මැදි ආදායම් රටක ජන විඥානය

එක් ප්‍රතිචාරයක්

milinda-prashna

2014/04/30 – මිලින්ද මොරගොඩ
පසුගිය දශක තුනක කාලය ඇතුලත ජාත්‍යන්තර සමාජය විශාල පරිවර්තනයකට ලක්ව ඇත. දත්ත දක්වන ආකාරයට 1981 සිට 2014 දක්වා කාලය අතර ලෝකයේ දුගී දුප්පත්භාවය අඩු වී තිබේ. දිනකට ඩොලර් දෙකකට අඩු ආදායමකින් ජීවත් වන පිරිස හරි අඩකින් පහත වැටී ඇත. අඩුම ආදායමකින් ජීවත් වූ පිරිස එයින් ඉහළ තලයේ මැදි ආදායම් ලබන මට්ටමට පත්ව සිටී. එය දියුණුවකි. දුප්පත්ව සිටි අය අතුරින් හරි අඩක් පමණ දිනකට ඩොලර් දෙකත් දහයත් අතර මැදි ආදායමක් ලබන මට්ටමට පත්වීම සමග මැදි ආදායම් ලබන ජන කොටස කැපී පෙනෙන ආකාරයට වර්ධනය වී ඇති බව මෙම තොරතුරු අනාවරණය කරන ලෝක බැංකුවේ අලූත් වාර්තා පෙන්වා දෙයි.
එසේ නමුත් ලෝක ජනගහනයෙන් කොටසක් ආර්ථිකය අතින් ඉහළ ස්ථරයකට ප‍්‍රවේශ වුව ද ඔවුන් එදිනෙදා මුහුණ දෙන ගැටලූ වල ස්වභාවය සහමුලින්ම වෙනස් වී නැත. ඒවා තවත් සංකීර්ණ වී තිබේ. දුප්පත්කම අඩු කරන්නට නොයෙක් සැලසුම් දියත් කළ ලෝක නායකයින්ට දුප්පත්කම සීමා කරන්නට හැකියාව ලැබී තිබේ. නමුත් ඒ ඔස්සේ මතුව ඇති ගැටලූවලට තවත් අලූත් වටයකින් විස`දුම් සොයා කරුණු අධ්‍යයනය කරන්නට ලෝක නායකයන්ට සිදුවී ඇත. සමාජය තුළ යම් පරිවර්තනයක් වන විට ඉහළට නැගෙන අපේක්ෂා සහ බලාපොරාත්තු වලට ගැලපෙන විස`දුම් නිර්මාණය කිරීම පහසු නැති බව මේ අනුව පැහැදිලිව සාක්ශාත් වෙමින් තිබේ.
ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය ද වර්ධනය වී ඇත. ක‍්‍රමයෙන් මැදි ආදායම් රටක තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. එවැනි රටක සාමාන්‍ය ස්වභාවය අනුව යමින් ශ‍්‍රී ලංකාවේ ද නාගරික ජනගහනය වැඩිවී ඇත. තම අනාගතය සම්බන්ධ අපේක්ෂා තහවුරු කරගත හැකි වන ආකාරයේ පහසුකම් සහිත නගර කරා සාමාන්‍යයෙන්, මෙම මැදි ආදායම් මට්ටමට පත්වන අලූත් ජන කොටස් සංක‍්‍රමණය වෙයි. මෙම කණ්ඩායම සතු අවශ්‍යතාවන් දුප්පත් භාවයේ ගතකරනවාට වඩා වෙනස් එකකි. කුසගින්නට ආහාර සපයා ගැනීම හෝ එදා වේල සපයා ගැනීමට කරන මහන්සියට වඩා අන් යමක් මෙම මැදි ආදායම් ජනගහනය අපේක්ෂා කරයි. සමාජයේ අවස්ථා දිනා ගැනීම, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය සහ ප‍්‍රවාහන වැනි අංශ වලින් හො`ද පහසුකම් සහිතව ජිවත්වීම වැනි කරුණු ගැන බෙහෙවින් සැලකිලිමත් වෙයි. ඔවුන් උපයන ආදායම වියදම් කරන්නට නොයෙක් පැති පවතින බැවින් ඉතිරි කිරීම් ද අඩු බව පොදුවේ පෙනෙන කාරණයකි. ඉතිරි කිරීමට ඉඩ නොදෙන ආකාරයට වියදම් කරන්නට ඇති මාර්ග බහුල මෙම මැදි ආදායම් ජන කොටසට තම අවශ්‍යතා සපුරා ගන්නට බලවත් වෑයමක් දරන්නට සිදුවෙයි.
රටක ආර්ථිකය දියුණු වන විට ඒ ඔස්සේ ජන සමාජයේ ද යම් වෙනසක් සිදුවෙයි. දුප්පත් ජනතාවගේ අවශ්‍යතා වලට වෙනස් ආකාරයේ උවමනාවන් ඇති පිරිසක් මැදි ආදායම් රටක බිහිවෙයි. මිනිසුන්ගේ බලාපොරොත්තු දියුණුවෙන්නේ ආර්ථිකයත් සමගය. මේ නිසාම මැදි ආදායමක් ලබන රටක් බවට පත්වීම උගුලක් බව ආර්ථික විචාරකයෝ දක්වති. මහජනතාවගේ අවශ්‍යතා ඉටු කරන්නට ආර්ථිකය අසමත්ය. ඉතිරි කිරීම් අඩු හෙයින් අලූත් ආයෝජන කරන්නට ආණ්ඩු අසමත් වෙයි. ආයෝජනයකින් තොරව ධනය බිහි කරන්නට හැකියාවක් නැත. ධනය නැති ආණ්ඩුවලට මහජන අවශ්‍යතා සපුරන්නට සිදුවන්නේ ණය ගැනීමෙන්ය. මැදි ආදායම් රටකට දෙස් විදෙස් ණය සහන වශයෙන් ලැබෙන්නේ නැත. ණය ගන්නට සිදුවන්නේ වානිජ පදනමකින්ය. කුසගින්නේ ජීන්‍ත්වූ මිනිසුන් වෙන්වෙන් සහන සපයන දියුණු රටවල් යමක් කමක් ඇති බව දකින රටකට සහනාධාර දෙන්නට කැමැත්තක් නැත. ජාත්‍යන්තර වානිජ බැංකු වලින් වැඩි පොලියට ණය ගන්නට සිදුවෙයි. මෙම උගුලින් මිදී අලූත් පසුබිමක් සකස් කරගන්නට නම් දේශපාලන නායකයන්ට මෙම පසුබිම ගැන පුලූල්ව හදාරන්නට අවශ්‍යය. බඩට කතා කරන දේශපාලනඥයන් වෙනුවට බුද්ධියට කතා කරන දේශපාලන නායකයින් මැදි ආදායම් රටකට වැදගත් වන්නේ ඒ අනුවය.
ශ‍්‍රී ලංකාව තවමත් ආකල්ප අතින් වෙනස් වී නැත. දේශපාලනය, සමාජය පමණක් නොව මාධ්‍ය පවා ඇතැම් විට තවමත් පසුවන්නේ මහජනතාව දුප්පත් යන අදහස ඇතිවය. දුප්පත්කමින් අඩු වූ මැදි ආදායම් රටක වැසියන්ගේ විඥාණය හ`දුනාගෙන ගැටලූ වලට අලූත් ආකාරයකට විස`දුම් සෙවීම අද ඇති අවශ්‍යතාවයකි.

Advertisements

වෙනසක් සදහා තර`ගකාරීත්වයට පිවිසීම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2014/04/23- මිලින්ද මොරගොඩ

රටක් දියුණුවන විට අලූතින් නැගෙන ගැටලූ ඉතා සංකීර්ණ ස්වභාවයක් ගනී. සමාජය තුළ පරිවර්තනීය වෙනසක් ඇති කිරීමෙන් පමණක් විස`දුම් සොයාගත හැකිය. වැඩකරන ජනතාව තමන්ට ලැබෙන වැටුප් ගැන ප‍්‍රශ්න කරයි. ජීවන තත්ත්වය උසස්වන විට අවශ්‍යතා වෙනස්වන අතර ඒවා සපුරාගන්නට නම් වැඩි ආදායමක් උපයා ගත යුතුය. වැඩ කරන ජනතාව ඉල්ලන පරිදි ශ‍්‍රමයට වැඞ් මිලක් ගෙවන්නට නම් නිෂ්පාදනය කරන දේ වැඩිම මිලට විකුණා ගන්නට අවශ්‍යය. ගෝලීය තර`ගකාරීත්වය තුළ ශ‍්‍රමයට ඉහළ වැටුප් ගෙවමින්, වැඩිම මිලට භාණ්ඩ විකුණන්නට ඇති හැකියාව සීමාසහිත එකකි.
මෙරට නිපදවූ තේ ලෝකයේ හො`දම තේ පමණක් නොව අඩුම මිල බව කලක් ප‍්‍රකටව තිබිණ. ඇ`ගලූම් කර්මාන්තය ආරම්භ වූ කාලයේ මෙරටින් අපනයනය කළ ඇ`ගලූම් මිලෙන් අඩු ඒවාය. නමුත් ශ‍්‍රමයට ගෙවන මිල සහ නිෂ්පාදන වියදම වැඩි වන විට මෙම තත්ත්වය වෙනස් විය. ඉතා අඩු පහසුකම් යටතේ අඩු වැටුපට සේවය කිරීම සහ කෝටා ක‍්‍රමයකට විකිණීම ඇ`ගලූම් කර්මාන්තය ආරම්භ වූ කාලයේ පැවැති තත්ත්වයයි. නමුත් දැන් එය පරිවර්තනයකට ලක්ව තිබේ. අඩු මිලට නිපදවන ලාභ ඇ`ගලූම් වෙනුවට දැන් මෙරට නිපදවන්නේ උසස් ඇ`ගලූම්ය. එම කම්හල් වල සේවය කරන්නේ පුහුණුව ඇති දක්ෂ තරුණ තරුණියන්ය. ඔවුන්ට වැඩි වැටුප් ගෙවන්නට සිදුව තිබේ. තර`ගකාරී මිලකට විකුණනන්ට සිදුව ඇත. අඩු මිලට ලාභ ඇ`ගලූම් නිපදවීම බංගලාදේශය වැනි රටවලට ව්‍යාප්ත වී තිබේ. මෙරට ඇතැම් කම්හල් ද එහි ගියේ අඩු මිලට ලබාගත හැකි ශ‍්‍රමය සොයමින්ය. තේ කර්මාන්තයට සිදුවූයේ ද එයයි. ලෝකයේ හො`දම තේ නිපදවන නමුත් ශ‍්‍රමය සහ වෙනත් වියදම් පියවන විට දැන් මෙරට නිපදවන තේ මිළ ලෝකයේ සාමාන්‍ය මිලට වඩා ඉහළය. රට දියුණුවන විට සිදුවන මෙවැනි තත්ත්ව ගැන නිසි අවධානයක් අවශ්‍යය.
ශ‍්‍රී ලංකාවේ පමණක් නොව ලෝකයේ නොයෙක් තැන සිදුවන්නේ ද එයයි. ජපානයේ නිෂ්පාදන තත්ත්වයෙන් උසස් හා මිලෙන් අඩු බව කලකට ඉහත පැවැති මතයයි. එය ඉක්මනින් වෙනස් වූයේ දකුණු කොරියාව අඩු මිලට භාණ්ඩ ලෝක වෙළ`ද පොලට සැපයීමට සමත්වීමත් සමගය. පසුව කොරියන් භාණ්ඩ වලට වඩා අඩු මිලට චීන නිෂ්පාදන ලෝක වෙළ`ද පොළ ආක‍්‍රමණය කළ අතර ජනතාව ජපානයේ සහ කොරියාවේ නිපැයුම් වෙනුවට නැඹුරු වූයේ චීන නිෂ්පාදන වෙතටය. චීන ආර්ථිකය දියුණු වී වැඩකරන ජනතාවට වැඩිපුර ගෙවන්නට සිදුවන විට චීන නිෂ්පාදන වල මිල ද වැඩි වෙමින් තිබේ. එයට විකල්පයක් කොතැනකින් හෝ බිහිවනු ඇත.
ශ‍්‍රී ලංකාවේ ශ‍්‍රමයට හො`ද වැටුපක් ගෙවන අතර ලෝක වෙළ`ද පොලේ දී තරගකාරී හො`දම මිලකට මෙරට නිෂ්පාදන විකුණා ගැනීමට ඇති හැකියාව පහසු කාර්යයක් නොවේ. නමුත් එම අභියෝගයට සූදානම් විය යුතුය. විදේශ වෙළ`දාමේදී ජපානය, දකුණු කොරියාව හෝ චීනය මුහුණදුන් ස්වභාවයට ශ‍්‍රී ලංකාව ද පත්ව ඇත. වැඩකරන ජනතාවගේ ජීවන මට්ටම වැඩි දියුණු වනවිට ඉල්ලන වැඩි වැටුප් ගෙවන්නට හැකි ආකාරයට නිෂ්පාදන කි‍්‍රයාවලියේ විශාල පරිවර්තනයක් සිදුකළ යුතුය. එක පැත්තකින් ඉහළ ප‍්‍රමිතියකින් යුත් උසස් නිර්මාණශීලී දේ නිපදවන්නට අවශ්‍යය. එවැනි නිෂ්පාදන වෙනුවෙන් ලෝකයේ පවතින ඉල්ලූම මහා පරිමාන එකක් නොවේ. භාණ්ඩ නිපදවන විට නිෂ්පාදන මිල අඩු කරන්නට අවශ්‍යය. වැටුප් වැඩිපුර ගෙවන්නට සිදුවුන පසුබිම තුළ ගෙවන වැටුප හා සමානව නිෂ්පාදනය වැඩි කළ යුතු වෙයි. නිෂ්පාදන ප‍්‍රවාහය කාර්යක්ෂම කළ යුතු අතර ඵලදායීතාවයෙන් ඉහළ ප‍්‍රමිතිගත කි‍්‍රයාවලියකට අවතීර්ණ වන්නට වැඩකරන ජනතාවට සිදුවෙයි. එය පරිවර්තනයකි. වැඩ බිමේ කාර්යක්ෂමතාව සහ නිෂ්පාදනය කරන ආකාරය ඵලදායී ආකාරයට වෙනස්වීම රට ආර්ථික වශයෙන් දියුණුවන විට ඇතිවිය යුතු අලූත් තත්ත්වයකි. මෙතෙක් වැඩ කරමින් සිටි මහන්සිය වෙනුවට මහන්සිය නොබලා ධෛර්යයෙන් වැඩකරන කලාවකට රට අනුගත කළ යුතුව තිබේ. නිවාඩු වෙනුවට ඉලක්කයකට වැඩ කළ යුතුය. එයින් ඉහළ යන නිෂ්පාදනයෙන් ලැබෙන වාසි වැඩකරන ජනතාවට වැඩි ප‍්‍රතිලාභ ලෙස හිමිවෙයි. එයින් බැහැරව වැඩි වැටුප තම අයිතියක් ලෙස උපයා ගන්නට තැත් කළහොත් රටට හා සමාජයට අත්පත්වන ඉරණම වෙනස් එකක් විය හැකිය.

එකමුතුකම කොතරම් බලවත්ද?

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna
2014/04/17- මිලින්ද මොරගොඩ
සෞභාග්‍යය පදනම් කරගෙන උදාවූ අලූත් අවුරුද්දේ අසිරිය තවමත් ජන හදවත් තුළ පවතී. අනන්‍ය සංස්කෘතික අංග සහ වතාවත්වල යෙදෙමින් තමන්ට හැකි පමණින් අවුරුදු සමරන ලද බව පැහැදිළිය. ජන සමාජයේ සියලූම දෙනාට පොදු අරමුණකින් එකම ආකාරයකට අලූතෙන් කාර්යය අරඹන්නට අවුරුද්ද පදනමක් විය. අලූතින් අපේක්ෂා ඇති කරගන්නටත් එහි දී අවස්ථාව ලැබිණ.
දරු පවුල් එකතු වී සුහදතාවයෙන් සහ සාද කතා බහ වලින් බලාපොරොත්තු තහවුරු කරගත්තේය. පවුලක හෝ ගමක එකමුතුකම ගැන යහපත්ම අදහස් පැන නැගෙන්නට ඇත්තේ අවුරුදු දින වල විය හැකිය. එවැනි අදහස් ඇතිව කටයුතු කළ අපට අනාගතය සාක්ෂාත් කරගන්නට නම් එකමුතුව කොතරම් වැදගත් දැයි දැනෙන්නට අවශ්‍යය.
එක මිටට, එකමුතුව බැ`දුන සමාජයක් මහා බලයක් සේ නැගෙයි. දරු පවුලක් සේ එකට එකමුතුව දියුණු වන්නට සිතන අපට රටක් වශයෙන් පවුරක් සේ නැගෙන්නට ඇති අවශ්‍යතාවය ගැන ද අවධානය යොමු කරන්නට අවශ්‍යය. ආපසු හැරී බලන විට මෙරටට අභියෝග වැඩිම ප‍්‍රමාණයක් එල්ල වී ඇත්තේ කොටස් වලට බෙදී එකමුතුවක් නැතිව ක‍්‍රියා කළ වකවානුවෙහිය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ට යටත්ව සිටි කාලයේ රට වහල් කරගන්නට නම් මුලින් රට තුළ අසමගිය පතුරවන්නට ක‍්‍රියා කර ඇති බව නිසි අධ්‍යයන වල දී පැහැදිලිවෙයි. යම් යම් කොටස් පොළඹවාගෙන ගරු කරන සාරධර්ම අභිබවා හැසිරෙන ආකාරයට යොමු කරගත් විට ඕනෑම සමාජයක් කැඩි බී`දී බෙදී අවුල් ඇති කර ගනී.
ජාති, ආගම්, කුල සහ පන්ති වශයෙන් පමණක් නොව දේශපාලන පක්ෂ වශයෙන් ද නොයෙක් දෙනා නොයෙක් ආකාරයට රට තුළ කි‍්‍රයා කරයි. ශ‍්‍රී ලාංකේයත්වය මතුවී ඉදිරියට පැමිණ සියලූ දෙනා එක අරමුණකින් බැෙ`දන්නේ නැත. සමාජය තුළ බිහිවන නොයෙක් මතවාද සහ පිටු දැකි යුතු අංග ඔස්සේ මෙරට ජන සමාජය තව තවත් කොටස් වලට වෙන්වෙමින් හුදෙකලා වෙමින් පවතින බව පෙනේ. පටු අවස්ථාවාදය පළමු තැනට පැමිණ ඇති අතර කැපවීම, පරිත්‍යාගය සහ කණ්ඩායම් හැ`ගීමකින් තොරවීම ප‍්‍රබල ගැටලූවක් වී තිබේ. එකමුතු වූ අවස්ථාවල රටට ජය අත් පත් වී ඇති අතර බේධ භින්නවී අසමගිය පතුරුවනලද අවස්ථාවේ පරාජය වී තිබේ.
අලූත් අවුරුද්දේ දී එකතුවී ප‍්‍රබෝධයකින් ක‍්‍රියාකරන ලද ආකාරයම එකමුතු වුවහොත් දිනන්නට හැකි බව අවුරුද්දට කලින් අවසන් වූ ක‍්‍රිකට් තර`ගාවලියේ දී ද ලාංකික ක‍්‍රීඩකයෝ පෙන්නුම් කළහ. කණ්ඩායමක් වශයෙන් එකතු වූ සාමාජිකයන් අතර නොයෙක් සමාජ පසුබිම්, ආගම් සහ උස් පහත් බේධ තිබෙන්නට ඇත. නමුත් එය පැවැතියේ එක්තරා සීමාවක් දක්වා පමණකි. තර`ගාවලියේ අභියෝගය එල්ල වන විට නරඹන්නන්ට දැක ගත හැකි වූයේ එකමුතුව එක අරමුණකින් ක‍්‍රීඩා කරන බව පමණකි. සහෝදර හදවත් එකතු වන විට පිටතින් එල්ල වන නොයෙක් මතිමතාන්තර වලට කළ හැකි යමක් නොතිබුණි. ක‍්‍රීඩකයෝ උපරිමව කැපවූ අතර අවශ්‍ය අවස්ථාවල පරිත්‍යාගයට ද සූදානම් බව පෙන්වීය. කණ්ඩායම් හැ`ගීම ඉහළම තලයක විය. ප‍්‍රතිවාදීන්ට එම තත්ත්වය පරදවා යා නොහැකි විය. රටක් සමාජයක් සහ ආර්ථිකයක් දිනන්නේ ද නොයෙක් අදහස්, නොයෙක් ප‍්‍රතිපත්ති එකට එකතු වී සාධනීය බැ`දීමකින් ශක්තිමත් වූ අවස්ථාවේ පමණකි.
ශ‍්‍රී ලංකාවට ඉදිරි ගමන ගැන නොයෙක් බලාපොරොත්තු ඇත. ජීවත්වන අ පසියලූ දෙනාගේ අදහස දරුවන්ට හො`ද අනාගතයක් ඇති රටක් ගොඩනැගීමයි. නිදහස ලබා ගත් දිනයේ සිට මේ දක්වා යම් ගමනක් පැමිණ තිබේ. එහි දී මුහුණ දුන් දුක්, කම්කටොලූ, ගැරහුම් අපමණය. ඒවා දරාගත නොහැකි වූ තැන ගැටීම්, බෙදීම් සහ වෙන්වීම්ය. අප ගමන් කරමින් සිටින්නේ දැනුමෙන් පොහොසත් සබුද්ධිමත් සමාජයකටය. එකමුතුව ඇති කරගත යුතුය. සියලූ ශක්තිය යොදා සමාජය එකම ඉලක්කයකින් එකතු වූ විට ජාත්‍යන්තරය හමුවේ මහා බලයක්ව නැගෙනු ඇත. රටට අවශ්‍ය කරන පෙරැළිය එයයි.

වියපත් සමාජයේ නොපෙනෙන අර්බුදය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2014/04/10 – මිලින්ද මොරගොඩ

අලූත් අවුරුද්දක් උදා වෙමින් තිබේ. එය සංස්කෘතික අංග වලින් පොහොසත්ය. වැඩිහිටියන්ට ගරු කිරීම ඒ අතර ඇති ප‍්‍රධාන කරුණ කරුණකි. බුලත් අතක් පිරිනමා දෙමවුපියන් හා වැඩිහිටියන්ට නමදින දරුවන්ට ආයු, බල, ප‍්‍රඥා ලැබේවායි ආශිර්වාදය කෙරෙති. ආයුබෝවන් යැයි වැඩිහිටියෙකු පිළිගන්නාවිට කරන්නේ ද දීර්ඝායු සම්පත් ලැබෙන්නැයි ඉත සිතින් කරන ප‍්‍රාර්ථනයකි. එය අපගේ උසස් අනන්‍ය ලක්ෂණයකි.
ලාංකේය සංස්කෘතිය, අද දියුණුවට පත්වන විද්‍යාව සහ තාක්ෂණය සමග එකතු වී ඇති බව පෙනේ. ජාත්‍යන්තර පර්යේෂණ වලින් අනාවරණයවන තොරතුරු අනුව මිනිසාගේ පරමායුෂ වැඩෙමින් තිබේ. ලෝක වාසීන්ගේ උපරිම ආයුෂ වි`දිය හැකි කාලය ක‍්‍රමයෙන් වර්ධනය වෙයි. 1960 දී පමණ මිනිසෙකු ගේ සාමාන්‍ය ආයු කාලය අවුරුදු පණහකට සීමා විය. තවත් අවුරුදු දහයක් ගතවන විට එහි සාමාන්‍ය අවුරුදු හැට දක්වා වැඞී ඇත. 2014 වන මෙකල සාමාන්‍යයෙන් මිනිසාගේ ආයු කාලය සාමාන්‍ය අවුරුදු 70 ක් පමණ බව වෛද්‍ය විද්‍යාත්මකව තහවුරු කර තිබේ. නුදුරු කාලයේ දී සාමාන්‍ය ආයුෂ අවුරුදු අසූවක් පමණ වෙන්නට ඉඩ ඇති බව පළවන අනාවැකියකි. එය අපේක්ෂා කළ හැකි ප‍්‍රායෝගික තත්ත්වයයි.
ජනගහනය වැඩිවීම, පරමායුෂ ලබන ජන කොටස පුලූල්වීම යන කරුණු පදනම් කරගෙන එයට මුහුණ දෙන ආකාරය ගැන ජගත් ප‍්‍රජාව බලවත් අවධානයකින් පසුවෙයි. ඔවුන්ගේ අදහස වී ඇත්තේ වැඩි වයස්ගත ජනගහනය වැඩිවන විට සමාජයේ යැපෙන ප‍්‍රමාණය යම් ප‍්‍රමාණයකින් ඉහළ යන හෙයින් එය අභියෝගයක් විය හැකි බවය. ශ‍්‍රී ලංකාවට ද මෙම තත්ත්වයට මුහුණ දෙන්නට සිදුවෙයි. දියුණු සෞඛ්‍ය හා වෛද්‍ය පහසුකම් අද අප රට තුළ භාවිතා වෙයි. ජනතාව මැදි ආදායම් ලබන තත්ත්වයකට පත්ව ඇති විටෙක ඔවුන්ට තමන්ගේ වෛද්‍ය පහසුකම් වෙනුවෙන් වියදම් කළ හැකි ප‍්‍රමාණය ද ප‍්‍රශස්ථ මට්ටමකට පත්වෙයි. වැඩකරන ජනතාව අවුරුදු පනස් පහක් හැටක් වන විට විශ‍්‍රාම යන අතර දැන් අපේක්ෂා කරන සාමාන්‍ය වයස වන අවුරුදු හැත්තෑවක් ජීවත් වුවහොත් තවත් අවුරුදු දහයක් පහළොවක් පමණ නිස්කාන්සුවේ වෙසෙන්නට සිදුවන බව ද සැලකිය යුතුය. ආදායමක් උපයන්නේ නැති ශ‍්‍රම කොටස අතරට එකතුවන මෙම කණ්ඩායම නඩත්තු කිරිම නිසි අවධානයට ලක්විය යුතුය. නොඑසේ නම් සේවා අංශයේ තොරතුරු තාක්ෂණය වැනි නව අංශ වල රැකියා කරන්නට හැකි පසුබිමක් නිර්මාණය කිරීම වැදගත්ය.
එපමණක් නොවේ. සමාජයේ වැඩි ප‍්‍රතිශතයක් විය හැකි වයස්ගත පිරිස වෙනුවෙන් සෞඛ්‍ය පහසුකම් වැඩි දියුණු කළ යුතුය. වයස්ගත ජනගහනයට වැළදෙන රෝගාබාධ ඒවායේ ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම සහ රක්ෂණය වැනි අංශ ගැන තීරණයකට එන්නට දැන් තබා ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනය විය යුතු වෙයි. පොදු ප‍්‍රවාහනයේ පවතින නොයෙක් පැති සමාජයේ වයස් ගත අයට පහසුවන ආකාරයට සකස් කරන්නට සිදුවෙයි. කාර්යාලයකට, ගොඩනැගිල්ලකට ඇතුලූ වන විට එයින් ඉහළ පහසුවක් සැපයීම ගැන අවධානයක් දැක්වීම අවශ්‍යය. කාර්යාලයක හෝ බැංකුවක වැඩ කටයුතු කරන විට සමාජයේ වයස්ගත පිරිස වෙනුවෙන් සලකා වැඩි ඉවසිල්ලකින් ක‍්‍රියා කරන්නට සමාජයට සිදුවනු ඇත. මේවා කෙරෙහි අලූතින් සිතන්නට අලූත් අවුරුද්ද අවකාශයක් ඇති කර දෙයි.
මෙතෙක් මෙරට සාකච්ඡා වූයේ තරුණ පරපුර ගැන අවධානයක් දිය හැකි ආකාරය ගැනය. ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන් යොවුන් පරපුර ගැන වැඩි උනන්දුවෙන් ක‍්‍රියා කළේය. නමුත් ඉදිරි කාලය තුළ යොවුන් පමණක් නොව වැඩි වයස්ගත ජනගහනය ගැන ද වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්නට සිදුවේ. එය අපට පවතින රාමුවට වෙනස් ආකාරයකට සිතන්නට ඉඩකඩ පාදයි. අලූත් අවුරුද්දේ එකසිය විස්සට දෙසිය විස්සක් ආයු බෝ වේවායි ප‍්‍රාර්ථනය කරන විට සමාජයේ මෙම නැඹුරුව ගැන සිතන්නට අප සියලූ දෙනටම වගකීමක් තිබේ.

දේශසීමා බෙදීම් නැති රාජ්‍ය පාලනයකට මග

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2014/04/02- මිලින්ද මොරගොඩ

රුසියාවේ හමුදා භටයන් යුක්රේනයේ කි‍්‍රමියාව ප‍්‍රදේශය ආක‍්‍රමණය කළේ නොබෝදාය. එහි පාලනය අතට ගත් රුසියාව මහජනතාවගේ කැමැත්ත විමසා බැලීම ස`දහා ජනමත විචාරණයක් පනත්වන ලදී. කි‍්‍රමියානු වැසියන්ගෙන් බහුතරයක් රුසියාව සමග එකතුවන බවට කැමැත්ත පළකරන ලද බව අනාවරණය වූයේ එහි ප‍්‍රතිඵලය නිකුත්වීම සමගය. දෙරටෙහි පාලකයෝ ගිවිසුම් වලට අත්සන් තබා යුක්රේනයෙහි නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශයේ ක‍්‍රිමියාවේ පාලනය රුසියාවට නතු කර ගත්තේය. හමුදාවක් යවා අල්ලාගත් පසු එහි පවත්වන ජනමත විචාරණයකින් තවත් රටක් ඈ`දා ගැනීමට බලවත් රටකට අයිතියක් තිබේ ද යන ප‍්‍රශ්නය අද ජාත්‍යන්තරය හමුවේ බරපතල ලෙස සාකච්ඡුා වෙමින් තිබේ. ඇමරිකාව සහ බි‍්‍රතාන්‍ය මෙම සිද්ධිය ගැන කැමැත්තක් නැත. ඉන්දියාව එය සිදුවූ ආකාරය ගැන පක්ෂ මතයක සිටී. මෙම සිදුවීම සමග භෞමික අඛණ්ඩතාවය සහ පරමාධිපත්‍ය වැනි සංකල්ප අභියෝගයට ලක්ව තිබේ.
මානව සංහතිය බිහිවූයේ ගංගාධාර ආශ‍්‍රිතවය. පියවරෙන් පියවර ඉදිරියට පැමිණි ශිෂ්ඨාචාරය රටවල් බෙදා තමන්ට වෙන්කරගත හැකි ලෙස මායිම් ඇ`ද ගත්තේය. දේශ සිමා වෙනුවෙන් රටවල් අතර යුද තත්ත්ව ඇතිවිය. බලවත් රටවල් සහ දුර්වල කුඩා රටවල් වශයෙන් එකිනෙකාගේ බලපෑමට නතුව තිබූ ක‍්‍රමය අවසන් වූයේ දීර්ඝ යුද ගැටුම් අවසානයේ දී 1648 අත්සන් කරන ලද වෙස්පාලියන් සම්මුතිය අනුවය. රටවල් වල අනන්‍යතාවට සහ රාජ්‍ය නායකයන්ට සමාන ගෞරවයක් හිමිවූයේ එයින් අනතුරුවය. රටක ස්වෛරීභාවය පිළිගත්තේ එම සම්මුතිය අනුවය. රටක අයිතිය, පරමාධිපත්‍ය සහ භෞමික අඛණ්ඩතාවය ගැන නිර්වචන ඉදිරිපත්වී ඒවා පිළිගැනීම ද මෙහිදී සිදුවූ වැදගත් කාරණයකි. සියවස් ගෙවී යන විට රාජ්‍ය පාලනය සහ සමාජ සම්බන්ධතා පුලූල් පදනමක් කරා විකාශය විය. අද වන විට රාජ්‍ය පාලකයන් තරමට පුද්ගලයාට ද අයිතිය තහවුරු වී තිබේ. ලෝකයේ ජීවත්වන ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට ජිනීවා හි පිහිටි මානව හිමිකම් කවුන්සලයට තම සාධාරණ පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කළ හැකි ක‍්‍රමවේදයක් ලැබී ඇත. මෙවැනි වාතාවරණයක් මැද රටක දේශසීමාව යනු නොවැදගත් දෙයක් බවට පත්වෙන වකවානුවකි.
බටහිර සහ නැගෙනහිර ජර්මනිය වෙන් කළ ප‍්‍රකට බර්ලින් තාප්පය බි`ද දැමීය. රටවල් එකතු වී යුරෝපා සංගමය බිහිකර ගත්තේය. හොංකොං ¥පත සහ චීනය අතර එක රටක පරිපාලන ක‍්‍රම දෙකක් යන න්‍යාය අනුගමනය කරයි. බි‍්‍රතාන්‍ය සහ ස්කොට්ලන්තය අතර නුදුරු කාලයේ පැවැත්වෙන ජනමත විචාරණය ඉතා උණුසුම් ලකුණු පෙනේ. ඉන්දියාවේ අන්ද්‍ර ප‍්‍රාන්තය පලාත් දෙකක් බවට පත්විය හැකි යැයි ප‍්‍රකාශ වෙයි. රටවල් වෙන්වෙන්නේ සහ එකතුවන්නේ මහජන කැමැත්ත අනුවය.
මෙම කැමැත්ත නිර්මාණය වන්නේ කෙසේ ද යන්න අද වැදගත් විග‍්‍රහයකට යා යුතුය. දේශ සීමා බෙදී මනුෂ්‍යන්ගේ චින්තනය වෙන්කර තිබුණ කාලය අවසන්ය. එය තාක්ෂණයේ ජයග‍්‍රහණයකි. තොරතුරු තාක්ෂණය දියුණුව සමග ලෝකයේ නොයෙක් තැන ජීවත්වන එකම අදහස් ඇති පිරිස් දේශසීමා රහිතව සංවිධාන ගත වෙමින් සිටී. පරිසරය. ආර්ථිකය හෝ ආගමික වශයෙන් තමන් දරන අදහස අනුව සාකච්ඡුා සංවාද පවත්වා තීරණ වලට එළැඹෙන්නට තහනමක් බාධාවක් පනවන්නට නොහැකි විවෘත යුගයක් කරා අද ජාත්‍යන්තරය ගමන් කරයි.
මෙවැනි පසුබිමක් තුළ යම් රටක භූමිය සහ එහි අයිතිය සහ ඒ මත නිර්මාණය වූ භෞමික අඛණ්ඩතාව වැනි බලවත් සාධක තව දුරටත් වැදගත්විය හැකි ද යන ප‍්‍රශ්නයට පිළිතුරු සොයා ගත යුතුව ඇත. අවුරුදු අසූවක් යුද වැදුන පසු අධිරාජ්‍යයන්ට හිමිකම් කී පාලකයෝ වෙස්පාලියන් සම්මුතිය අනුව යමින් ලොව පුරා පාලකයන් එක සමාන බව පිළිගත්හ. තොරතුරු තාක්ෂණ යුගයේ එක්තරා අවස්ථාවක දී යුද වැදීමක් රහිතව සියලූ මනුෂ්‍යයන්ට මිහිතලය මත දී සමානාත්මතාව සහතික කරනු ඇති බව පැහැදිලිව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.