දිල්ලියෙන් පාඩමක්.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2014.01.29 – මිලින්ද මොරගොඩ

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලනය පවතින ලොව විශාලතම රට වන ඉන්දියාව නොයෙක්  අවස්ථාවල අලූත් අභියෝග වලට මුහුණ දෙයි. පවතින දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළ නව මතවාද ඇතිවෙයි. දේශපාලනයේ පවතින මුහුණුවර දුෂිත සහ අකාර්යක්ෂම එකක් බවට මහා ආන්දෝලනයක් කළ ඉන්දියාවේ ආම් අදමි (Aam Aadmi) පක්ෂය පසුගිය කාලයේ බලවත් ජනතා අවධානයක් දිනාගත්තේය. දුෂණය තුරන්කර ජනතා අයිතිවාසිකම් වලට ගරු කරන ප‍්‍රතිපත්ති ඇති කරන බවට කළ මතවාදය මහත් ආකර්ශණීය එකක් බවට පත්විය. එහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ දිල්ලි නගරය පාලනය කරන බලය අතට ගන්නට සමත්වීමයි.

දුෂණ සහ වංචා ගැන කතා කරමින් සිටි කණ්ඩායමක් ආම් අදමි පක්ෂය පිහිටුවන්නේ 2012 නොවැම්බර් මාසයේ දීය. මහා පරිමානයෙන් සිදුවන වංචා සහ දුෂණ නොවේ නම් විදුලිය ගාස්තු අඩු කළ හැකි බවට පක්ෂය උද්ඝෝෂණය කළේය. නගරයේ සෑම කෙනෙකුටම ප‍්‍රමාණවත් ජල සැපයුමක් දෙන්නට අසමත්වීම පිටුපස මහා වංචා ඇති බවට මත ඇති කළේය. දේශපාලන බලය අතට ගත් මැර කණ්ඩායම් අහිංසක කාන්තාවන්ට කරන හිංසන සහ මානව අයිතිවාසිකම් අහිමි වන ආකාරයට කරන සැහැසිකම් පක්ෂයේ නිර්දය විවේචනයට ලක්විය. දිල්ලි නගරවාසීහු මහත් අමන්දානන්දයෙන් පක්ෂය වටා එකතු වූහ. ඔවුන් පෙළමින් සිටි පීඩනයට ආම් අදම් පක්ෂය කදිම උත්තරයක් බව සිතූහ. පවතින පාලනය පෙරලන්නට එකතු වූ ජන ග`ග මැතිවරණයේ දී කිසිවෙකුට වැඩි බලයක් නැති ඡන්ද ප‍්‍රතිඵලයක් බිහි කළේය. පක්ෂය පිහිටුවා අවුරුද්දක් යන්නටත් කලින් දිල්ලියේ පාලන බලය අතට ගන්නට ආම් අදමි පක්ෂයට හැකියාව ලැබෙන්නේ ඉන්දීය කොන්ග‍්‍රස් පක්ෂය කොන්දේසි සහිත සහාය පළ කිරීම සමගය.

මහජනතාවගේ ඉමහත් ආශ්වාදයෙන් බලයට පත් ආම් අදමි පාලකයන්ට පරිවර්තනයක් කරන්නට අද වන තෙක් හැකියාවක් ලැබී නැත. අතිවිශාල බලාපොරොත්තු තබා සිටි පොදු ජනතාවට, ඡන්දයෙන් පසු ඇතිවී තිබෙන පාලනය පැවැති තත්ත්වයට වඩා අසරණ එකක් බව ඔප්පු වී තිබේ.  ආහාර මිල අඩු කරන්නට සුපිරි වෙළ`ද සැල් ජාලය සහ ගැටුණ දිල්ලියේ අලූත් පාලනය දෙපාර්තමේන්තු මට්ටමින් යමක් කරන්නට නොහැකි බව වටහා ගත්තේය. දුප්පත් ජනතාවට නොමිලේ ජලය බෙදන්නට ගිය මෙම පාලනය ඉතා ඉක්මනින් ජල සැපයුම නොමිලේ දෙන්නට තම පාලනයට වත්කමක් නැති බව තේරුම් ගත්තේය. ඒ අතරවාරයේ නව පාලනය පොලිසියේ ක‍්‍රියා කලාපයට මැදිහත්වීම ගැන බරපතල චෝදනාවක් එල්ල වී තිබේ. හතලිස් පස් හැවිරිදි විප්ලවකාරී අදහස් පළ කළ නායකයෙකුට ඉතා ඉක්මනින් බලය පැවැරූ දිල්ලි ජනතාව සති හයක් යන්නට මත්තෙන් මහත් කළකිරීමකට පත්ව ඇත.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අනුව රාමුවට පිටින් සිටින නිදහස් මිනිසුන්ට ක‍්‍රමය ගැන අප‍්‍රමාණ විවේචන ඇති කළ හැකිය. සැම පුද්ගලයෙකුටම පවතින ක‍්‍රමය වෙනස්කරන්නට උවමනාවක් තිබේ. නමුත් එය කරන ප‍්‍රායෝගික ආකාරය පහසු නැත. දේශපාලනය වෘත්තියක් නොවන නමුත් දේශපාලනඥයන් කරන කාර්ය භාරයට සුළු කොට තැකීම වැරදිය. තමන්ට අවාසි සහගත ලෙස ක‍්‍රමය හැසිරෙන බව පෙනෙන විට ජනතාව අතෘප්තියට පත්වෙයි. දොස්තබමින් සහ වැරදි පෙන්වමින් සියලූ දෙනාම තෘප්තිමත් කළ හැක. නමුත් දේශපාලනය පිළිකුල් සහගත තැනක් බවට මත ඇති කිරීමෙන් යහපතක් නොවේ. ක‍්‍රමය බි`දින්නට බලවේග ඇති කළ යුතු නමුත් සම්ප‍්‍රදාය වෙනස් කරනන්ට ක‍්‍රියාකරනවිට ඇතිවන ප‍්‍රශ්න ගැන ද අවධානය යොමු කිරීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ එක පැතිකඩක් විය යුතුය. අලූත් ව්‍යුහයක් ඇතිකරන විට නීතිය අතට ගෙන ක‍්‍රීයා කිරීම වැරදිය. විරෝධය අවුලූවා අනුන්ගේ විපතින් තමන්ගේ සැපත අත්පත් කරගැනීමට වඩා විකල්ප ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශයට පත් කිරීම ගැන දේශපාලන පක්ෂ අවධානය යොමු කිරීම වැදගත්ය. දිල්ලියේ පාලනය අතට ගත් ආම් අදමි පක්ෂය පෙන්වන යථාර්ථය එයයි.

වැඩිහිටියන් ගැන වැඩියෙන් සිතිය යුතු

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna 

  2014.01.22 – මිලින්ද මොරගොඩ                                                            

විද්‍යා සහ තාක්ෂණ අංශයන්හි නව සොයාගැනීම් සමග මිනිසුන් පරමායුෂ භුක්ති වි`දින තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. ආර්ථික සහ සමාජ ප‍්‍රශ්න හෙයින් සීමිත දරුවන් ප‍්‍රමාණයක් රැකබලා ගැනීමට අලූත් පරපුරේ පවුල් වගබලා ගනිති. එහි ප‍්‍රතිඵලය ජනගහනයේ වයස් සංයුතිය වෙනස්වීමයි. වැඩකරන්නට හැකි ශ‍්‍රම බලකාය ඉක්මවා සමාජ සුරක්ෂිත භාවය හිමිවිය යුතු දරුවන් සහ වැඩිහිටියන් ප‍්‍රමාණය ප‍්‍රතිශතයක් වශයෙන් ඉහළයාම දියුණුවන ලෝකයේ නොයෙක් රටවල් මුහුණ පා ඇති ගැටලූවකි.

ආසියානු කලාපය වැඩකරන්නට හැකි පිරිසට වඩා රැකබලාගත යුතු පිරිස ප‍්‍රමාණාත්මකව ඉහළ බව යහමින් දැනෙන ප‍්‍රදේශයක් බවට පත්ව තිබේ. ජපානයෙන් වාර්තාවන දත්ත අනුව 1950 දී අවුරුදු හැට පහට වැඩි පිරිස සමස්ථ ජනගහනයෙන් සියයට පහක් වූ නමුත් දැන් එය සියයට 25 ක් දක්වා ද, වසර 2030 වන විට සියයට 33 ක් දක්වාද වැඩිවනු ඇතැයි ගණන් බලා ඇත. වැඩිහිටි අවශ්‍යතා සහ සෞඛ්‍ය පහසුකම් වෙනුවෙන් එරට දරු පවුල් වලට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන ගැටලූ හමුවේ සමාජ සම්බන්ධතා පවා අර්බුදයකට පත්වන ලකුණු පහල විය. වියපත් දෙමාපියන් වැඩිහිටි නිවාස වලට යොමුකරන තත්ත්වය මත ජපානය පුරා අලූතින් වැඩිහිටි නිවාස බිහි වූ අතර ඒවා නඩත්තුවට විශාල වියදමක් ද, අවධානයක් යොමු කරන්නට සිදුවිය. අවුරුද්දක් පාසා ඉහල යන පිරිවැය අඩු කරගැනීම අරමුණු කරගෙන 1990 වසරේ සිට විශේෂ සැලසුම් සකස් කළ නමුත් එරට බදු ආදායමෙන් හරි අඩකටත් වඩා වැඩිහිටියන් වෙනුවෙන් වෙන්කරන්නට සිදුවීම ප‍්‍රශ්නයක් බව පෙණින.

විකල්පය වූයේ වැඩිහිටි නිවාස සහ සාත්තු රෝහල් ඉදිකිරීම වෙනුවට වැඩකරමින් තමන්ගේම නිවසට වී ඉන්නට හැකි පසුබිමක් සකස් කරන්නට ජපාන රජය පියවර ගැනීමයි. නිල වශයෙන් විශ‍්‍රාම යා යුතු වයස වෙනස් කළේය. එයට අමතරව වැඩ කරන්නට ශක්තිය ඇති පුරවැසියන්ට තමන්ගේම කාර්යයක නිරතව යමක් උපයා ගන්නට මග පාදා දී ඇත. එයින් දෙවැනි ශ‍්‍රම වෙළ`ද පොළක් බිහිව තිබේ. නිෂ්පාදන සහ සේවා අංශ වල නිතර මෙම දෙවැනි ශ‍්‍රම බලකාය සතුව  යමක් උපයා තමන්ගේ අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමේ ආකල්පය තහවුරු වී ඇත. එයට අමතරව තමන්ගේ අවසාන කාලය නිවසේ හිතමිතුරන් සහ ඥාතීන් අතරේම විය යුතු යැයි අදහසක් ද ජපානයේ වැඩිහිටි සමාජය තුළ තදින් තහවුරුව තිබේ. රෝහලක හෝ වැඩිහිටි නිවාසයකට වී අවසාන මෙහොත ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනවාට වඩා යම් පරිවර්තනයක් මෙමගින් සිදුව ඇති බව අනාවරණය වෙයි.

මෙම පරිවර්තනයේ ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් වැඩිහිටි නිවාස සහ දීර්ඝ කාලීනව සත්කාරක සේවා අංශය වෙනුවට වැඩිහිටියන් නිවසටම වී යමක් උපයාගෙන තම මූලික අවශ්‍යතා සපුරාගන්නා ව්‍යුහයක් බිහිවී තිබේ. ජපාලනය එයට අවශ්‍ය සහාය ද සලයසි. සාමාන්‍ය සෞඛ්‍ය සත්කාර අවශ්‍ය වන අවස්ථාවේ දී වෛද්‍යවරු නිවසටම පැමිණ සුව දුක් විමසන ක‍්‍රමයක් ඇති කර තිබෙන අතර එය රෝහලක සිදුවන කාර්ය භාරය අඩු කරන මගක් බවට ද පත්ව තිබේ. වැඩිහිටියන්ගේ ප‍්‍රශ්න ජපාන ආර්ථිකයට ඇති කරන පීඩනය තුළිත කරගන්නට මෙමගින් ඉඩකඩ සැලසී ඇත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ද වැඩිහිටි ජනගහනය ඉහළ යන නැඹූරුවක් තිබේ. ජනගහන දත්ත අනුව මෙරට ශ‍්‍රම බලකාය සීමාසහිත වෙමින් පවතින අතර වැඩිහිටි සමාජ සුරක්ෂිතභාවය වෙනුවෙන්යම් පියවරකට යායුතු බව පර්යේෂකයෝ පෙන්වා දෙති. ශ‍්‍රී ලංකාවේ රජයේ සෞඛ්‍ය සේවාව සම්පූර්ණයෙන්ම නොමිලේ සැපයෙන හෙයින් වැඩි වයස්ගත පිරිස රැුකබලාගැනීමේ කාර්ය භාරය ද රජයට පැවරෙන අවස්ථාවක එහි පිරිවැය ආණ්ඩුවට අලූතින් බදු පැන විය යුතු වියදමක් වන්නට ඉඩ තිබේ. ජාත්‍යන්තර සමාජය මෙම ප‍්‍රශ්න වලට මුහුණ දී ඇති ආකාරය සොයා බලා අවශ්‍ය ආකාරයට යෝජනා සම්පාදනය කරගැනීම වැදගත්ය. ජපානය එයට උත්තර සපයා ඇති ආකාරය ගැඹුරින් අධ්‍යයනය කිරීම වටී.

සම්ප‍්‍රදාය රැක‍ගෙන සජිවී වාර්තාකරණය

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

 milinda-prashna

  2014.01.15 -ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

 

ජන සමාජය ගරු කරන සාරධර්ම ගැන යම් පොදු එක`ගතාවයක් තිබේ.නීත පනවා සාරධර්ම ආරක්ෂා කරන්නට හැකියාවක් නැත. නීතියෙන් ආරක්ෂා නොවන ඒවා රැකෙන්නේ සම්ප‍්‍රදායෙන්ය. සම්ප‍්‍රදායයට අභියෝග කළ හැකිය. එවැනි තත්ත්ව සමාජයේ පදනම නොඑසේනම් බල කේන්ද්‍ර යම් අවදානමකට ලක් කරයි.

එක්තරා උච්ච අවස්ථාවක පැමිණ ඇති මෙරට සන්නිවේදන කෘත්‍ය සම්ප‍්‍රදාය කෙරෙහි විශාල බලපෑමක් කරන බව පෙනේ. සන්නිවේදනය ප‍්‍රබල නැති සමයෙහි සිද්ධියක් ගැන මතු කරන්නේ අවධානයක් පමණකි. දැන් එහි සිද්ධියට එපිට ගිය හැ`ගීම් විකාශය කරන තැනට තාක්ෂණය දියුණු වී ඇත. දැනුම, පුරුෂාර්ථ සහ අධ්‍යාත්මික හර පද්ධති මගින් හැඩගස්සවන ලද සමාජ විඥාණය මාධ්‍ය භාවිතාව තුළ අසාමාන්‍ය තත්ත්වයකට පත්කරමින් සිටින බව වටහා ගත හැකිය.

සංඝ සමාජය තුළ මතුව ඇති තත්ත්වය එයට උදාහරණයකි. වසර දහස් ගණනක කාලයක් ආරක්ෂා වන විහාර සිතුවම් වල සංඝරත්නය නිරූපනය වන ආකාරය සුපසන්ය. අද අන්තර්ජාලයෙන් ගවේශනය කළහොත් මෙරට භික්ෂුවකගේ හැසිරීම පෙන්වන රූපරාමු එයට හාත්පසින්ම වෙනස්ය. තවත් අවුරුදු දහස් ගණනකට මතු කාලයක භික්ෂුවක යනුවෙන් සංකේතවත් වන්නේ කෙබ`දු ආකාරයකටද? අනාගත පරම්පරාව භික්ෂුව යනු කවරෙකු දැයි හ`දුනාගන්නේ අන්තර් ජාලයේ ඇති තොරතුරු වලින්ය. මාධ්‍ය පෙන්වන්නේ දහඩිය පෙරාගෙන පාරේ හි`ද සිටින කහ සිවුරු හැ`දගත් හිමිවරුන්ය. ඒ අතරින් හිමි නමක් රුධිරය පෙරාගෙන තවත් හිමිවරුන් කණ්ඩායමකගේ වාරුවෙන් නැගී සිටියි. තැන තැන කුලූ පොලූ හමුදාය. අවිගත් පිරිසය. තවත් පැත්තක ආවේගශීලීව නුසුදුසු වචන පවා පාවිච්චි කරන හිමිපාණන් වහන්සේලාය. පාර්ලිමේන්තුවේ දී මහා සංඝරත්නය මුහුණ පෑ සිද්ධියේ සිට හිමිනමක ගව ඝාතනයට එරෙහිව දිවි නසා ගැනීම දක්වා සහ එයින් ඔබ්බට අද වාර්තා වන දේ තෙක් මේවා නම් කළ හැකිය. ආර්ථික, සමාජ සහ දේශපාලන අංශ වල ඇති අර්බුද හමුවේ සංඝරත්නය ඉදිරියට පැමිණ ඇති බව ඇත්තකි. රට ජාතිය වෙනුවෙන් සංඝරත්නය පෙරට පැමිණීම ඓතිහාසික වගකීමක් විය හැකිය. නමුත් මාධ්‍ය වලින් අද දක්වන සිද්ධි ජනතාවගේ හිත් තුළ කි`දා බැස ඇති ශාන්ත දාන්ත සුපසන් හික්ෂුවක ගැන පහන් සිතිවිලි මකා දමමින් තිබේ.

තෘෂ්ණාවෙන් මිදී නිවන් මාර්ගයට අවතීර්ණ වන තීන්දුව සංඝරත්නය ගෙන ඇත. ගිහියන්ට එය කළ නොහැකිය. සියලූ දේ අත්හරිමින් කරන කැපවීම සමාජයට ආදර්ශය සපයයි. සංඝයා වහන්සේට ඇප උපස්ථාන කරමින්, අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් අනුශාසනා ලබමින් ගිහි පිරිස මතු ආත්මයක සැනසිල්ල අපේක්ෂා කරති. සසරින් එතෙර වීමට ගිහි ජීවිතය යොමු කරන මෙහෙවර වෙනුවට හික්ෂුන් වහන්සේලාගෙන් යම් කොටසක් ජාතික සාමාජයීය අර්බුද වෙනුවෙන් සටන් මගට ප‍්‍රවේශව ඇත. එම තින්දුව සමග සමාජයේ තාක්ෂණ භාවිතාව සහ සන්නිවේදන ප‍්‍රවනතා මුහුණ දී ඇති ගැටලූ ගණනාවකි. තොරතුරු වාර්තා කිරීමේ දී භික්ෂු ප‍්‍රතිරූපය හෑල්ලූවට ලක්වන ආකාරය පෙනෙන්නට තිබීම එයින් එක බරපතල පැත්තක් පමණකි.

සමාජයේ ප‍්‍රශ්න වලින් මිදී හුදෙකලා වන්නට සංඝ සමාජයට යුතුකමක් නැතැයි තර්කයක් තිබිය හැකිය. එසේ වූ පමණින් සම්ප‍්‍රදායික ප‍්‍රතිරූප නිගරුවට ලක්විය යුතු නැත. මහා සංඝරත්නය සම්බන්ධ රූපරාමු සහ පින්තූර ප‍්‍රචාරයේ දී අනුගමනය කළ හැකි ප‍්‍රතිපත්ති සම්බන්ධව පොදු එක`ගතාවයකට පැමිණීම මාධ්‍ය ආයතන වලට අනුගමනය කළ හැකි ක‍්‍රියාමාර්ගයකි. මාධ්‍ය ආවරණය සීමාසහිත වන විට අමිහිරි සිද්ධි දැකීමෙන් මහජනතාව තුළ අසතුට ඇතිවීම වැළකෙනවා පමණක් නොව මාධ්‍ය තුළින් අනිසි වීරත්වයකට මග පෙන්වා සසරින් එතෙර විය යුතු භික්ෂුව සසරෙහි ඇලෙන්නට කාරණා සම්පාදනය නොවන්නට පසුබිම සැකසිය යුතු බව යෝජනා කිරීම අවශ්‍යය.

 

යුක්තිය රහිත නම් නීති පනවා පලක් නැත

එක් ප්‍රතිචාරයක්

milinda-prashna  2014.01.13 – මිලින්ද මොරගොඩ
මෙරට නීතිය ඇත්තේ යුක්තිය පසි`දලන්නටය. යුක්තිය ඉටු වන බව පොදු    ජනතාවට දැනෙන්නේ නැත්නම් බරපතල ප‍්‍රශ්නයකි. පනවන නීති නිසි ලෙස  ක‍්‍රියාත්මක නොවීම වරදකි. නීතියට අනුව සමාජය හැසිරෙන්නේ දැයි බලා සිටින  නිලධාරීන්ට මතක් වන කාලයේ පමණක් මහජනතාව හිංසනයට පත් කරමින් ඔවුන් අපරාධකරුවන් කිරීම එයටත් වඩා දරුණු තත්ත්වයකි.
පාරේ ගමන් කිරීම සම්බන්ධව පදිකයන්ට නීතියක් තිබේ. පසුගිය කාලයේ වැරදි තැනින් පාර මාරු වූ මහජනතාව අධිකරණයට ගෙන යන්නට පොලිසිය ක‍්‍රියා කළේය. දැන් එය මතක නැත. එළවලූ සහ පලතුරු ප‍්‍රවාහනය සම්බන්ධව නීතියක් පනවා ලොරි රථ රියැදුරන් උසාවියට ගෙන ගිය පොලිසියට දැන් එහෙම නීතියක් ඇත්ද? නැත්නම් අවලංගුකර තිබේද යන්න අමතකය. ගෙවත්තේ ඩෙංගු මදුරුවන් බෝ වී සිටියේ යැයි අහිංසක මිනිසුන් නඩු මගට යොමු කරන ලද නමුත් අද එහෙම නැත. මුහුණ වසාගත් හෙල්මට් පාවිච්චි කිරිම කළෙක තහනම් වෙයි. තවත්  විටෙක එය අහෝසි කළ බව ප‍්‍රකාශ වෙයි. ගැසට් පත‍්‍රයකින් විධි විධාන අනුව බල ගන්වන නීතියක් පනවන්නේ සහ ඉවත් කරන්නේ නීත්‍යානුකූලවද? වාහනවල ඉදිරිපස වීදුරු අ`දුරුකර පාවිච්චි කළ නොහැකි බවට 1990 ගණන්වල නීතියක් පනවා තිබේ. කලාතුරකින් එයට අනුව නඩු පවරන අතර එහෙම කරන්නේ පොලිස් නිලධාරියාගේ මානසිකත්වය අනුවය. දුම් පරීක්ෂණ වාර්තා ගැන, රාත‍්‍රියේ ගමන් කිරීම, දුම්රිය පාරේ ඇවිදීම යනාදී වශයෙන් නොයෙක් නීති ඇත. නීති වැඩිපුර ඇත්තේ වඩාත්ම දුෂිත සමාජයක බවට මතයක් තිබේ.
මෙරට පවතින තත්ත්වය අනුව ශ‍්‍රී ලංකාව ඉතාම නරක රාජ්‍යයක් නොවේ. නීති පනවන අතර එය නිසි ලෙස ක‍්‍රියාත්මක නොකිරීමෙන් සහ අවශ්‍ය විටෙක පමණක් ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන මහජනතාව අසරණ කිරීම හො`ද රටක් බව පෙන්වන්නේ ද නැත. එය කිසිසේත් යුක්තිය නොවේ. ඩෙංගු කීටයන් ගෙවත්තේ සිටියදී උසාවි ගිය පුද්ගලයෙකු අද තවත් තැනෙක ඩෙංගු මදුරුවන් බෝවෙන ආකාරයට ක‍්‍රියාකරද්දී නීතිය එය දැක දැකත් එය නොතකන්නේ නම් දැනෙන වේදනාව කොතරම්ද? කහ ඉර පාවිච්චි නොකිරීමේ වරදට ද`ඩුවම් ලැබූ පුද්ගලයෙකු එය සදා අමතක නොකරන නමුත් වර්තමානයේ මහපාරේ එම වරද කඩ කරන අයුරු දකින විට සමාජ ක‍්‍රමය ගැන ඇතිවන පශ්චාත්තාපය කෙබ`දුද?
රටකට නීති අවශ්‍යය. නීති සහ රෙගුලාසි අවශ්‍ය පමණට වඩා වැඩිවන විට මනුෂ්‍ය නිදහසට සීමා පැනවෙයි. දුවිලි වැදී මුහුණට සිදුවන හානි වලකා ගැනීමට සම්පූර්ණ මුහුණු ආවරණය කරන හෙල්මට් පාවිච්චියට ඉඩ නොදීම යුක්ති සහගත නැත. වාහනවල වීදුරු අ`දුරු කර භාවිතා කිරීමෙන් ඉන්ධන පරිභෝජනය අඩු කරගත හැකි බවට ඇති විද්‍යාත්මක පදනම ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම සමාජ සාධාරණත්වය නොවේ. රටක් දියුණුවන විට අලූත් ආකාරයකට සිතන්නට අවශ්‍යය. මෙරට ඇතැම් නීති වල පදනම අධිරාජ්‍යවාදී කාලය දක්වා පැරණිය. එම නීති එදා පැනවීමේ අරමුණ සහ අදට ගැලපෙන ආකාරයට සකස් කිරීමේ උවමනාව වැදගත්ය.
නීතියක් පනවන විට එය සමාජයට ගැලපෙන පොදු එකක් බවට පත් විය යුතුය. අවශ්‍ය විටෙක බල ගන්වා පසුව නිහ`ඩකරවන නීතියකින් රටකට පලක් නැත. ජනතාව තුළ නීතියට ඇති ගරුත්වය හීන වන අතර එයින් පීඩාවට පත්වන කොටස පමණක් වෛර කරන්නන් බවට පත්වෙයි. ආර්ථික සහ සමාජයීය වශයෙන් ඉදිරියට යන විට ගැලපෙන නීති රීති ගැන අවධානයෙන් සිටින්නට නීති සම්පාදකයෝ වගබලා ගැනීම අවශ්‍යය. සමාජයේ සියලූම දෙනා අපරාධකරුවන් හෝ මංකොල්ලකරුවන් සේ දැකීම නුසුදුසුය. සුළු පිරිසක් කරන වැරදි නිසා හැම දෙනෙකුම මුහුණ නිරාවරණය කරගෙන සහ බලශක්තිය ගැන නොතකන වීදුරු සහිත වාහන වල ගමන් කරන ලෙස බල කළ යුතුද? අලූත් අවුරුද්දේ නීතිය අකුරටම බලගැන්වීම පමණක් නොව එයින් සමාජයට යුක්තියක් ඉටුවෙන්නේදැයි සාකච්ඡා කිරීම විද්වතුන්ගේ වගකීමකි.

මිලින්ද මොරගොඩ

ඉගෙනීම – ජාත්‍යන්තර මත

එක් ප්‍රතිචාරයක්

milinda-prashna

2014.01.01 -ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

අධ්‍යාපනය ගැන ලොව තැන තැන අලූත් කතිකා ඇතිවෙයි. ඉගෙනුමට ඇති අවස්ථා පුලූල් වන අතර ඉගෙනගැනීමට දක්වන උනන්දුව ද වැඩි වන බව පෙනේ. එහි තර`ගකාරීත්වය කොතරම් ද යත් දියුණු රටවල් තමන් අතරේ ඇති ප්‍රගතිය මැන වෙනස් ආකාරයකට තීන්දු ගන්නට මහන්සිවෙයි.
ආර්ථික සහයෝගීතාවය සහ සංවර්ධනය ස`දහා වූ ආයතනය මෑතක දී අධ්‍යාහපනය සම්බන්ධව කළ අධ්‍යනයක තොරතුරු ගාඩියන් පුවත්පත අනාවරණය කර තිබිණ. එහි දී ගණිතය, කියැවීම සහ විද්‍යාව සම්බන්ධයෙන් රටවල් 65 ක පවතින තත්ත්වය ගැඹුරෙන් විමසා බලා ඇත. පසුගිය වසර දහ තුන තිස්සේ පවත්වන මෙම අධ්යලයනයට අනුව ආසියාවේ දියුණු රටවල් මෙම විෂයයන් තුනෙන් ඉදිරියට පැමිණ තිබේ. මෙයට රටවල් 65 ක දරුවන් පන්ලක්ෂ දස දහසකගෙන් තොරතුරු එකතු කර ඇත. අවසාන විභාගයේ දී චීනයේ ෂැංහයි, සිංගප්පූරුව, තායිවානය, දකුණු කොරියාව, මැකාවෝ සහ ජපානය යන රටවල දරුවන් විෂයයන් තුනෙන්ම පළමු තැනට පැමිණ ඇති බව දක්වයි. බටහිර රටවල් අධ්‍යාපනය අතින් දියුණු නමුත් මෙම අධ්‍යනයට අනුව පෙනී යන්නේ ආර්ථික අතින් දියුණු වන විට අධ්‍යාපනය පැත්තෙන් ද සමත්කම් දැක්වීම බව මෙම වාර්තාව යම් පමණකට අ`ගවයි.
සිසු දැරියන්ට වඩා දරුවන් ගණිතය විෂයයෙහි දක්ෂ බව මෙහි දැක්වෙයි. රටවල් තිස් දෙකක් 2012 වසරට වඩා කියැවීම සම්බන්ධයෙන් ඉදිරියට පැමිණ ඇති අතර රටවල් 10 ක් පසුබා තිබේ. ගණිතය විෂයය හමුවේ රටවල් 25 ක් ඉදිරියට යන විට පසුගිය වසරේ ලේඛනයට සාපේක්ෂව පහලට බැස ඇති රටවල් ගණන 14 කි. සියලූ රටවල් අතරින් 19 ක් විද්‍යාවේ දී කලින් වසරට වඩා ප්‍රගතියක් දක්වන අතර තවත් අටක් ලේඛනයේ පහලට ගොස් තිබේ. පේරූ, ඉන්දුනීසියාව, ක්වාටාර්, කොලොම්බියා, ජොර්දාන් සහ ටියුනීසියාව යන රටවල් මෙම අධ්‍යනයේ දී පහලම තැන ගැවසෙන බව පෙනේ.
අධ්‍යනයට තෝරා නොගත් හෙයින් මෙම විෂයයන් හමුවේ ශ්‍රි ලංකාවේ අධ්‍යාපන තත්ත්වය මෙම වාර්තාවෙහි දැක්වෙන්නේ නැත. නමුත් තර`ගකාරී අධ්‍යාපන රටාව තුළ මෙරට දරුවන්ගේ විෂයානුබද්ධ දැනුම අඩු වැඩිවන ආකාරය ජාත්‍යන්තර මට්ටම අනුව නිරීක්ෂණය කිරීම යහපත් අදහසක් වනු ඇත. සාමාන්‍ය පෙළ සහ උසස් පෙළ විභාග පැවැත්වෙයි. මෙම විභාගවලට දරුවන් සූදානම්වන්නේ විශාල මහන්සියකින්ය. ගුරුවරුන් සහ දෙමවුපියන් නිතිපතා පාසලට සහ අතිරේක පන්ති වලට යොමු කරමින් දරුවන් විෂය කෙරෙහි දැනුම ඇති අය කරන්නට වෙහෙසෙති. ආණ්ඩුව විශාල ධනයක් වැය කරන අතර දෙමවුපියන් කරන වියදම ද සුළු එකක් නොවේ. මෙරට විභාග ප්‍රතිඵල විෂයයන් වලට දරුවන් දක්වන සමත්කම් පමණක් නොව ඒ වෙනුවෙන් යෙදවෙන මුදල ද ගැඹුරෙන් සමීක්ෂණය කළ යුතුව ඇත.
පසුගිය විභාග ප්‍රතිඵල පෙන්වන ආකාරයට සිංහල, ගණිතය සහ විද්‍යාව වැනි විෂයයන් සම්බන්ධව මෙරට ඇති සාමාර්ථයෙහි සාමාන්‍යය සතුටුදායක එකක් නොවේ. සිසු දරුවන්ගෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් අසමත්වන බව වාර්තා පෙන්වයි. ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය, ඉගෙනගන්නා ආකාරය හෝ විභාගය යන කොතැනකින් යම් අතපසුවීමක් නම් එය ගැටලූවකි. රට තුළ ප්‍රශ්නය එසේ තිබිය දී මෙම විෂයයන් සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර මට්ටමට අප ළ`ගා වී ඇත්දැයි විමසා බැලීම ද වැදගත්ය. එය කළ හැකි වන්නේ නිසි අධ්‍යනයකින්ය. ගාඩියන් පුවත්පත වාර්තා කරන ලද අධ්‍යනයට අනුව ඇමරිකාව සහ බ්‍රිතානය පවා මෙම ලැයිස්තුවේ මුල් රටවල් දහය ඇතුලත නැත.