පරිනත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයකට මග පාදාගැනීම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

2015-08-26 – ලංකාදීප

ශ‍්‍රී ලංකාවේ සර්ව ජන ඡන්ද බලය දශක දහ අට ඉක්මවා තිබේ. එදා සිට මෙදා දක්වා ඡන්ද විමසීමේ  වාර ගණනින් අත්දැකීම් ගැන අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. ඩොනමෝර් කොමිසමේ යෝජනා අනුව ඡුන්ද බලය හිමිවන්නේ සමාජයේ එක්තරා කොටසකට පමණී. ධනවත් සහ ඉඩම් හිමි පැලැන්තියටය. එවිට ජනගහනයෙන් සියයට දෙකකට අඩු කොටසකට ඡුන්දය ඉල්ලන පමණක් නොව ඡුන්දය පාවිච්චිකර නියෝජිතයන් මන්ත‍්‍රණ සභාවට පත් කරගැනීමේ වරම හිමිවී තිබූ බව ඉතිහාසය දක්වයි. ක‍්‍රමයෙන් විකාශය වූ ඡන්ද බලය වර්තමානයේ එක්තරා සන්ධිස්ථානයකට පැමිණ තිබේ. එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලන ක‍්‍රමයේ සංකීර්ණ බව දක්වයි. එසේම පරිනත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයකට ගමන් කළ යුතු මෙහොත උදා වී ඇති බව ද පෙන්වයි.

නොබෝදා අවසන් වූ පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණය පමණක් නොව ජනවාරි මාසයේ දී අවසන් වූ ජනාධිපතිවරණය මෑත ඉතිහාසයේ එක්තරා සන්ධිස්ථානයකි. දශක තුනක් ත‍්‍රස්තවාදී ගැටුම් සහිත පසුබිමක සිට සාමකාමී යුගයක පවත්වන ලද මැතිවරණ වශයෙන් සදහන් කළ හැකිය. යුද්ධය අවසන් වූ වහා දිවයිනේ සියළු පුරවැසියන්ගේ ඡුන්දය විමසන මැතිවරණ පැවැත්වූ නමුත් එහි ප‍්‍රතිඵලයට සටන් බිම බලපෑමක් විය. එකපැත්තකින් ත‍්‍රස්තවාදය පරාජයට පත් වීමේ උත්කර්ෂය වූ අතර අනෙක් පැත්තෙන් ගැටුම් හෙයින් අපහසුතාවයක් ඇති වූ පිරිසගේ අතෘප්තිය ප‍්‍රතිඵලය කෙරෙහි බලපෑමක් කරන්නට ඇත.

අන්ධකාරයෙන් ආලෝකය කරා පැමිණි ක්ෂණයෙන්, ඇස් ආලෝකයට හුරුවීම එකවරම සිදුනොවන්නා සේ ම භීතියෙන් සහ ආස්වාදයෙන් සිටි පුරවැසියන් සාමකාමී යුගයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ බලය කෙරෙහි ද නුහුරු වී සිටී. එකිනෙකට වෙනස් මත නැගී එකී මත තොරතුරු තාක්ෂණ යුගයේ සංවාදයක් බවට පත්වීම නිරීක්ෂණය කළ හැකිවිය. ඡන්දදායකයන් අතරමං වූ බව දැකිය හැකිය. එසේ සිදුවූයේ සත්‍ය සහ අසත්‍ය අතරය. සාමාන්‍ය ආකාරයට හිතන නම්‍යශීලී නායකයන්ට වඩා  අතිවිශාල බලයක් ඇති නායකත්ව ජනතාව හමුවේ පෙනී සිටියේය. අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී අධිපතිවාදී මානසිකත්වය පිළිබිඹු වූ අතර ලජ්ජාව හා බය ගැන නොසලකා පුන පුනා අසත්‍ය ප‍්‍රකාශ කිරීම බහුල කාරණයක් විය. එකිනෙකා පරාද කර, තනි තනිව රජ වෙන්නට යන ආත්මාර්ථකාමී ක‍්‍රමයකින් රටක් ගොඩනගන්නට හැකි දැයි විමසා බලන්නට අවශ්‍යය.
ලෝකයේ පැවැත්ම සාධනීය එකක් බවට පත්ව ඇත්තේ පරිත්‍යාගය හෙයින්ය. පරාර්ථකාමීත්වය හා කැපවීම ඉදිරියේය. අනුන්ගේ විපත තමන්ගේ සැපත බවට පත් කරගැනීමට උත්සුක නොවන පසුබිමක් හමුවේ බව සදහන් කළ යුතුය. පරිනත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී යුගයක් බිහි කළ හැක්කේ පුලූල් හදවත් ඇතිව ගැඹුරෙන් හිතන්නට හැකි නායකයන්ටය. නායකයන් රටක් ගොඩ නගන තෙක් අලූත් හුස්මක් ගෙන ඉවසන්නට හැකි සමාජයකටය.

මහ මැතිවරණයේ ප‍්‍රතිඵල අනුව ප‍්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ  දෙකටම රට තුළ මතයක් ඇති බව පෙනේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂය පමණක් නොව ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ගැන ද පුරවැසියන්ට බලාපොරොත්තු තිබේ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට, දෙමල හා මුස්ලිම් පක්ෂ වලට විශාල ආත්ම ශක්තියක් සහ මතයක් ඇති බව ජනතාව පිළිගෙන ඇත. වෛරී දේශපාලනයට ඉඩක් නැති බව සහ සමගියෙන් වැඩ කරන්නට ඉඩක් තිබෙන බව ජනමතයෙන් පිළිබිඹු වන ප‍්‍රධාන කාරණයකි.

එක පක්ෂයකට වැඩි බලයක් නොදෙන්නට තීන්දු කිරීමෙන් පොදු ජනතාව නියම කර ඇති ඉරණම වටහා ගැනීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තවත් ඉහළට ඔසවා තබන පියවරක් විය යුතුය. බලය වැඩිපුර ඇති පක්ෂය අනෙක් තැනකින් කොටසක් කඩා ගෙන බලය තහවුරු කරගැනීම වැදගත් නැත. බලය අඩු පක්ෂයට ආණ්ඩුව පවරා අසාර්ථක වන විට ඩැහැ ගැනීමට කල්පනා කිරීම ද ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය උගන්වන පාඩමක් නොවේ. අලූත් පැත්තක් ගැන හිතන්නට අවශ්‍යය. ජනතාව ඡmilinda-prashnaන්දය දෙන්නේ රාජ්‍ය අසාර්ථක කර අභාග්‍යය අපේක්ෂාවෙන් නොවන අතර ජනතා බලාපොරොත්තු සාක්ෂාත් කිරීම දේශපාලන පක්ෂ සහ ඒවායේ නිරත දේශපාලනඥයන්ගේ බලවත් යුතුකමකි.

ආණ්ඩුව, විපක්ෂය සහ අනෙක් මත දරන දේශපාලන පක්ෂ අවස්ථාවාදී නොවන තීන්දු ගෙන ජනතාවගේ ගෞරවය දිනා ගැනීම මේ අවස්ථාවේ ඇති වැදගත්ම අරමුණ සේ දැකිය හැකිය. රට තුළ පවතින ආර්ථික සහ සමාජ ගැටලූ සතියකින් දෙකකින් විසදා ගන්නට හැකියාවක් නැත. ඇතැමි ගැටලූ වලට විසදුම් ගණනාවකි. තද තීන්දු ගන්නට සිදුවෙයි. ඒවා මිහිරි යෝජනා නොවේ. කර්කශ බැරූරුම් තීන්දුය. පක්ෂ කිහිපයක් එකතු වී රට ගොඩනගන අරමුණ ඇතිව ක‍්‍රියාකළහොත් උදා වී ඇත්තේ ස්වර්ණමය අවස්ථාවකි. තද තීන්දු ගෙන සමාජයේ මේ දක්වා පැතිරී ඇති පැල්ලම් මකා අලූත් සමාජයක් ගොඩනගන්නට හැකියාව තිබේ. ඒ වෙනුවෙන් සංවාදයක් ඇති කරන්නට දේශපාලන නායකයින් නැඹුරු විය යුතු අතර එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලනය පරිනත තැනකට කැදවීමකි.
මිලින්ද මොරගොඩ
http://www.milindaprashna.wordpress.com

Advertisements

රට හදන කාලයක් එන්නේ කවදාද?

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2015/08/19

පාර්ලිමේන්තුවේ මහ මැතිවරණය අවසන්ය. මහ මැතිවරණයට කලින් සමාජයේ තිබූ උණුසුම අප සියලූ දෙනාටම මතකය. මහ මැතිවරණයෙන් පසුව දැන් පවතින අදහස් පැහැදිලිය. 1977 මහ මැතිවරණයට තර`ග කළ මැති ඇමැතිවරුන් අදත් සිටී. එම මැතිවරණයේ අවසාන රැළිය ඇමතු එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායක ජේ. ආර්. ඉතාම කෙටියෙන් කතාව අවසන් කළේය. වේදිකාවේ සිටි සංගීත කණ්ඩායමට ඒ මොහොතේ සංකේත ගීයක් ගයන්නට ඇරයුම් කළේය.

මෙවර මහ මැතිවරණයේ මනාප අංකය ප‍්‍රසිද්ධ කරන්නට මහජන නියෝජිතයන් අනුගමනය කළ ක‍්‍රියා එකිනෙකට වෙනස්ය. ඉතාම දීර්ඝ ආව්ගශීලී කතා පවත්වන අපේක්ෂකයෝ ඉන් පසු ගීත ගායනා කරන්නට පටන් ගනී. ප‍්‍රතිපත්ති ගැන කියා බලය ඉල්ලන්නේත්, ගී ගයා ජනතාව සනසන්නේත් දේශපාලනඥයන්ය. දශක හතරක් තුළ දේශපාලන පරිසරය වෙනස් වී ඇති ආකාරය පැහැදිලිය. නායකත්ව ගුණාංග පැත්තකට කරන දේශපාලනඥයෝ ගී ගයා ඡන්දය ඉල්ලති. නීති කඩා දිනන්නට තැත්ත කරති. චරිත ඝාතන සහ ගැටුම් බහුලය. හො`දින් බැරිනම් නරකින් දිනන්න්ට තැත් කරන ලද බව පැහැදිලිය.

දැන් ජය පරාජය ගැන සාකච්ඡා කරන කාලයයි. ජයගත් අපේක්ෂකයන් තමන් ලැබූ මනාප ගැන සෑහීමකට පත්ව නැත. පරාජය වූ අපේක්ෂකයන් තමන්ගේ ඡන්ද වංචනික ලෙස ගණන් කරන ලද බව කියන්නේ පුරුදු ආකාරයටය. එක මනාපයක්, එක ඡන්දයක් වෙනුවෙන් දේශපාලන පක්ෂ කරන ලද වියදම බරපතලය. එවන් අපේක්ෂකයන් කරන ලද වියදම අනුව මනාප ගැන සතුටක් නැති වීම සාධාරණය.
සුපුරුදු පරිදි මහ ඡන්දයකට පසුව සිදුවන දේ දැන් යටි මහලේ සිදුවෙමින් තිබේ. ජයගත් අය බලන්නේ ඇමැති තනතුරුය. ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශන වල වගන්ති වෙනස් නමුත් හැම කෙනෙකුටම ඇමැති ධුරයක් අවශ්‍යය. එය බලවත් එකක් වෙන්නට උවමනාය. පරාජය වූ අය හිතන්නේ තානාපති හෝ අනුශාසක ධුරයකි. ප‍්‍රබල ආධාරකරුවෝ ආණ්ඩුවේ තනතුරු වෙනුවෙන් සටන් කරයි. අමාත්‍යංශ ලේකම් සිට සංස්ථා සභාපති හෝ අධ්‍යක්ෂක දක්වා තනතුරු සහ නිල වාහන බෙදාගැනීමටය. ඒ වෙනුවෙන් තවත් කාලයක් ගතවනු ඇත. සාමාන්‍ය ඡන්ද දායකයන්ගෙන් වැඩි කොටසක් අලූත් ආණ්ඩුවේ ඇමැතිවරුන්ගෙන් අපේක්ෂා කරන්නේ පුද්ගලික දරුවා ජාතික පාසලට ඇතුලත් කරගැනීමේ සිට තමන්ගේ දේ කරගැනීමය.

එක වතාවක් නොවේ. නිදහසින් පසුගත වූ දශක හය තුළ මෙරට සිදුවන ව්‍යුහය මෙයට වෙනස් නැත. මෙම කාර්යය සිදුවන විට විපක්ෂයෙන් නැගෙන හ`ඩ ද එක සමානය. දූෂණය, වංචාව, අකාර්යක්ෂමතාව සහ බලය අයුතු ලෙස පරිහරණය ගැන චෝදනා නැගෙනු නිසැකය. ගන්නා තීරණ වැරදිය. යෝජනා වලින් කරන්නේ රට වැනසීමය යනුවෙන් ජනමතයක් ඇති කරනු ඇත. මේ සියල්ල අවසානයේ දී රට හදන්නේ කවදාද? අපට ඇති ප‍්‍රශ්නය එයයි. ජනතාව බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සියලූ තත්ත්වයන් වෙනස්කර අලූත් යුගයක් ගැනය. තමන්ගේ දරුවන්ගේ අනාගතය සැනසිලිදායක එකක් කරන පාලනයක්ය. අලූත් ආණ්ඩුවෙන් ද ඒ ආකාරයටම බලවත් අපේක්ෂා ගොඩනැගෙන බව නිසැකය.

ජනතාව බලාපොරොත්තු වන්නේ විශාල දේ නොවේ. හො`ද අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයකි. තරගයක් ඇති නමුත් එය නියාමනය කරන්නට අවශ්‍යය. නිදහස් අධ්‍යාපනය බව දක්වන නමුත් වැඩි දෙනෙක් සිය ධනය අතිරේක පන්ති වෙනුවෙන් වියදම් කරයි. එවැනි ප‍්‍රයත්නයකින් තොරව විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුලත් විය නොහැක. විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනයෙන් පසුව පවා රුකියාවක් වෙනුවෙන් දේශපාලන හිතවත්කම් අවශ්‍යය. හො`ද ප‍්‍රවාහන සේවයක්, හො`ද සෞඛ්‍ය පහසුකම් සහ රට තුළ සමාන අවස්ථා ඇති සමාජයක් ඇති කිරීම කාලාන්තරයක් තිස්සේ ජනතාව ඉල්ලන දේ බව දැක්වියහැකිය. මහජන සිතුම් පැතුම් වටහා ගෙන මහජන නියෝජිතයන් වශයෙන් ක‍්‍රියාකිරීම අවශ්‍යය. නමුත් අත්දැකීම් අනුව නම් එය සිදුවන්නේ නිසි ආකාරයෙන් නොවේ.

රැකියා උත්පාදන අංශ ගැන රට තුළ ඇති කැමැත්ත

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2015/08/12 – ලංකාදීප

වසර 2050 වන විට ලෝකයේ රටවල් පැවැතිය හැකි තත්ත්වය ගැන පර්යේෂණ සිදුවෙමින් තිබේ. දියුණුවන රටවල් සහ වර්ධනය වන ක්ෂේත‍්‍ර ගැන අවධානයක් යොමුවෙයි. තාක්ෂණය සහ මානව සම්පත උපයෝගීවීම ගැන සාකච්ඡුා කෙරේ. රටක් වශයෙන් ජාත්‍යන්තරයේ සිදුවන දේ ගැන අවධානය යොමුකිරීම අවශ්‍යය. අතීත අත්දැකීම් පදනම් කරගෙන අනාගතය උදෙසා තින්දු ගැනීම වැදගත්ය. විශේෂයෙන් අලූත් ආණ්ඩුවක් තෝරා ගැනීමේ මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වෙන උණුසුම් අවස්ථාවක ජාත්‍යන්තරයේ සිදුවෙමින් පවතින දේ සහ රටට මගහැරී ගිය අවස්ථා අත්පත් කරගැනීම ගැන සංවාදය වැදගත්ය.

යටත් විජිත ඉතිහාසය සලකා බලමු. කෝපි, තේ සහ පසුව රබර් වගා කළේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවටය. මෙම වැවිලි ආර්ථිකයට ලාංකිකයන්ට කැමැත්තක් තිබුණේ නැත. කෝපි වගාව ආරම්භ කරන විට එයට උවමනා ශ‍්‍රමිකයන් ගෙන්වන්නේ දකුණු ඉන්දියාවෙන්ය. ලංකාවේ පුරවැසියන් අනුන් යටතේ වැඩකරන්නට කැමැති වූයේ නැත. පසු කාලයක වැවිලි ආර්ථිකය ප‍්‍රමුඛ තැනකට පත්වූ අතර නිදහස ලබන ලංකාවේ විනිමය උපයන සහ රුකියා උත්පාදනය කරන ප‍්‍රමුඛ අංශය වූයේ වැවිලි ක්ෂේත‍්‍රයයි.

නිදහස ලබා ගැනීමෙන් පසු රට තුළ ආර්ථිකයේ අලූත් අවස්ථාව සකස්වන්නේ සංචාරක ක්ෂේත‍්‍රයෙන්ය. එය රටට සහ සංස්කෘතියට බලවත් විනාශයක් බවට මතවාදයක් නැගේ. සංචාරක සේවා අංශය සමග සම්බන්ධවන්නට රටට උවමනාවක් තිබුණේ නැත.
ඇ`ගලූම් කර්මාන්තය හ`දුන්වා දෙන කාලසීමාව වන විට රට තුළ තිබූ තත්ත්වය සිහිපත් කරන්න. දේශපාලකයන් අතර බලවත් මග ගැටුම් හටගත්තේය. ජනතාවට දුන් පණිවුඩය බරපතල එකකි. අපහාසාත්මක මත ඇති කළ අතර එය ඇ`ගලූම් අංශය තහවුරු කරන්නට බාධා කරන්නේය. ඉන් පසු විදේශ රැකියා අංශය රටට එකතුවන්නේය. එක් දේශපාලන කණ්ඩායමක් එය හො`ද අවස්ථාවක් බව කියනවිට තවත් දේශපාලන කණ්ඩායමක් රටේ පුරවැසියන් වෙනත් රටකට යැවීම ඉතාම නරක එකක් හැටියට අර්ථ දක්වන්නේය. දේශපාලනඥයන් පමණක් නොව වෘත්තීය සමිති පවා විරෝධය බලවත් කරයි. යුරෝපයේ කර්මාන්ත යුගයේ වෘර්තීය සමිති බිහිවෙන කාලයේ පසුබිමක් නිදහස් ශ‍්‍රී ලංකාවේ නැත. දේශපාලනඥයන් ද වෘත්තීය සමිති ද තම අදහස්වල වලංගු භාවය සලකා බලන්නට අවශ්‍යය.

තොරතුරු තාක්ෂණය, තරගකාරී කෘෂිකර්මය, ධීවර කර්මාන්තය ඇතුළු නොයෙක් අංශ වලට ජාත්‍යන්තරයට ඇතුළුවීමේ අවස්ථා රටට තිබේ. ඒ වෙනුවෙන් බලවත් ආර්ථිකයක් ඇති ඇමරිකාව, ඉන්දියාව සහ චීනය සමග නිදහස් වෙළ`ද ගිවිසුම් ඇති කරගෙන ආර්ථික දොරටු විවෘත කරන්නට අවධානය යොමු වෙයි. නමුත් මෙම අංශ ගැන සමාජයේ එක`ගතාවයක් නැත. ජනතා නායකයන් මතු කරන්නේ පරස්පර විරෝධී අදහස්ය. එහි ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් මෙම සියලූ ක්ෂේත‍්‍රවල රැකියා කරන්නට ජනතාව තුළ බලවත් ප‍්‍රසාදයක් නැත. වෘත්තීය අභිමානයක් ඇතිකරන්නේ නැත.
තේ රබර් වැනි අංශ වලින් කෙන්යාව, මලයාසියාව වැනි රටවල් ඉදිරියට පැමිණ තිබේ. අසල්වැසි මාලදිවයින, සිංගප්පූරුව හෝ තායිලන්තය සංචාරක සේවා අංශය තුළින් අවුරුද්දකට උපයන ආදායම අති විශාලය.

ඇ`ගලූම් කර්මාන්තයේ අවස්ථා බංගලා දේශය සහ මලයාසියාව වැනි රටවල් අත්පත් කරගෙන ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණය හා පරිගණක සේවා වෙනුවෙන් ඉන්දියාව, දකුණු කොරියාව සහ මැලේසියාව වේගවත් දියුණුවක් ලබා තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාව නුපුහුණු ශ‍්‍රමිකයන් විදේශ රුකියාවලට යවන විට පිලිපීනය සහ දකුණු ඉන්දියාව පුහුණුව ලැබූ දක්ෂ පිරිසක් යොමු කර හො`ද විදේශ විනිමයක් ලබාගනී. රටවල් සමග අත්සන් කරන ලද නිදහස් වෙළ`ද ගිවිසුම් මගින් උපයා ගත හැකි වාසි ගැන අවධානය යොමු නොකරන නමුත් එහි ඇති අවාසි ගැන අවුරුදු ගණන් තර්ක කරමින් සිටී. ධීවර කර්මාන්තය, කෘෂිකර්මය වැනි අංශ දියුණු කරන්නට රටවල් සමග ඇති කරගත හැකි සහයෝගීතා ගැන අවධානය යොමු නොකරන අතර ඒ ගැන තීන්දු ගැනීමට බාධා කරන විරෝධී අදහස් රට තුළ නැගී තිබේ.

මෙම වාතාවරණය දෙස බලන විට පොදු ප‍්‍රශ්නයක් ඉතිරිවෙයි. රට තුළ රුකියා අවස්ථා ලැබෙන්නේ කැමැත්ත ඇතිව ද? පුරවැසියන් රුකියා කරන්නේ කැමැත්තෙන්ද? රැකියාව වෙනුවෙන් අභිමානයක් නැතිනම් රට ගොඩනගන්නේ කෙසේද? විද්වත් මතය අනුව ලබන අවුරුද්ද වන විට රජයේ සේවක සහ විශ‍්‍රාම වැටුප් වෙනුවෙන් රුපියල් ටි‍්‍රලියනයක් වියදම් කරන්නට සිදුවෙයි. එම වියදම සොයාගත යුතු මහජනතාව ගෙවන බදු වලින්ය. තව තවත් රජයේ සේවයට බ`දවා ගැනීම වෙනුවට රටට අභිමානය ඇති කරන ලෝකයේ රටවල් සම්බන්ධ කරගන්නා රැකියා අවස්ථා ගැන අවධානය යොමු නොකරන්නේ මන්ද? ජාත්‍යන්තරයෙන් උපයාගත හැකි විනිමය ගැන නොසලකා රට තුළින් බදු අයකරන රැකියා අංශ ගැන පමණක් සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ මන්ද? අලූතින් පත්වන දේශපාලන නායකයන් සහ වෘත්තීය සමිති දැන් සිටම මේ ගැන අවධානය යොමු කිරීම සුදුසුය.

දරුවන්ට නිවාඩුව අහිමි කරන ටියුෂන්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

ලංකාදීප – 2015/08/05

පාසල් දරුවන්ට නිවාඩුවක් දෙන්නේ වාරයක් තුළ ඉගෙන ගන්නට කළ මහන්සියට විරාමයක් වශයෙන්ය. දරුවන් ලෙස කෙළි දෙලෙන් ගතකරන්නට ඇති අයිතිය ආරක්ෂා කරන්නටය. පොත පතින් පමණක් හො`ද පුරවැසියෙකු තැනිය හැකි නොවේ. පාසලට එපිටින් ඇති බාහිර සමාජයෙන් ඉගෙනගත යුතු කාරණා ප‍්‍රමාණාත්මකව දැක්විය නොහැකිය. පාසලේ පන්ති කාමරයට බාහිර අධ්‍යාපනය ලබන්නේ වටපිටාවෙන් ප‍්‍රායෝගිකවය. අවුරුද්ද වාර තුනකට බෙදා ඒ අතරවාරයේ නිවාඩු කාලයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කරන්නේ එම පසුබිම ද අවධානයට ගනිමින්ය. පාසල් අධ්‍යාපනය අවුරුදු ගණනකට සීමා කරන නමුත් ජීවිත කාලය පුරා ඉගෙන ගන්නේය.

අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය අනුව පාසල් නිවාඩු කාලයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කරන නමුත් දරුවන්ට එය අහිමි වී තිබේ. දෙමවුපියන්ගෙන් බහුතරයක් එය පිළිගැනීමට කැමැත්තක් නැත. පුද්ගලික අතිරේක පන්ති එනම් ටියුෂන් එයට ඇති ඉඩ කඩ අවුරන බව පෙනේ. එවැනි පසුබිමක් ඇති කරන්නේ තරගකාරී අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයයි. නිවාඩු කාලයේත් තවත් වැඩිපුර මහන්සි වුවහොත් අවඩැක් නොවන බව දෙමව්පියන් සිතන බව පෙනේ. ඒ වෙනුවෙන් බලවත් පීඩනයක් ඇති කරන්නේ ටියුෂන් පංතියේ සන්නිවේදනයයි. පුද්ගලික අතිරේක පන්ති සෑම නගරයකම සුලබය. ටියුෂන් වශයෙන් පවත්වන අතිරේක පන්ති ගැන පෝස්ටර් අලවා සිසුන් පන්තියට කැ`දවන ගුරුවරු රට පුරා සිටිති. අතිරේක පන්ති පවත්වන තැන් සහ කාලවේලාව දන්වන පෝස්ටර් සම්බන්ධ අලූත් ශිල්පීය විධි නිර්මාණය වී තිබේ. එහි ඇත්තේ විෂය උගන්වන්නට ගුරුවරයා සතු දක්ෂතාවය කෙටියෙන් දක්වන අදහසකට වඩා ගුරුවරයා ගේ මුහුණේ ආකර්ශණීය ස්වභාවයයි. පැහැපත් කඩවසම් ගුරුවරයෙකු නොවේ නම් ජනප‍්‍රිය ටියුෂන් ගුරුවරයෙකු විය නොහැකි තරමට එහි සන්නිවේදනය පටු එකක් බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.

ටියුෂන් ගුරුවරයා තෝරා ගන්නේ සිසුන්ය. පළමුව තරුණ සිසුන් ආකර්ශනය කරගැනීම අවශ්‍යය. පන්තියට සහභාගී වන සිසු සිසුවියන්ගේ අවධානය දිනාගන්නට පෝස්ටරයෙන් දෙන සන්නිවේදනය වැදගත් බව අද පරම්පරාවේ ටියුෂන් ගුරුවරු කල්පනා කරමින් සිටිති. ගුරුවරයාගේ දැනුම පසුබිම හා අත්දැකීම් අභිබවා රූපය වැදගත් වන්නේ එහෙයින්ය. පාරේ ඇලවෙන පෝස්ටරයත්, පන්තියේ දී දක්වන මුඛරිබවත් ක්ෂේත‍්‍රයේ ජනප‍්‍රියත්වය අත්පත් කරගන්නට ටියුෂන් ගුරුවරුන් උපයෝගී කරගන්නා ප‍්‍රමුඛ මෙවලම් බව පෙනේ.

අතිරේක අධ්‍යාපනයේ දී උගන්වන ගුරුවරයාගේ ලස්සන පෞර්ෂය වැදගත් කාරණයක්ද?                                                                           ලස්සන ගුරුවරුන් පමණක් නොව උගන්වන්නට දක්ෂයන් නිදහස් අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය පවත්වාගෙන යන ගුරුවරුන් පාසල තුළ නැද්ද? සමාජයට ප‍්‍රශ්නයක් තිබිය යුතුය. පුද්ගලික පන්තිය ගැන කරන සන්නිවේදනය අනුව ලස්සනම ආකර්ශණීය චරිත ඉන්නේ ටියුෂන් පන්තියේය. උගන්වන්ට දක්ෂතම ගුරුවරු සිටින්නේ ද පුද්ගලික පන්තියේය. ප‍්‍රසිද්ධියේ අලවන පෝස්ටරයෙන් ගුරුවරයාගේ ලස්සන මුහුණ පෙන්වන අතර හො`දම ප‍්‍රතිඵල බව තම පන්ති වලින් ගත් බව ස`දහන් කරන ප‍්‍රචාරයෙන් ටියුෂන් පන්තියේ ගුරුවරයා ක්ෂේත‍්‍රයේ ඉහළින් සිටින්නට තැත් කරයි.මෙයින් පෙනෙන්නේ දැනුම අවබෝධය ඇති කරන අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ යම් විකෘතියකි.

තර`ගකාරී අධ්‍යාපන රටාව හෙයින් පාසල් දරුවන්ගේ ඉගෙන ගැනීමේ ක‍්‍රමවේදය සම්මතයෙන් බැහැර වී තිබේ. පාසල් අධ්‍යාපනය පසෙක තිබිය දී පාසල් නිවාඩු කාලයේ ත් ටියුෂන් පන්තියට යන ටියුෂන් ගුරුවරයා තෝරාගැනීමට සන්නිවේදන උපක‍්‍රම භාවිතා කරන යුගයකටය. ටියුෂන් ක‍්‍රමයෙන් සහමුලින්ම බැහැර විය නොහැකි තත්ත්වයක් රට තුළ නිර්මාණය වී තිබේ. පෝස්ටර් සන්නිවේදනයේ අනිටු ප‍්‍රතිඵල පමණක් නොව පුද්ගලික පන්ති සම්බන්ධයෙන් මතුවෙමින් පවතින ජනප‍්‍රියභාවය ද රටට අනර්ථකාරී බව පැහැදිලිව වටහා ගත යුතුව ඇත.

ගුරුවරයා සම්බන්ධයෙන් තිබූ සමාජ සම්මුතිය ක‍්‍රමානුකූලව අභියෝගයට පත්ව ඇති අතර පාසලේ උගන්වන ගුරුවරයා සහ ටියුෂන් ගුරුවරයා යන ප‍්‍රතිරූප දෙකක් නිර්මාණය වී තිබේ. ගුරුවරයා සම්බන්ධයෙන් සමාජය තුළ තිබූ වැදගත් සංකේතය බලවත් අභියෝගයට ලක්ව ඇත. අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය මුහුණ දී ඇති ඛේදවාචකය තේරුම් ගැනීමට මෙම ස්වභාවය ප‍්‍රමාණවත්ය. අලවන පෝස්ටරයෙන් ගුරුවරයාගේ දක්ෂතාවය වටහාගත නොහැකි බව පමණක් නොව ලස්සන පින්තූර පිටුපස පමණක් හො`ද ගුරුවරයෙකු සිටින්නේයැයි ඇ`ගවීම මිත්‍යාවක් බව ද හෙළිදරව් කළ යුතුය.