එකට ගැටුම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/06/28 – ලංකාදීප

විශ්ව විද්‍යාල ශිෂයන් කණ්ඩායමක් සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශයට බලහත්කාරයෙන් ඇතුළු වී කරන ලද කලබැගෑනිය පරණ ප‍්‍රවෘත්තියකි. ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාව එතැනින් ඉවත් කරන්නට විශශේෂ කාර්ය බලකාය කැඳවීම ගැන ද සමාජය එතරම් තැකීමක් කළේ නැත. මෙම පැති දෙක එක තලයක තබා ප‍්‍රශ්න කරන විට පෙනෙන්නේ ඉතාම භයානක තත්ත්වයකි.

දරුවන් හැසිරුන අන්දම හොඳ නැත. බලහත්කාරයෙන් ඇතුළු වී අමාත්‍යංශයේ වැඩ කරන කාර්ය මණ්ඩලය අපහසුතාවයට පත් කරන ලද අතර එහි ඇතිවූයේ නරක ස්වභාවයකි. දරුවන් ක‍්‍රියා කළේ වෛරයෙන්ය. මෙම දරුවන් ද ජාතියේ සම්පත්ය. දරුවන් මෙම තත්ත්වයට පත් කරන ලද පසුබිම නිර්මාණය කළේ අප සියළු දෙනාමය. අපි එයට වගකිව යුතු වෙමු. පුද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලයක් ගැන රජයේ ප‍්‍රතිපත්ති තීරණයක් වෙනස් කරන්නට බුද්ධිමත් දරුවන් කොටසක් මෙබදු දරුණු ආකාරයකින් හැසිරෙනු ඇතැයි විශ්වාස කළ නොහැකිය.

දරුවන්ගේ කලබලය මැඩ පවත්වන්නට වි‍ශේෂ කාර්ය බලකාය කැඳවීය. එය ආණ්ඩුව සතු ඉතාම ප‍්‍රබල ප‍්‍රහාරක බල ඇණියකි. විශේෂ කාර්ය බලකාය පිහිටුවන්නේ ත‍්‍රස්තවාදය මර්දනය සඳහාය. දරුවන් පාලනය කරන්නට මෙපමණ බලවත් බල ඇණියක් කැඳවන හේතුව කුමක්ද? අවි අමෝරා ගත් බිහිසුණු කණ්ඩායමක් මැදට පැන යටත් කරන්නට නම් එය සාධාරණ විය හැකිය. නමුත් රජයේ කාර්යාලයක සහ ශිෂ්‍ය උද්ඝෝෂණයකට මෙබදු මැදිහත්වීමක් අවශ්‍යද?

විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් පමණක් නොව විශේෂ කාර්ය බලකාය යන කණ්ඩායම් දෙකම මේ රටේ ඉතාම ප‍්‍රබල කොට්ඨාශ දෙකකි. විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළු වෙන්නට ලැබෙන්නේ ඉතාම දක්ෂ පිරිසකටය. විශේෂ කාර්ය බලකාය ද තරුණන් අතරින් තෝරා ගත් දක්ෂ බුද්ධිමත් කොටසකි. එතැනට තෝරා ගන්නේ ද විශාල තරගයකින් අනතුරුවය. ශිෂ්‍යයන් හොඳට ඉගෙනුම ලබා ඇති අතර රජය ඒ වෙනුවෙන් විශාල ආයෝජනයක් කර තිබේ. විශේෂ කාර්ය බලකාය ද රජයේ වියදමින් ඉතාම ඉහළ පුහුණුවක් දී මෙරට ආරක්ෂක අංශයේ ඉහළම තැනට තෝරා ගන්නා ලද කණ්ඩායමකි. දෙපිරිසම තරුණන්ය. සමාජයක් වශයෙන් අප සියළුම දෙනා එකතු වී රටේ ඉහළම තැන් වලට තෝරාගත් කණ්ඩායම් දෙකක් එක තැනකට කැඳවා ගැටුමක් නිර්මාණය කිරීම ඉතාම අවාසනාවන්ත තත්ත්වයකි. ඉතා දක්ෂ ශිෂ්‍යයන් හා ඉතා දක්ෂ හමුදාවක් එකිනෙක ගැටී විසඳා ගන්නට තැත් කරන ප‍්‍රශ්නයේ ස්වභාවය කුමක්ද? අප සියළුම දෙනා තේරුම් ගත යුතු යතාර්ථය එයයි.

ආණ්ඩුව මෙම ප‍්‍රශ්නය ගැන සාවධාන විය යුතුය. කවර හෝ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රශ්නයක් ගැන සමාජය තුළ යම් අර්බුදයක් තිබේ නම් ඒවා පැහැදිලි කර සාකච්ඡා කර විසඳා ගැනීමට පියවර ගත යුතුය. විශ්ව විද්‍යාලයට එන තරුණයා පමණක් නොව විශේෂ කාර්ය බලකායේ තරුණ සෙබලා ද එකම පංතියේ කොටස් දෙකකි. ඔවුන් මෙම ගැටුම හමුවේ ඉහළට හා පහළට පැමිණ ඇත්තේ ස්වකීය අරමුණ අනුව නොව ආණ්ඩුව වෙන්කර දුන් විධානය අනුවය. සමාජයේ පහල කොටස මෙබදු ප‍්‍රයත්නයක පවතින විට රටක් ඉදිරියට ගමන් කරන්නේ කෙසේද? අපට ඇති ප‍්‍රශ්නය එයයි. රට හදන්නට රට අලූත් තැනකට ගෙන යන්නට ශක්තිය හා ජවය යොමු කළ හැකි පාර්ශව දෙකක් එකට ගැටෙන විට රටක් හදන්නට පුලූවන් කමක් තිබේද?

පුද්ගලික වෛද්‍ය විශ්ව විද්‍යාල ඇති කිරීමේ තත්ත්වය මෑත සෑහෙන කාලය තුළ නොයෙක් වතාවක් අරගල ඇති කරගත් එකකි. එයින් මෙරට දේශපාලනඥයන්, වෘත්තීයවේදීන්, දරුවන් පමණක් නොව අවසාන වශයෙන් සමස්ථ සමාජයට බෙදා වෙන් කර තිබේ. එක ප‍්‍රශ්නයක් වෙනුවෙන් මෙපමණ කලබැගෑනියක් වන විට රට තුළ සංහිදියාවක් ගැන අවධානය යොමු කළ හැකිද? රටට ඇති ප‍්‍රධානම පීඩනය ඉවසීමක් නැති කම බව පෙනේ. අවසානයේ සමාජයම සම්පූර්ණ කෝලාහලයක් බවට පත්ව බුද්ධිමත් සහ ශක්තිමත් සියළු දෙනා වේදනාවට පත් වෙන්නට කලින් මෙම පසුබිම ගැන හොදින් තේරුම් ගැනීම අප රටේ වැසියන් සතු බරපතල වගකීමකි.

Advertisements

ලී ක්වාන් යූ නම් උද්‍යාන පාලකයා

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/06/21 – ලංකාදීප

සිංගප්පූරුවේ හිටපු අගමැති ලී ක්වාන් යූ ගැන ජාත්‍යන්තරය ඇති තරම් කතා කර තිබේ. ඔහු ගේ දර්ශනය හා සංකල්ප ගැන නොයෙක් අන්දමින් අවධානය යොමු කර ඇත. අභාවයට පත් නමුත් හෙතෙම අදත් ජීවතුන් අතර යැයි දැනෙන තරමට එය බලවත්ය. ජගත් ප‍්‍රජාව කාලගුණ විපර්යාස හා පරිසර සංරක්ෂණය ගැන කතා කරමින් සිටී. ලෝකයේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් පරිසරය ඉතාම වැදගත් බව විද්වතුන් ගේ මතයයි. ලෝක නායකයන් එකතු වී මිහිතලයේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් අණ පනත් සම්මත කරගනිමින් සිටින අතර එහි වැඩි අවධානයක් යොමු කර ඇත්තේ වන වගාව කෙරෙහිය.

සිංගප්පූරුවේ ‘‘ප‍්‍රධාන උද්‍යාන පාලකයා’’ ලී ක්වාන් යූ යැයි එරට මැති ඇමැතිවරු පමණක් නොව ජනතාව පවා උපහාසයෙන් මෙන් ඔහු ගැන රහසින් මුමුණමින් සිටියේය. හෙතෙම සිංගප්පූරුවේ අගමැති ධුරය උසුලන කාලයේ දී එහෙම හදුන්වන්නට ධෛර්යයක් නොතිබුණ පිරිස අද එවැනි නිර්වචනයකින් ලී ක්වාන් යූ හදුන්වනවාට ඉතාමත් කැමැති බව පෙනේ. එයට හේතුවක් ඇත. කුඩා සිංගප්පූරුව ගොඩනගන විට එය කොන්ක‍්‍රීට් වනාන්තරයක් වෙන්නට ඉඩ නුදුන් හෙතෙම ගහ කොළ වවා නගරය හරිත උද්‍යානයක් බවට පත් කරන කාර්යයෙහි දී පුද්ගලිකවම පෙරමුණ ගත්තේය. ‘‘තුන්වන ලෝකයෙන් පළමුවන ලෝකයට’’ යනු සිංගප්පූරුව ගොඩනැගූ අන්දම ගැන ලී ක්වාන් යූ ලියන ලද කෘතියකි. ‘‘නිදහසට පසු තුන්වන ලෝකයේ රටක් වශයෙන් අප ගත යුතු මග ගැන කල්පනා කළ අතර පිරිසිදු සහ හරිත රටක් ගොඩනැගීම මම අරමුණු කර ගත්තෙමි’’ යැයි එහි එක තැනෙක හෙතෙම සඳහන් කර තිබේ.

සිංගප්පූරුව දියුණු වන විට විශාල මහල් සංකීර්ණ, අධිවේගී මාර්ග, ගුවන් පාලම් සහ කර්මාන්ත ශාලා බහුලව ඉදිකරන ලද අතර ඒ කාලයේ කැබිනට් මණ්ඩල සාකච්ඡා වල වාර්තා උද්‍යාන නගර වාර්තා වශයෙන් ගෞරවය මුසු කතාබහට ලක්වූ බව අද හෙළිදරව් කරන්නේ එකල ඇමරිකාවේ තානාපතිනිය වශයෙන් සිටි  නිලධාරිනියයි. එරට දේශපාලනඥයන්, පුරවැසියන් සහ ලෝකයේ නොයෙක් තැන් වලින් ලී ක්වාන් යූ ගේ පැල සිටුවීම ගැන එදා උපහාසයෙන් කතා කරන්නට ඇති නමුත් අද එහි අනෙක් පැත්තය. නායකයෙකු වශයෙන් ඔහුගේ පුද්ගලික අනුදැනුම ඇතිව නොයෙක් තැන් වලින් ගෙන්වා සිටුවන ලද පැල අද සිංගප්පූරුවට ආශීර්වාදයක් වී තිබේ. ඔහුම සොයා බලා රාත‍්‍රී කාලයේ දී පවා ගහ කොළ වල සාත්තුව හා අනවශ්‍ය ඉති කපා දමමින් ක‍්‍රියා කළ හෙයින් රටේ ප‍්‍රධාන උද්‍යාන පාලකයා යන පටබැඳි නම පද බැදෙන්නට ඇත. කුඩා භූමියක් නමුත් තුන්සියයකට වැඩි උද්‍යාන හා වනාන්තර හතරක් රට තුළ ඇති කර ස්වභාවිකත්වයට ඉඩ දෙමින් රට සංවර්ධනය කරන ලද බව වර්තමානයේ ලී ක්වාන් යූ ගැන කතාකරන විද්වතුන් උද්දාමයෙන් ප‍්‍රකාශ කරති.

ශ‍්‍රී ලංකාව ස්වභාවික පරිසර පද්ධති වලින් අනූන රටකි. රට යටත් කරගන්නට තැත් කළ කාලයේ අධිරාජ්‍යවාදීහු මෙරට පරිසරය හා දේශගුණය ගැන කතා කර ඇත්තේ මවිතයෙන්ය. නිදහස දිනා දශක හතක් ගත වන විට රට පුරා තැන තැන නැගෙන වේදනාව මතු කරන්නේ අවිධිමත් සංවර්ධනය ගැනය. කදුනාය යන, ඇල දොල පිරී විපත් ඇති කරන සහ වේලි බිඳ වැටෙන බව දක්වන විට ජනතාව ඇලලෙන්නේ භීතියෙන්ය. පරිසර දිනය එන විට පැල සිටුවන නමුත් ඒවා බලාගන්නට කිසිවෙකු නැත. සංවර්ධන යෝජනා ගැන සාකච්ඡුා කරන නමුත් ස්වභාවිකත්වය ආරක්ෂා වන සේ එය කරන්නේ කෙසේදැයි රටට දැක්මක් නැත. මෑත කාලය තුළ සිටුවන ලද පැල සාර්ථකව වැවුණේ නම් අද රට පුරා මහා වනාන්තරයකි.

පරිසරය ගැන නොතැකීමේ විපාක දකින රටට නැවත හරිත සංවර්ධනය ගැන හිතන්නට කාලය එළැඹ තිබේ. ඒ වෙනුවෙන් විශාල නායකත්වයක් අවශ්‍යය. අධිවේගී මාර්ග ඉදිකරන සැලසුම් හදන, මෙගා නගර සැලසුම් කරන සහ විශාල වශයෙන් ඉඩම් ප‍්‍රයෝජනයට ගන්නට කතාකරන අතරවාරයේ කොන්ක‍්‍රීට් වලින් පිරවෙන තැන් වල පිරිිසිදුකම හා හරිත පැහැය ඇතිකරන්නේ කෙසේදැයි විමසා බලන්නට අවශ්‍යය. නීති පනවා, නිලධාරීන් යොදවා පරිසරය ආරක්ෂා කරන්නට සම්පූර්ණ හැකියාවක් නැති බව ද මෙහි දී සඳහන් කරන්නට අවශ්‍යය.

 

සුරක්ෂිත ජන සමාජයක් වෙනුවෙන්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/06/14 – ලංකාදීප

භීතිය ජන සමාජයෙන් පහව ගොස් තිබේද? ආරක්ෂාව ගැන තහවුරුවක් ඇත් ද? මෙවැනි ප‍්‍රශ්න විමසන විට අප සියළුම දෙනාට එකිනෙකට වෙනස් උත්තර ඇත. නමුත් අවසානයේ දී එකඟවන කාරණයක් තිබේ. එනම් පොලිසිය හා ආරක්ෂක අංශ ක‍්‍රියාත්මක වන නමුත් ජීවිත සහ දේපොල සියයට සියයක් ආරක්ෂිත නැති බවය. රටක් දියුණු වන විට ජනතාව ගේ පැවැත්ම දියුණු වෙයි.  එය සාමකාමී සහජීවනයට මගකි. පුරවැසියන් උපයන ආදායම ජීවත්වන්නට ප‍්‍රමාණවත් වන විට සැනසිලිදායක බව ඇති කරයි. සමාජ සංවර්ධනය හා ආර්ථික දියුණුව සමග සමාජ සුරක්ෂිතතාව තහවුරු වන බව පිලිගත යුතුය.

එසේ නමුත් දිනපතා සිදුවීම් වලින් පෙන්වන්නේ රට තුළ පවතින අමිහිරි තත්ත්වයයි. බක් මාසයේ අවුරුදු සතුට ප‍්‍රකාශ වන අතරවාරයේ වාර්තා වෙන්නේ ඝාතන හා සොරකම්ය. වෙසක් යනුවෙන් රට බෞද්ධාලම්බන ප‍්‍රීතියෙන් ඇළලෙන විට ද අපරාධ වල අඩුවක් නැත. පොසොන් සඳ උදාවෙන අතරතුර පවා මිනීමැරුම් හා සංවිධානාත්මක අපරාධ ගැන අහන්නට ලැබේ. රට පුරා පොලිසිය සැරිසරයි. නීති රීති තදය. අධිකරණයෙන් සමාවක් නැත. එසේ තිබිය දී පවා අපරාධ ඉහළ මට්ටමකය. එපමණක් නොව මත්පැන්, මත්ද්‍රව්‍ය සහ නොයෙක් ජාවාරම් ගැන වාර්තා වෙමින් තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පවතින මෙම ස්වභාවය එතරම් යහපත් නැත.

ජාත්‍යන්තර වාර්තා පෙන්වන්නේ ඝාතන හා සොරකම් අඩුවෙන්ම වාර්තාවන රට බවට ජපානය පත්ව ඇති බවය. මිනීමැරුම් වාර්තාවෙන්නේ ලක්ෂයකට දශම තුනක ප‍්‍රතිශතයකින්ය. පසුගිය වසර දහ තුන තුළ මනුෂ්‍ය ඝාතන වාර්තාගත සේ අඛණ්ඩව පහත වැටී තිබේ. පොලිසියට පරීක්ෂණ මෙහෙයවන්නට සිද්ධි නැත. එහෙයින් ජපානයේ නොසලකා හැරිය යුතු ඉතා සුළු සිද්ධියක් ගැන පරීක්ෂණ පවත්වන්නට සෑහෙන නිලධාරීන්  ප‍්‍රමාණයක් යෙදවෙති.  ලෝකයේ ජන අනුපාතය අනුව මනුෂ්‍ය ඝාතන වැඩියෙන්ම සිදුවන රට වශයෙන් සලකන්නේ රුසියාවයි. ඇමරිකාව, කැනඩාව සහ ප‍්‍රංශය ද ප‍්‍රමුඛ ලැයිස්තුවේ සිටී. සොරකම් සම්බන්ධයෙන් ඉහළම තැන පසුවෙන්නේ ප‍්‍රංශයයි. අනතුරුව ඇමරිකාව හා බි‍්‍රතාන්‍ය බව දැක්වෙයි. ශ‍්‍රී ලංකාව මෙම ලේඛනයේ සැලකිය යුතු තැනක නැති නමුත් පවතින තත්ත්වය එපමණ යහපත් නැත.

අවධානයට යොමු කළ යුතු මෙම ඉලක්කම් ගැන පමණක් නොවේ. එහි සඳහන් නොවන පැත්ත ගැනය. ආණ්ඩුව සාමකාමී රටක් වෙනුවෙන් විශාල ධනයක් වියදම් කරයි. පොලිස් සේවාව නඩත්තු කරන අතර ත‍්‍රිවිධ හමුදාව සහ සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවක් ද සිටී. රාජ්‍ය එකී පිරිවැය දරන අතර හැකි සෑම ආයතනයක්ම සෑහෙන පමණින් වියදම් කර ආරක්ෂක සේවා පවත්වාගෙන යයි. විශේෂිත පුද්ගලයෝ පවා ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පිරිවැයක් දරති. විශේෂ තාක්ෂණ මෙවලම් ද වර්තමානයෙහි භාවිතා කෙරේ. රට තුළ ආරක්ෂිත බව ඇතිකරන්නට අවධානය ඇති බව පෙනෙන නමුත් නැති බව දැනෙන්නේ ද පොදු ජනතාවගේ සුරක්ෂිතතාවයයි.

සිද්ධි පිලිබඳව පරීක්ෂණ කඩිනම් කළ යුතුය. බුද්ධි අංශ අපරාධ මර්දනය වෙනුවෙන් වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්නට අවශ්‍යය. අධිකරණ ව්‍යුහය තුළ ද ප‍්‍රමාදය තුරන් කරන්නට අවශ්‍යය. සාමාන්‍යයෙන් පොලිසිය හා පොලිස් කොට්ඨාශයේ වෙසෙන ජනතාව අතර සම්බන්ධතාව වැඩි දියුණු කළ යුතුය. ජනතාව පොලිසියට යන්නේ නැත. පොලිස් නිලධාරීයා ගැන සමාජයේ ඇති ප‍්‍රතිරූපය යහපත් එකක් නොවේ.

ලෝකයේ නොයෙක් රටවල ජනතාවගේ ජීවිත යහපත්ව ඇත. සරල සහ සාමකාමී වී තිබේ. ආගමික පරිසරය බහුල, උසස් සංස්කෘතියක් සහ පවුල් සම්බන්ධතා දැඩිව පවතින ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජන සමාජය වඩා සුරක්ෂිත තැනක් කිරීම ඉතා වැදගත් බව සඳහන් කළ යුතුය.

 

හදිස්සි විපත්

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2017/06/07 – ලංකාදීප

පසුගිය සති දෙක අතිශය කණගාටුදායක සිද්ධි වලින් බහුල කාල වකවානුවකි. විපත් හෙයින් ජනතාවගේ ජීවිත අහිමිවීම, දේපොල විනාශය සහ ගහ කොළ වන සතුන් ඇතුළු පරිසරයට සිදුවූ හානිය මිල කළ නොහැකිය. විපත තමන්ට සිදුවූ එකක් සේ සලකන ලද ජනී ජනයා සිය බත්පත පවා පරිත්‍යාග කළේය. ජනතා සංවිධාන, ජන මාධ්‍ය, රජය සහ ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව පරිත්‍යාගශීලී විය. ක්ෂණයකින් සිදුවූ විනාශය මගින් ජනතාව තුළ ඇති කරන ලද කම්පනය බරපතලය. කෙටි කාලයක් තුළ සිද්ධි ගණනාවක් හෙයින් ඒවා දරාගත නොහැකි තරම්ය.

මෑත කාලීන විපත් රටට අනාවරණය කරන ලද සියුම් කාරණයක් තිබේ. එනම් ආධාර එකතු කිරීම හා ඒවා අවශ්‍ය අය වෙත බෙදාදීමේ දී ඇති  වන ගැටළු. නියඟය, ගංවතුර, නාය යාම්. සාලාව සිද්ධිය හා කසල කන්ද වැනි  ඕනෑම අවස්ථාවක හදිසියේ සියල්ල අහිමිවන ජනතාව වෙත ත්‍යාගශීලීවීම වැදගත්ය. මෙරට පවතින සංස්කෘතික බැඳීම් සහ ආගමික පසුබිම අනුව තමන් සතු දෙයින් යමක් අනුන් වෙත දීම වෙනුවෙන් බලකිරීමක් කළ යුතු නැත. රජය හා ජනමාධ්‍ය කරන කෙටි දැනුම් දීම අනුව අති විශාල ප‍්‍රමාණයකින් ආධාර ලැබෙන්නේ ඒ අනුවය.

විපත් හමුවේ එකතුවන ආධාර ප‍්‍රමාණය කොපමණ දැයි ගණන් බැලීමක් කරන්නේ නැත. බෙදා දුන්නේ කා හටදැයි සම්පූර්ණයෙන් නිරීක්ෂණය කළ නොහැකිය. නොබෝදා ඇති වූ ගංවතුර හා නාය යෑමේ සිද්ධි හමුවේ ලක්ෂ සංඛ්‍යාත පිරිසක් අසරණ වූහ. ජනතාව තමන් වෙත ලැබුණ ආධාර සහ ඒවා බෙදාදීම ගැන කතා කළේ අතෘප්තියෙන්ය. ආධාර එකතු කිරීම හා බෙදාහැරීම ගැන විශාල මතවාදයක් රට තුළ පැතිරවීය. එක් එක් ආයතන හා සංවිධාන ප‍්‍රකාශ කළේ තමන් කරන දේ පමණකි. ආයතනයක වගකීම කුමක්ද? භාණ්ඩ බෙදාදී ඒවා තමන් කරන ලද බව කියා ප‍්‍රචාරය කිරීම ද? කරුණු වාර්තා වන ආකාරය අනුව හදිසි විපත් අවස්ථාවක රජය අත්‍යවශ්‍ය මෙහෙයුම් කරන බවක් අනාවරණය නොවේ. රාජ්‍ය නිලධාරීන් කරන කාර්යයක් ඇත්නම් ජනතාව දැනුම්වත් වෙන්නේ සීමාසහිතවය. ආයතන හා සංවිධාන සෑහෙන ප‍්‍රමාණයක් විපතට පත්වන ජනතාවට ඉතා හොඳීන් සහන සම්පාදනය කරන බවට තොරතුරු ප‍්‍රචාරය කරන විට නිලධාරීන් ද වැඩි සැලකිල්ලකින් දුකට පත් ජනතාව වෙත සමීප වෙන්නට තැත් කරන්නේ නැත. එය අනවබෝධය හෙයින් ඇති වෙන තත්ත්වයකි. අවසානයේ දී මහා මාර්ගයේ අවට ඉන්නා ජනතාව වෙත භාණ්ඩ බෙදා දී සහන සම්පාදනය වන අතර ගංවතුරෙන් හෝ නාය යාම් වලින් කොටු වූ ඈත දුෂ්කර ප‍්‍රදේශ වල ඉන්නා ජනතාව ගැන වැඩිපුර සොයා බලන්නේ නැත. එය විපතට පත් වූ අය නැවත වතාවක් අසරණ කිරීමක් බව සඳහන් කළ යුතුය. විපතට පත් අය සිතන්නේ තමන්ට නොලැබී අනෙක් අයට ලැබුණ බවය. ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ලැබෙන ආධාර දේශපාලනඥයන් එකතු කරගෙන ඒවා ඡන්ද ව්‍යාපාර වලදී යොදා ගන්නවා ඇතැයි සමහරු සිතති. ඒවැනි අදහස් සාධාරණ ද? අවසානයේ දී සිදුවන්නේ පාලන ව්‍යුහය ගැන වෛරයක් ඇති කරන තත්ත්වයකි.

හදිසි විපත් සිදුවෙයි. ඒවා වැලැක්විය නොහැකි නමුත් පාලනය කළ හැකිය. නිසි පරිදි කළමණාකරනයෙන් අසරණ වන ජනතාව වෙත ඉක්මනින් සහන සැලසිය හැකිය. තොරතුරු තාක්ෂණ යුගයේ දී දත්ත එකතු කරගැනීමට හා ඒවා විශ්ලේෂණයට ඇතිකරම් මෙවලම් තිබේ. ඒවායෙන් ප‍්‍රයෝජන ගැනීම වැදගත්ය. ආධාර අවශ්‍ය අය සහ අවශ්‍ය කරන තැන් ගැන වඩා විමර්ෂණාත්මකව සොයා බලා ඉක්මනින් පියවර ගත හැකිය. ඒවා කරන්නේ කෙසේදැයි වෘත්තීය මට්ටමින් ආපදා සහන සම්පාදනය කරන අංශ සමග සාකච්ඡුා කිරීම සුදුසුය.