රටේ කීර්තිය වනසන ලජ්ජාවක් සදාචාරයක් නැත්තෝ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2019/09/18 – ලංකාදීප

ලැජ්ජාව හා බිය නැති සමාජයක් තුළ තවත් යමක් ඉතිරිවී තිබෙන්නට පුලූවන්කමක් නැත. අද වන විට ශ‍්‍රී ලංකාව ලජ්ජාව නැති සමාජයක් බවට පත්ව තිබේ. සුළුතරයකගේ කි‍්‍රයාකාරකම් සමස්ථ සමාජයටම අවමානයක් වී ඇත. රට තුළ සිදුවන සිද්ධි කිසිසේත් ශී‍්‍ර ලංකාවේ අභිමානයට හේතුවක් නොවේ. දෙතැනක සිදුවූ සිද්ධි දෙකක් අදුරු කැළලක් රටට  ඉතිරි කරන ලද බව සදහන් කළ යුතුය.

සාමනේර දෙනමකට ගිහියෙකු කරන හිරිහැර නොබෝදා සමාජ මාධ්‍ය ජාලා වලින් වාර්තා වූ සිද්ධියකි. රණ ශූරයෙක්, සර්පයෙක්, ගින්නක් හෝ භික්ෂුවක ඉතා කුඩා යැයි නොසලකා සිටිය යුතු නැති බව බුදුරජාණන් වහන්සේ පසේනදී රජු විමසන ලද කාරණයකට පිළිතුරු වශයෙන් දේශනා කර තිබේ. බහුතරයක් බොදුනුවන් වන, නිතර දෙවේලේ බුදු බණ ඇසෙන රටක ජීවත්වන පුද්ගලයෙකු සුළු සිද්ධියක් හේතු කරගෙන සාමනේර දෙනමකට හිරිහැර කරන්නේ ඉතා අමානුෂික අන්දමටය. අනෙක කලූතර බෝධිය අසල සිද්ධියකි. මෙරට පැවැති උත්සවයකට පැමිණි බෝරා සාමාජිකයන් අතරින් කිහිපදෙනෙකු හිස් ආවරණ පැළද ගැවසීම ගැන කිසිවෙකු තද වචන වලින් අවවාද කරන ආකාරයක් දිස්වෙයි. වෙනත් රටකින් පැමිණි, මෙරට සංස්කෘතික හා ආගමික වත් පිලිවෙත් නොදන්නා පිරිසකට එය පෙන්වා දී ම නරක නැත. නමුත් ජාතිවාදී අදහස් මුසු කිරීම සුදුසු නැත. සමාජ මාධ්‍ය නොතිබුණා නම් මෙම සිද්ධි අප අවට පමණක් ඇති වී අමතක වී යන කරුණුය. එහෙත් ජංගම දුරකතනයකින් පටිගත කිරීමෙන් පසු අන්තර් ජාලයට යොමු කිරීම හේතුවෙන් එය ලෝකයේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර විසිරී විහිදී ගොස් තිබේ.

ශ‍්‍රී ලංකාව ආගන්තුක සත්කාරය ගැන විශාල කීර්තියක් ඇති රටකි. බුදු දහමින් පෝෂිත යහපත් මනුෂයන් ජීවත්වන බව ලෝකය පුරා පිලිගැනීමට ලක් ව ඇත. රට ඉතා කුඩා නමුත් ලාංකිකත්වය සෑහෙන ගෞරවයකට හේතු වී තිබේ. එවැනි සාඩම්බරණීය තත්ත්වයක් උපයාගත්තේ පහසුවෙන් නොවේ. මෙරට විසූවෝ ඉතිහාසයේ සිට සෑහෙන කැපවීමක් කර තිබේ. එය විශාල වටිනාකමකි. ලෝකයේ නොයෙක් තවත් රටවල් ස්වකීය කිර්තිය හා හොද පිළිගැනීම වෙනුවෙන් සෑහෙන පරිශ‍්‍රමයක් දරති. නිල සන්නාමධාරීහු සහ මහජන සම්බන්ධීකරණ ආයතන එවැනි දේ වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව රහසක් නොවේ. එවැනි පසුබිමක් තිබිය දී උරුමයෙන් ලැබුණ ප‍්‍රතිරූප විනාශ කරගැනීමට උත්සුක වන්නේ ඇයි? සමාජය බුද්ධිමත් නමුත් මෙකී සරල යතාර්ථය නොවැටහෙන්නේ මන්ද?

අප සියළුම දෙනා මග වරද්දාගෙන සිටින අතර වල්මත් වී ඇති සමාජයක ස්වභාවයට පත්ව ඇත. පොදුවේ සියළුම දෙනා එම තත්ත්වයට වගකිව යුතුය. විශේෂයෙන් සමාජ, දේශපාලන හා ආගමික නායකයෝ මෙකී පිරිහීම නොසලකා සිටිය යුතු නැත. මෑත කාලය තුළ ලැජ්ජාව හා බය රහිත හැසිරීම සාමාන්‍ය සිද්ධියක් බවට පත් විය. නායකයෝ ක‍්‍රියාකරන ආකාරය දෙස බලන විට අනුගාමිකයෝ ද එසේ හැසිරුනහ. එහි බලපෑමක් වශයෙන් සාමාන්‍ය ජනතාව ද, ගරු කළ යුතු දෙයට නිගරු කරන්නට නැඹුරු වූහ. නිසි තැන, සමාජ සාධාරණත්වය වෙනුවට බලපොරය තහවුරු විය. දරුවා පාසලකට ඇතුලත් කිරීමේ සිට පුරවැසියෙකු අවසන් හුස්ම හෙළන තෙක් බොරුව, වංචාව සහ අනෙකා යටපත් කරන ලක්ෂණ වලට නතු විය. එය කණාගාටුදායකය. නීතිය තදින් ක‍්‍රියාවට නැංවීටමන් පමණක් මෙම පිරිහීම නැවත ආපසු හරවන්නට පුලූවන්කමක් නැත.

වටිනාකම් ගැන දරුවන්ට කියාදෙන අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයක් රටට අවශ්‍යය. අනන්‍යතාවයට ආරක්ෂා කරන අතර අනෙක් පුද්ගලයා ගේ උරුමයට ද ගරු කරන්නට කියා දීම වැදගත්ය. පොහොසත්කම මැනිය යුතු ධනයෙන් හෝ බලයෙන් නොවේ. වගකීම හා යුතුකම ගැන අදට වඩා හිතන සමාජ ව්‍යුහයක් ගොඩනගන්නට අවශ්‍යය. ආන්දෝලන හැර අනෙකක් සමාජ මාධ්‍ය වලින් අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. ලෝකය පුරා සමාජ මාධ්‍ය වලට විරෝධයක් ද තිබේ. ඒවායෙන් ඇති කරන පැල්ලම්  නැවත මැකිය නොහැකි අදුරු තැන් ඇති කරයි.

 

 

 

Advertisements

පටු අන්තවාදයෙන් බැටකන රටවල්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

 

2019/09/11 – ලංකාදීප

අන්තවාදය ඉතා නුසුදුසු අවියකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තුළ අන්තවාදයට තැනක් තිබිය යුතු නැත. ඉතා ඉහළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රාමුවක් සහ විශිෂ්ඨ සම්ප‍්‍රදායයක් පවත්වාගෙන යන බි‍්‍රතාන්‍ය බරපතල අන්තවාදයකට ගොදුරු වී සිටී. එයට බලපෑවේ යුරෝපා හවුලේ සාමාජිකත්වයයි. යුරෝපා හවුලට එකතුවීමට 1973 වසරේ දී ගත් තීරණය රටට අවාසි සහගත බව අද බි‍්‍රතාන්‍ය තුළ තර්කයක් තිබේ. යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත්ව තනි රටක් වශයෙන් ඉදිරියට යා යුතු බව එක හෙලා නැගෙන මතය වී ඇත. බි‍්‍රතාන්‍ය යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත් වීම බි‍්‍රක්සිට් යනුවෙන් හදුන්වයි. එය උදෙසා අන්තවාදී දේශපාලන කණ්ඩායම් රට තුළ විශාල කැළඹීමක් ඇති කර තිබේ. බි‍්‍රක්සිට් යනුවෙන් දේශපාලන පක්ෂයක් ද බිහි වී ඇති අතර එහි එකම අරමුණ යුරෝපා සංගමයෙන් ඉවත්වීම පමණකි.

යුරෝපා රටවල් සමග එකට කටයුතු කිරීම බි‍්‍රතාන්‍යයට බරපතල අවාසියක් බව ඒත්තු ගන්වන්නට එරට දැඩි මතධාරීහු සමත් වී ඇත. නොයෙක් රටවල්වලින් එන ජාතීන් තම වෘත්තීය අවස්ථා අත්පත් කරගන්නා අතර ගෙවන බදු වෙනත් රටවල් පොහොසත් කරන බව දක්වන්නට අන්තවාදී කුඩා දේශපාලන පක්ෂ සමත් විය. සමාජ මාධ්‍ය මෙකී ගැටළුව බහුලව භාවිතා කළේය. ඬේටා සේවා සමාගම්  එයට ඇතුළු වූ බව රහසක් නොවේ. එවකට අගමැතිව සිටි ඬේවිඞ් කැමරන් ජනමත විචාරණයක් පවත්වන ලද අතර එහි අරමුණ වූයේ බි‍්‍රක්සිට් තීරණය ගැන ජනතාවගෙන් විමසීමයි. එයින් පරාජය වූ කැමරන් අගමැතිවරයා ඉල්ලා අස්විය. ඉන් පසු ධුරයට පත් තෙරේසා මේ අගමැතිනිය පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය තුළ පවත්වන විවාද වට ගණනාවකට මුහුණ දුන් අතර ඇයගේ ප‍්‍රයත්නය වූයේ අධික පිරිවැයක්, සෑහෙන කාලයක් ගතවන ඉවත්වීමේ යෝජනාව මගහැරීමය. එයට කිසිසේත් ඉඩක් ලැබුණේ නැත. අවසානයේ දී කෙටි කාලයක් තුළ අගමැතිනිය ඉවත් වූ අතර අලූත් අගමැති බොරිස් ජොන්සන් ද බ්‍රෙක්සිට් අර්බුදයෙහි පැටැලී සිටී.

යුරෝපා හවුලට එකතුවීමෙන් තමන්ට ලැබුණ දෙයක් නැති බව සාමාන්‍ය ජනතාව හිතන අතර සියළු වාසි වරප‍්‍රසාද ලත් පැලැන්තියය බව මතයක් තිබේ. සංවර්ධනය අසමාන ලෙස බෙදී ඇති බව සිතන අතර රට තුළ ඇති සියළු දෝෂ වලට එකම හේතුව යුරෝපා හවුල යැයි ජනතාව තුළ තද මතයක් ඇත. එම මතය ජනතාව අතරට ගෙන යන්නට නූතන සමාජ මාධ්‍ය භාවිතාව ඉවහල් වී තිබේ. ඉතාම සූක්ෂමව තෝරාගත් ජන කොටස් වෙත දිගින් දිගටම අන්තවාදී අදහස් සන්නිවේදනය කරන්නට උපායශීලීහු සමත් වූ අතර එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අත්පත් කරගත් අවාසියකි. පාර්ලිමේන්තු සම්ප‍්‍රදාය බිත්තියට හේත්තු කරන්නට සමත් විය. මෙම හේතුව මත අන්තවාදී කොටස් කොන්සර්වටිව් පක්ෂයේ බලය අල්ලා ගෙන ඇත. කම්කරු පක්ෂය අධිවාමාංශික තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. මැද මාවත අහෝසි වී ඇත. සුළු කණ්ඩායමක මත හැසිරවීම සමාජය බෙදා වෙන් කළ අතර දේශපාලන පක්ෂ අතර පවා වියවුල් ඇති කළේය. ඡන්දයකට පසු අලූත් ආණ්ඩුවකට ප‍්‍රශ්නය භාර දීම හැර අනෙක් පියවරක් ඉතිරි වී නැත.

ඉදිරි මහ මැතිවරණයක දී සම්ප‍්‍රදායික දේශපාලනය තුළ විශාල පෙරැළියක් විය හැකි අතර බි‍්‍රක්සිට් පක්ෂය වැනි අන්තවාදී, එකම අරමුණක් සහිත පක්ෂ ආසන දිනාගෙන බි‍්‍රතාන්‍ය දේශපාලන ව්‍යුහය අසරණ කරනු ඇති බවට මතයක් නැගී තිබේ.

අන්තවාදී දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ගේ අතට පත් වූ සමාජ මාධ්‍ය සන්නිවේදනය ඇති කරන ලද භීතිය ඉතා කීර්තිමත් රටක, ඉතා ඉහළ සම්ප‍්‍රදායයන් බෙලහීන කර තිබේ. විශිෂ්ඨ පුද්ගලයන් ගේ සමබර අදහස් පැත්තකට විසි වී ඇත. අවුලූවන සුළු අදහස් වලට විශාල ඉඩක් ලැබී තිබේ. ගූගල්, ඉන්ස්ටග‍්‍රෑම්, ට්විටර් සහ ෆේස්බුක් මෙම අවුල ඇති කරන ලද අතර කුඩා කණ්ඩායමක් තාක්ෂණිකව පතුරවන මත ජාත්‍යන්තර අර්බුදයකට මුල පුරා තිබේ. තද අදහස් සහිත පිරිස පරාජය භාර ගැනීමට සූදානම් නැත. යුරෝපා හවුලෙන් ඉවත් වූ පසු සිදුවන්නේ කුමක් ද යන්න ගැන ජනතාව ප‍්‍රශ්න නොකරයි. මෙම ව්‍යාකූලත්වය ලෝකයේ  ඕනෑම තැනක ඇතිවිය හැකිය. සමාජ මාධ්‍ය භාවිතාවේ ඇති අවුලවන සුළු ගතිය ස්ථිර පැවැත්ම අසරණ කර අන්තවාදයට තල්ලූ කළ අන්දම අධ්‍යයනය කළ යුතුය. අපට ද පාඩමකි.

නතර වූ තැනින් ගමනට සූදානම් වන දේශපාලනඥයෝ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2019/09/04 – ලංකාදීප

දාර්ශනිකයෝ බලය ගැන නොයෙක් නිර්වචන ඉදිරිපත් කර තිබේ. ඒවායේ හරය ගැන සෑහෙන විවාද කළ හැකිය. බලය කේන්ද්‍රගත වන ආකාරය හා පුද්ගල බලය පාලනය කර ආයතනික වශයෙන් බල කේන්ද්‍ර ඇති කිරීම ගැන සෑහෙන අත්හදාබැලීම් ප‍්‍රමාණයක් ඇත. රටවල් පාලනය කරන පාලකයෝ තනි බලය ඇතිව කි‍්‍රියා කරන අන්දම ගැන උදාහරණ තිබේ. ඒවායේ සාර්ථක හෝ අසාර්ථක භාවය ගැන වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතු කරුණකි. ආයතනික ව්‍යුහයක් ගොඩනගා බලමුළුවක් ඇති කරන ව්‍යුහයක් වශයෙන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රමයට ඉහළ පිළිගැනීමක් තිබේ. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ක‍්‍රියාවට නැගෙන ආකාරය ගැන ද නොයෙක් විවාද ඇත.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලන ක‍්‍රමය හමුවේ, ආසියානු රටවල් අතර සෑහෙන පැරණි අත්දැකීම් ශ‍්‍රී ලංකාවට තිබේ. ක‍්‍රමය යහපත් පැත්තට නැඹුරු වී ඇත් ද නොඑසේනම් දිනපතා පිරිහීම කරා ගමන් කරන්නේ ද යන්න ගැන නිවැරදිව දන්නේ පොදු ජනතාව පමණකි. අහන, දකින සිද්ධි පෙන්වන්නේ ක‍්‍රමය ගැන පැහැදීමක් නොවේ. බුද්ධිමත් ජනතාව දේශපාලනයේ ඇතැම් ලක්ෂණ පිලිකුල් කරති.

ඉදිරි මාස කිහිපය තුළ අලූත් වටයකින් දේශපාලනයේ චක‍්‍රය ඉදිරියට ගමන් කරනු ඇත. ජනාධිපතිවරණය, මහ මැතිවරණය සහ එයින් පසු පලාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වෙන බව අනාවරණය වෙයි. දේශපාලනඥයෝ ඡන්ද වලට සූදානම් වන අන්දම දකින විට රට ගැන කම්පාවක් ඇති වීම ස්වභාවිකය. වැඩිදෙනෙකු සටන් කරන්නේ කෑම පිඟාන අල්ලා ගැනීමටය. කොටසක් දැන් අල්ලාගෙන ඉන්නා තැන තහවුරු කරගැනීමට සටන් කරති. තවත් කොටසක් නැවත බලයට පැමිණ කලින් නතර වූ තැන සිට බෙදා ගැනීමට සිහින දකිති. ආණ්ඩුවෙන් යැපෙන ස්වභාවය දේශපාලනයේ නිරත එහි අත්දැකීම් ඇති කොටසට අමුතු දෙයක් නොවේ. ජනතාවගේ බදු මුදල් වලින් යැපීම ගැන දේශපාලනඥයන් බහුතරයකට කිසිම ලැජ්ජාවක් ද නැත. හොඳම කාර්යාල, සුඛෝපභෝගී වාහන, ඉහළම සැප පහසුකම සහ සීමාවක් නැති සංචාර වලට ගෙවන්නේ පොදු ජනතාවය. දුගී දුප්පත් ජනතාව වෙත සුළු සහනයක් දෙන පාලකයෝ තමන්ගේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් විශාල ධන ප‍්‍රවාහයක් වෙන්කර ගනිති. එක පක්ෂයක්, එක ආණ්ඩුවක් නොව පැවැති සෑම ආණ්ඩුවකම සිදුවූයේ මෙම අමිහිරි ශෝකාන්තය බව සඳහන් කරනු වටී.

ඉදිරියේ දී පවත්වන මැතිවරණ වලින් බලයට එන මහජන නියෝජිතයන්ගෙන් අපේක්ෂා කරන්නේ මෙම ක‍්‍රමයෙහි දිගුවක්ද? දැන් හැසිරෙන ආකාරය අනුව ආණ්ඩුවෙන් යැපෙන න්‍යායෙන් ගැලවෙන සූදානමක් ඇති බවක් පෙනෙන්නේ නැත. ඉදිරි ආණ්ඩුවේ රාජ්‍ය සංස්ථාවල ප‍්‍රධානීහු ලෙස පත්වන අය දැන් එළිපිට සටන අරඹා ඇත. දේශපාලනඥයන් සමග ගැවසෙන ඔවුන්ට බලය ලැබුණ පසු ලැබෙන තනතුර ගැන පාක්ෂිකයන්ට පමණක් නොව සාමාන්‍ය ජනතාවට ද හිතා ගැනීමට පුලූවන්කමක් තිබේ.  ආණ්ඩුවේ ඇමැතිකම්, ආයතන වල ධුර, තානාපති වරප‍්‍රසාද සහ උපදේශක අවස්ථා සියළු සැප සම්පත් සහිතය. බෙදා ගැනීමට ඇති නොතිත් ආශාව, අද පවතින දේශපාලනයේ සාහසික ස්වභාවය තවත් දරුණු වන එක හේතුවක් බව ද ඉතාමත් පැහැදිලිය.

මහජන සේවය, ස්වාධීන පාලනය හෝ යහපාලනය වැනි කුමන නමකින් හැඳීන්වුව ද පැවැත්මේ වෙනසක් සිදුවූයේ නැත. රජයේ වියදම පාලනය කරගත නොහැකි සහ විශාල නාස්තියක් කරන මෙම ව්‍යුහය වෙනස් කරන්නට දේශපාලන නායකයෝ අසමත්ය. වේදිකාවේ දී විශාල පොරොන්දු දෙන නමුත් බලයට පැමිණි පසු ආධාරකරුවන්, පාක්ෂිකයන්, හිතවතුන් සහ ඥාතීහු නඩත්තු කිරීම සුපුරුදු කාර්යයක් බවට පත් වෙයි. මෙකී අභාග්‍ය සම්පන්න ඉරණම වෙනස් කිරීමට ධෛර්යයක් නැත්තේ ඇයි? පවතින රාමුව බිඳ අලූතින් යමක් ගැන අවධානය යොමු නොකරන්නේ මන්ද? රටට කළ යුතු සේවය අවසන් කළ පසු තමන්ගේ අනාගතය ස්වාධීනව සකස් කරගන්නට අසමත් මානසිකත්වය රටට විශාල හානියක් බව සඳහන් කළ යුතුය. ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීම යනුවෙන් ජනතාව අදහස් කරන්නේ මෙම මහා යැපෙන සංස්කෘතියේ අවසානයක් දැකීම බව සඳහන් කළ යුතුය.