිවාසී නායක වනස්පතී උරුවරිගේ වන්නියල ඇත්තන් සඳහන් කර ඇත.

වරිග සභා දහතුනක් පවත්වා ආදිවාසීන්ගේ අවශ්‍යතා ගැන කරුණු එකතු කර ඇති වන්නියල ඇත්තන් ඒවා ආණ්ඩුවේ බලධාරීන්ට පෙන්වා දී තිබේ. ආදිවාසීන්ගේ ගැටළු ගැන මනා අධ්‍යයනයක් කර ගැලපෙන යෝජනා කි‍්‍රයාත්මක කරනු අවශ්‍යය. එය වෙනුවට වසරක් පාසා නගරයෙන් පැමිණෙන විද්වතුන් උත්සවයක් පවත්වා ආපසු පිටත්වීම සිදුවී ඇති බව පෙනේ. එය මෙරට වෙනත් ප‍්‍රදේශ වලට ද පොදු දෙයකි. සුළු දෙයටත් උත්සව පවත්වන විට එහි පැමිණෙන ආරාධිත අමුත්තා හමුවේ ගමේ ඇති අඩුපාඩු ප‍්‍රකාශ කර ඒවා ඉටු කරදෙන ලෙස ඉල්ලා සිටීමේ ප‍්‍රවනතාවයක් ද දැකගත හැකිය. කඩිනම් අවධානය යොමු කරන බව ප‍්‍රකාශ කර උත්සව සභාවෙන් පිටව යන අමුත්තෝ ඒවා අමතක කරන අතර ජනතා දුක්ගැනවිලි වලට විසදුමක් නැත.

නවීන සංවර්ධන සංකල්ප, ඉ රාජ්‍ය පාලනය, කාර්යක්ෂමතාව ඇතුළු නොයෙක් බරසාර දේ ගැන මනා අවබෝධයක් ඇති මෙරට නායකයෝ ජනතා මුදල් පරෙස්සමෙන් පරිහරණය කරන්නේ කෙසේදැයි අවධානය යොමු කරන්නේ නැත. ජනතාවගෙන් උපයා ගන්නා බදු, මහජන යහපත උදෙසා ඉතාම හොදින් වැය කරන සැලසුම් ගැන හිතා බලන්නේ නැත. ආදිවාසී නායකයා ගෙන් පාඩමක් ඉගෙන ගන්නට සිදුවීම සරදමකි. ගතවූ  කාලය තුළ මහජන මුදල් වියදම් කර පවත්වන ලද උත්වස වලින් රටට ලැබුණ යහපත කුමක්ද යන්න සමාලෝචනය කරන්නට මෙය කදිම අවස්ථාවකි.

රජයේ උත්සව වලට සෑහෙන වියදමක් වැය කරන බව නොරහසකි. මහජන මුදල් හෝ දෙස් විදෙස් ණය උපයෝගී කරගෙන කරන පොදු වැඩසටහන් හෝ සංවර්ධන කාර්යය වෙනුවෙන් මහා උත්සව පවත්වා ජනතාවට පැවරීමේ අවශ්‍යතාවය කුමක්ද? එය දේශපාලනික ප‍්‍රතිරූප අරමුණු කරගෙන පවත්වන එකකි. මාධ්‍ය දැන්වීම්, පෝස්ටර්, සමරු කලාප, සමරු ඵලක, වේදිකාව සහ සැරසිලි, නැටුම් හා සංගීත සංදර්ශන සහ අවසානයේ දී සහභාගීවන ජනතාවට සංග‍්‍රහයක් හා ආරාධිත අමුත්තන්ට ද විශේෂ සංග‍්‍රහයක් මූලික වශයෙන් අනිවාර්යයෙන් තිබේ. මේවායෙන් කොටසක් ආණ්ඩුවෙන් සැපයෙන අතර තවත් කොටසක් අනුග‍්‍රාහකයන්ගෙන් වෙන්නට බැරි නැත. මෙකී අවස්ථා සංවිධානය කරන කාර්ය මණ්ඩලයේ වියදම් යාන වාහන වෙනුවෙන් පිරිවැය වෙනම දරන්නට සිදුවෙයි.  සමහර අවස්ථා වල මහජන ව්‍යාපෘතියට වියදම් කරන පිරිවැය ඉක්මවා උත්සව වියදම ඉහළට නැග ඇති බව ගණන් බැලූවහොත් අවබෝධ වනු නිසැකය. දේශපාලනඥයන් ඇතුළු ආරාධිත අමුත්තන් පැමිණ, කරන නිල කාර්යයට පසු උත්සවයට අදාල යමක් සඳහන් නොකර ප‍්‍රතිවාදී දේශපාලන පක්ෂ වල යටගියාව අවුස්සා කතාවක් කරන අතර පසුදා මාධ්‍යයෙහි ඉහළින් වාර්තා කෙරේ. අවසාන අරමුණ එම මාධ්‍ය අවධානය දිනා ගැනීමයි. තම නායකයා ප‍්‍රතිවාදී බලවේගයන් වෙත එල්ල කරන ලද චෝදනා හෝ වහසි බස් නාලිකා වලින් අහන දකින පාක්ෂිකයෝ අතරින් කොටසක් අප‍්‍රමාණ සන්තෝෂයට පත්වෙති.

අලූත් යුගයක් ගැන සිහින දකින රට වැසියන්ගේ උසස් පරමාර්ථ ගැන සලකා ක‍්‍රියා කරන්නට ජන නායකයෝ තීරණය කළ යුතුය. ජනතා මෙහෙවර වෙනුවෙන් බලයට එන නායකයෝ හැබෑ ජනතා අවශ්‍යතා ගැන පුලූල් අවධානයක් යොමු කළ යුතුය.

 

 

Advertisements

ලොකු වාහන කාරයන්ට චූන් පොඩි වාහන සිහිනේ සුන්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2018/08/08 – ලංකාදීප

අත දිගහැර ඵල නෙලාගන්නට තැත් කරන විට ඒවා අල්ලන්නට අපහසු වන තරමට ඔසවා තැබීම සාධාරණ නැත. ආණ්ඩුවේ වාහන බදු වැඩි කිරීමේ තීරණය එබඳුය. වාහනයක් මිල දී ගෙන අභිමානයෙන් ජීවත්වීමට උත්සාහ කරමින් සිටි මධ්‍යම පංතියේ පුරවැසියෝ විශාල පිරිසක් හදිසියේ වාහන ආනයන බදු නැංවීම ගැන කලකිරීමකට පත්ව ඇත. ජනතාවගේ සිතැඟි හදුනාගෙන ඒවා සාක්ෂාත් කරගැනීමට අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කිරීම ආණ්ඩුවේ වගකීමකි. නමුත් ජනතාවගේ වෛරය අවුලූවන තීරණ ගැනීමේ දී පරෙස්සම් විය යුතුය.

ජනතාවගේ තරහ ඇවිස්සෙන්නේ ඇයි? එයට හේතුවක් තිබේ. දේශපාලකයන්, නිලධාරීන් හා බලපත‍්‍ර හිමි සුළු පිරිස සුඛෝපභෝගී, අති විශාල මිලක් වැය වන වාහන ආනයනය කර පරිහරණය කරමින් සිටී. එසේ තිබිය දී සාමාන්‍ය වාහන වලට අධික බදු පනවා ඇත. එන්ජින් ධාරිතාව අශ්ව බල දහසකට අඩු වාහන වලට මෙතෙක් අය කළ බදු ප‍්‍රතිශතය  නැංවීම අනුව ඒවායේ මිල සෑහෙන ප‍්‍රමාණයකින් වැඩි වෙයි. ජනතා ඡන්දයෙන් බලයට පත් වී මහජන මුදලින් නඩත්තුවන අයවලූන් ජනතාවට බරක් විය යුතු නැත. වැටුප්, දීමනා, ආරක්ෂාව, නිල නිවාස, කාර්යාල හා ඒවායේ නිලධාරීන් සහ අති සුඛෝපභෝගී රථ වාහන හිමි පැලැන්තිය තමන්ගේ හදවතට තට්ටු කර සාවධාන විය යුතුය. දුප්පත් ජනතාවගෙන් එකතු කරගන්නා බදු වලින් සැපවත් ජීවිත ගත කිරීම සාධාරණද?

අඩු මිලකට තිබුණ, සාමාන්‍ය ජනතාවට මිල දී ගත හැකි කුඩා වාහන වල බදු වැඩි කළ ආණ්ඩුව එවැනි තීරණයක් ගත්තේ බලවත් විදේශ විනිමය අර්බුදය පාලනය කරගැනීමේ පියවරක් වශයෙන් බව දක්වා තිබේ. විනිමය හිඟ සහ ආනයන පාලනය කළ යුතු අවස්ථාවක පහත ඇති සිදුරු දෙස පමණක් සැලකීම සාධාරණ නැත.

සාමාන්‍ය ජනතාවගේ කුඩා වාහන වෙනුවට අධික මිල ගණන් වලින් යුතු වාහන ආනයනය තාවකාලිකව තහනම් කිරීම අනුගමනය කළ යුතුව තිබුණ හොඳ තීරණයකි. එය පොදුවේ සියළුම දෙනාටම බලපාන පරිදි බලපවත්වන්නට නියම කළ හැකිය. විශාල වාසියක් නොලැබෙන නමුත් එය සමාජය අගය කරන සංකේතයක් වනු ඇත. ආනයන වියදම යම් ප‍්‍රමාණයකින් පාලනය කරගත හැකි වෙයි. තමන් උපයන ධනයෙන් වැඩි වියදම් වාහන ගෙන්වන, කර්මාන්තකරුවන් හෝ ව්‍යාපාරිකයන්ට එම තීරණයෙන් බලපෑමක් වෙන්නට බැරි නැත. පොහොසත් සමාජය පාවිච්චි කරන ඇතැම් වාහන වල මිල ආඩම්බරයකට හේතුවක් නොවේ. අපේ සමාජයේ දුප්පත් පසුබිම සලකන විට ලජ්ජාවට කරුණකි. ආනයන මිල, එක්තරා සීමාවක් දක්වා තාවකාලිකව පාලනය කිරීම  සමාජ ගෞරවය ඇති කරන එකක් වනු නිසැකය.

සිංගප්පූරුවේ නිර්මාතෘ ලී ක්වාන් යූ සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් කරමින් සිටි මාධ්‍යවේදියෙකු හදිසියේ තමන් ඉදිරියේ සිටි අගමැතිවරයා ඇඟ ලා සිටි කබාය ගැන ප‍්‍රශ්නයක් අසා ඇත. එය ලී ක්වාන් යූ අගමැතිවරයා ගැන ලියැවුණ කෘතියක සඳහන්ය. කබායේ අලූත් බවක් නොපෙණුන හෙයින් මාධ්‍යවේදියා එම ප‍්‍රශ්නය මතුකර තිබේ. ‘‘ මෙම කබාය මැසූ පුද්ගලයා වයසට ගිහින්, දැන් ජීවතුන් අතරත් නැහැ’’ මද සිනහවකට පසු අගමැතිවරයා උත්තර දී ඇත. අරපිරිමැස්ම ගැන කතාවක් එතැන තිබේ. ලී ක්වාන් යූ අගමැතිවරයා ධුරයට පත් වීමට කලින් භාවිතා කරමින් සිටි බෙන්ස් වාහනය විකුණා ආණ්ඩුවෙන් සාමාන්‍ය වාහනයක් පාවිච්චියට ගෙන ඇති බව ද ඔහුගේ පසුබිම් වාර්තා පරීක්ෂා කරන විට අනාවරණය වෙයි.

මැති ඇමැතිවරු ඉහළම මිලක් ඇති වාහන මිල දී ගෙන හමාරය. රජයේ නිලධාරීන් ඇතුළු බලපත‍්‍ර හිමි පිරිසට ද මිල අධික වාහන ආනයනය වෙනුවෙන් අවසර පත් නිකුත් කර අවසන්ය. සෑම ප‍්‍රධාන නගරයකම ඇති රථ වාහන අලෙවි සැල් වල සඳහා විකිණීම ප‍්‍රදර්ශනය කරන අති සුඛෝපභෝගී වාහන ප‍්‍රමාණය සලකන විට අධි වටිනාකමකින් යුතු වාහන ආනයනය තාවකාලිකව තහනම් කිරීමේ යෝජනාව කිසිම පලක් නැති එකක් බව පැහැදිලිය. සාමාන්‍ය වාහන වලට බදු පනවන ආණ්ඩුව පොදු ජනතාව ගේ බිදුණ සිත් සැනසීමේ පටු අරමුණ ඇතිව හෝ මිල අධික වාහන ආනයන තහනම් කිරීම කළ හැකිව තිබුණි.

ඇත්ත ගැන වග විභාගයක් නොකිරීමේ විපාක විඳීම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2018/08/01 – ලංකාදීප

අද අප ජීවත් වෙන්නේ, වැටෙන බෙලිගෙඩියේ ශබ්ධයෙන් ද කලබල වී අහස කඩා වැටෙනවා යැයි දුවන්නට පටන්ගන්නා සමාජයකය. කලබල සිද්ධි එකින් එක පෙල ගැසේ. ඒවායේ ඇත්ත නැත්ත ගැන කිසිම වග විභාගයක් නැත. සියළු දෙනාම විශාල ඝෝෂාවක් නගමින් සිටින අතර එය බරපතල ප‍්‍රශ්නයකි. දිනපතාම එකිනෙකට වෙනස් වාද විවාද මතු වෙයි. ඒවායෙන් ආන්දෝලනයක් ඇති වන අතර දින කිහිපයක ඇවෑමෙන් ඒවා නිවී යයි. පොදු ජනතාවට ඇති හැබෑ ප‍්‍රශ්න යටපත් වෙමින් තිබේ. තොරතුරක් අහන්නට ලැබෙන සෑම අවස්ථාවකම සිද්ධිය ගැන සෑම පැත්තකින්ම හිතා බලා තීරණ ගැනිමට අප හුරු විය යුතුය. විද්‍යාර්ථීහු පර්යේෂණ ක‍්‍රමවේදය වශයෙන් හදුන්වන්නේ එයයි.

මයික්‍රොසොෆ්ට් සමාගමේ සම නිර්මාතෘ බිල් ගේට්ස් ලෝකයේ සිදුවන මෙම නරක තත්ත්වය ගැන අවධානයෙන් සිටින්නට ඇති බව පෙනේ. නිසි තොරතුරු මත පදනම් නොවී තීරණ ගැනීමට නූතන සමාජය නැඹුරු වී ඇති බව නිරීක්ෂණය කර ඇත. ප‍්‍රකට දාර්ශනිකයෙකු වන හාන්ස් රොස්ලිං ලියන ලද ෆැක්ට්ෆුල්නස් Factfulness කෘතිය අලූත් පරපුරට කියවන්නට නැඹුරු කරන්නේ එහෙයින්ය. තමන් කියවන ලද ‘‘ඉතාමත් වැදගත් පොතක්’’ සේ එය හදුන්වන බිල් ගේට්ස් ඇමරිකානු විශ්ව විද්‍යාල වල ඉගෙන ගන්නා සෑම සිසු සිසුවියකටම එහි අන්තර්ජාල පිටපත සිය වියදමින් ලබා දෙන්නට කැමැත්ත පළ කර තිබේ.

මෙම කෘතිය කියැවිය යුතු ඇයි? අප හිතන තරමට ලෝකය නරක තැනක් නොවේ. ඒ බව ඔප්පු කරන්නට විකල්ප මතයක් එහි තිබේ. මෙම කෘතියට අනුව ලෝකයේ දුප්පත්කම අඩුවී තිබේ. නමුත් එය පිලිගැනීමට සමාජය කැමැති නැත. එන්නත්කරණය මගින් විශාල ජීවිත ප‍්‍රමාණයක් ලෙඩ රෝග වලින් ආරක්ෂා කරගන්නට සමත්ව ඇත. එය සමාජය වැදගත් දෙයක් සේ නොසලකයි. ජීවිතාපේක්ෂාව වැඩිවී ඇති අතර ආයුකාලය වැඩිකරන්නට හේතුවන අන්දමට සෞඛ්‍ය සේවාව දියුණු වී ඇත. නමුත් අතීතයට වඩා අලූත් රෝග ව්‍යාප්ත වී ඇති අතර එය විශාල ප‍්‍රශ්නයක් බව ලෝකවාසීහු සිතති. මේවා හිතන්නේ පර්යේෂණාත්මකව නොවේ. තැනින් තැන කියැවෙන දේ අනුවය. එදාට වඩා ස්වභාවික විපත් වැඩි බව සාමාන්‍යයෙන් හිතන නමුත් එය ඇත්ත නොවන බව මෙම කෘතිය ඔප්පු කරයි. හදිසි අනතුරු පවා අතීතයට පවා අඩු බව ස්ථිරව සඳහන් කළ හැකි නමුත් සමාජය එය විශ්වාස නොකරන බව මෙම කෘතියේ දැක්වෙයි. යුද හා ගැටුම් බහුල වී ලෝකය විශාල විනාශයක බව වැඩිදෙනෙකු කියන නමුත් එය කිසිසේත් සත්‍යයක් නොවේ. ලෝකය දශක හත අටකට කලින් තිබුණ තත්ත්වයට වඩා සෑහෙන හොඳ සාමකාමී තැනක් වන අතර ගැටුම් වලින් ජීවිතක්ෂයට පත්වන පිරිස ඉතාමත් අඩු වී ඇති බව දක්වයි. මෙම කෘතිය දත්ත මත පදනම්කරගෙන නිගමනයට එළැඹීමේ වැදගත්කම පෙන්වා දී ඇත.

සිද්ධියක් ගැන මතු පිටින් ලැබෙන වාර්තා පදනම් කරගෙන නිගමන වලට එළැඹෙන වර්තමාන සමාජය එයින් ඉතාමත් කලබලයට පත්වෙයි. ජන සමාජය කලබලයකට පත්ව ඉක්මන් තීරණ ගන්නේ ඇයි? එක පැත්තකින් ජන ජීවිතය කාර්ය බහුල තත්ත්වයට පත්වීම විය හැකිය. අනෙක් පැත්තෙන් මාධ්‍ය භාවිතාව සම්බන්ධ ස්වභාවය විය හැකිය. අති විශාල මාධ්‍ය ප‍්‍රමාණයක් තරගකාරීව තොරතුර විකාශය කරන අතර සමාජ මාධ්‍ය මගින් කිසිම වග විභාගයකින් තොරව අහන, දකින දේ වාර්තා කරමින් සිටී. තොරතුරු සන්නිවේදනයේ තිබිය යුතු මූලික ගුණාංග යටපත් වී ඇති අතර කර්තෘවරයාගේ භූමිකාව ඉවත් වෙමින් තිබේ. එය නොයෙක් පිලිගත නොහැකි දේ ඇත්ත යැයි මවා පෙන්වන්නට උපකාරී වී ඇත. තොරතුරු මත පදනම්ව යමක් ගැන හිතා මතා තීන්දු ගන්නා සමාජ ව්‍යුහයක් ස්ථාපිත කර ගත යුතුය.  වාර්තාවන සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් නිගමනයකට එන්නට කලින් තමන් විසින්ම පර්යේෂණයක නිරතවීම වැදගත්ය. හාන්ස් රොස්ලිං ඇතුළු විද්වතුන් එය පෙන්වා දී තිබේ. බිල් ගේට්ස් වැනි සමාජ නායකයෝ එම අදහස් පතුරවන්නට මහන්සිවෙමින් සිටී. අප සියළු දෙනා මෙකී කාරණා අත්දැකීම් වශයෙන් ප‍්‍රයෝජනයට ගත යුතුය.