සල්ලි මලූ ගානට වැටෙන අපේ මන්ත‍්‍රීහු

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2018/11/14 – ලංකාදීප

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය උසස් පාලන ක‍්‍රමයකි. සමාජ දියුණු වන විට එයට තවත් විචිත‍්‍ර අංග එකතු වන අතර ඒවා මගින් පාලන ව්‍යුහය තවදුරටත් විනිවිද පෙනෙන ස්වභාවයකට පත් කරයි. නමුත් මෑත භාගය තුළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පැවැත්ම ගැටළු සහගත තැනකට පත් විය. විශේෂයෙන් ජනතාවගේ ඡන්දයෙක් බලයට පත් වන මැති ඇමැතිවරු හැසිරෙන ආකාරය සම්බන්ධයෙන් ජනතාව අතිශය කලකිරීමට පත්වූහ. එයට හේතුව කුමක්ද?  මහජන නියෝජිතයන්ගේ ‘‘වටිනාකම්’’ අභිබවා ‘‘මිලක්’’ මතුවීමය. ඉතාම නරක තත්ත්වයකි. මහජන නියෝජිතයන්ට වටිනාකම් තිබිය යුතුය. නායකත්ව ගුණාංග, ජනතාව වෙනුවෙන් සේවයට කැපවීම, රටේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් ක‍්‍රියාකිරීම යනාදී වශයෙනි. පුද්ගලික චරිත ලක්ෂණ ද වැදගත්ය. වටිනාකමක් ඇති උසස් පුද්ගලයෝ බවට පිලිගැනෙති. සමාජ ගෞරවය දිනාගත හැකි වන අතර ඔවුහු විශාල පෞර්ෂයක් සහිත අනගිභවනීය මහජන නියෝජිතයෝ බව අවිවාදිතය.

මහජන ගෞරවය වෙනුවට තාවකාලික ජනප‍්‍රියත්වය වෙනුවෙන් ක‍්‍රියා කිරීම මෑත කාලය තුළ මෙරට දේශපාලනයේ දැකගත හැකි වූ තත්ත්වයකි. සංකීර්ණ මැතිවරණ ක‍්‍රමය හා එයින් නිර්මාණය කරනලද බල ව්‍යුහයේ විකෘතිය ඔස්සේ ජනතා නියෝජිතයෝ මිල කළ හැකි තැනට පත්ව තිබේ. එය වෙන්දේසියකි. පක්ෂ මාරු කරන එයින් ආණ්ඩු බලය වෙනස් කරන්නට හේතුවන අවස්ථා වල දී මැති ඇමැතිවරු ‘‘සල්ලි මලූ’’ වශයෙන් සලකන බව පෙනේ. තමන්ගෙන් ඡන්දය ඉල්ලන්නට එන අවස්ථාවේ දී එය වෙන්දේසි කරන බව ප‍්‍රකාශ කරන තරමට පොදු ජනතාව මෙකී වාතාවරණය ප‍්‍රතික්ෂේප කළහ. නමුත් අද වන විට දේශපාලනය හා දේශපාලනඥ පිරිහී ජනතාවගේ ඇනුම්පද වලට ගොදුරු වී සිටී. එය ඉතා අවාසනාවන්ත තත්ත්වයකි.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලනයට වසර හැත්තෑවක අත්දැකීම් ඇත. ගත වූ දශක හත තුළ පැවැත්ම ගුණාත්මක අතින් නංවනු සඳහා නොයෙක් සංශෝධන හදුන්වා දී තිබේ. ඒවායෙන් ලැබුණ හොඳ නරක ප‍්‍රශ්න කළ යුතුය. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලනය තීරණාත්මක මංසන්ධියකට පැමිණ ඇත. ඡුන්දයෙන් තෝරා පාර්ලිමේන්තුවට යවන නියෝජිතයන් පුරවැසියන්ට එපා වීම එහි දරුණුම තත්ත්වයයි. ධනයට හා බලයට ඇති කෑදරකම පුරවැසියන්ට ප‍්‍රශ්නයක් වී තිබේ. මහජන නියෝජිතයන් හැසිරෙන අන්දම තිත්ත වී ඇත.  ජනතා නියෝජනයේ ප‍්‍රමිති අගාධයට ගමන් කර ඇති බව ඉතාම පැහැදිලිය.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තහවුරු කර දේශපානයේ හරය හා එහි වටිනාකම් නැවතත් නිර්මාණය කිරීම අප සියළු දෙනාගේම වගකීමකි. තිරයෙන් එපිට සිට විවේචන කිරීම වෙනුවට බුද්ධිමත්, තරුණ රට ගැන කැකැකුමක් ඇති පිරිස ඉදිරියට පැමිණ මෙම කණගාටුදායක තත්ත්වය වෙනස් කිරීමට සැබෑ සංවාදයක් ඇරඹිය යුතුය.  ව්‍යවස්ථාව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලනයේ එක රාමුවකි. බලය ඇති පාලකයෝ තමන්ට ගැලපෙන පරිදි එය සංශෝධනය කර ඇති අතර ව්‍යවස්ථාව යනු අවස්ථාවාදී ලියැවිල්ලක් බවට පත්ව තිබේ. දේශපාලනඥයෝ එහි වගන්ති විග‍්‍රහ කරන්නේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට විනා බලය බෙදා ජනතා පරමාධිපත්‍යය ආරක්ෂා කරන්නට නොවේ. මෑත කාලය තුළ දේශපාලන පක්ෂ, දේශපාලනඥයන් ක‍්‍රියා කරන ලද ආකාරය එයට හොඳ සාක්ෂියකි. මෙමපැවැතිම වෙනස් කර යහපත් දේශපාලනසංස්කෘතියක් බිහි කිරීමට නම් අලූත් ජවයකින් යුතු පිරිස ප‍්‍රවාහය හා එකතුවීම අවශ්‍යය. එය යුක්ති ගරුක පාලනය ව්‍යුහයක් උදෙසා වටිනාකම් නැවත ඇති කිරීමක් වනු ඇත.

 

 

Advertisements

මුහුණු වෙනස් කළත් ගමන එකනම් රටට සෙතක් වේද?

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

milinda-prashna

2018/11/07 – ලංකාදීප

ශ‍්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය ගැන පවතින අලූත් තත්ත්වය ජාත්‍යන්තර අවධානය දක්වා විහිදී තිබේ. තිතිපතා එන අලූත් විත්ති කෙරෙහි පොදු ජනතාව තුළ නොනිත් කුතුහලයක් ඇත. පක්ෂ මාරු කිරීම එක කොටසකට අනුව පිලිකුල් සහගතය. තවත් කොටසකට එවැනි දේශපාලනඥයෝ මහා වීරයන් බවට පත්ව ඇති බව පෙනේ. දේශපාලන පක්ෂ තුළ සිදුවන විපර්යාස, ආණ්ඩුවේ ආයතන වල කරන අලූත් පත් කිරීම්, ඒවායේ සිදුවන පිලිගැනීම් හා සමාන ප‍්‍රමාණයකින් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට සිදුවූ හානිය, එය ආරක්ෂා කරගැනීමට දරන ප‍්‍රයත්න සහ විරෝධතා යනාදිය ද සමාජ ආන්දෝලනය තීව්ර කර තිබේ.

ජනතාවගේ හිත් තුළ පැසවමින් තිබුණ එදිනෙදා ප‍්‍රශ්න සහමුලින්ම අමතක වී ඇත. මෙරට බහුතරයක් දෙනා උදේ හවස ගමන් කළේ පහසුවෙන් නොවේ. දුම්රියේ හෝ බස් රියේ එල්ලී නිවසින් කාර්යාලයටත් කාර්යාලයේ වැඩ අවසන් කර නැවත නිවසටත් කළ එම ගමන අතිශය කටුක එකක් බව කිව යුතු නැත. දරුවන් ගේ පාසල් ගමන පවා මහ මගට විශාල වේලාවක් ගත කරන එකක් විය. පාසල් අධ්‍යාපනය අවසානයේ දී ගැලපෙන රැකියාවක් ගැන නිශ්චිත අදහසක් නොතිබුණ බව නිසැකය. කෙසේ හෝ රට හැරයාම මෙරට තරුණ පෙළ තුළ පවතින පොදු සිහිනයකි. දේශපාලනඥයන් ගේ බල හුවමාරුවෙන් පිහිටුවන ලද අලූත් ආණ්ඩුවෙන් සාමාන්‍ය පොදු ජනතාවට ලැබෙන්නේ මොනවාද? රට තුළ සාකච්ඡා විය යුතු වැදගත්ම ප‍්‍රශ්නය එයයි.

යහපාලනය ගැන විශාල බලාපොරොත්තු තිබුණි. ක‍්‍රමය වෙනස් කර ජීවන පැවැත්ම නව මාවතකට යොමු කරනු ඇතැයි ජනතාව කල්පනා කළේය. දුෂණ හා වංචා තුරන් වූ සමාජයක යුක්තිය ඉශ්ඨ වනු ඇතැයි සිතා සිටියේය. අඩුම තරමින් සැනසිල්ලේ ජීවත්වෙන්නට සුදුසු වටපිටාවක් අපේක්ෂා කළේය. ඒවා ලැබී තිබේද? නිදහස ලබා ගත වූ දශක හත තුළ දේශපාලනඥයෝ උස් පුටුවල හිදුවා අත්පොලසන් දෙනු හැරෙන්නට වෙනත් යමක් මෙරට සාමාන්‍ය රටවැසියන්ට ලැබී නැත. එය බරපතල අභාග්‍යයකි. නිදහසේ පළමු පරම්පරාව විශාල රැවටිල්ලකට ගොදුරු වූ අතර මෙරට දේශපාලන ක‍්‍රමය, එය නිර්වචනය කරන අන්දම දකින විට අවසානයක් පෙනෙන්නේ නැත. බල ලෝභී ආත්මාර්ථකාමී නායකයෝ විනා ජාතික අවශ්‍යතා සලකා රට ගොඩ නගන්නට කැපවන චරිත ඉතා දුලබය.

නීතියෙන් රටට යහපතක් කරගත හැකි නම් හොඳම නීතිය පමණක් නොව ඉතාම බලවත් නීතිවේදීහු ද අපට සිටිති. සිදුවන්නේ කුමක්දැයි තේරුම් ගෙන එයට අනුව හැඩ ගැසෙන්නට හැකිනම් රටට අවශ්‍ය කරන තරමටත් වඩා පණ්ඩිත ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදකයෝ ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ස්වභාවික සම්පත් හෝ වාසනා ගුණය ලෝකයේ අන් රටවලටත් වඩා වැඩි පුර තිබේ. මානව සම්පත ද බුද්ධිමත් හා කැපවීමෙන් යුක්තය. ලෝකයේ නොයෙක් රටවලට ගොස් දැනුම අනුව වැඩ කරන දක්ෂ පිරිසක් රටට සිටින අතර එය මානව සම්පත සම්බන්ධ ප‍්‍රබල සාක්ෂියකි. ඒ අනුව සලකන විට රටට සිදුව ඇත්තේ කුමක්ද? මෙපමණ සම්පත් හා මෙපමණ දාර්ශනික ශක්තියක් ඇති රටක් අප‍්‍රමාණ ගැහැට විඳින ජනතාව ජීවත්වන තැනක් බවට පත්වූයේ ඇයි? දණ්ඩක් නමුත් පැලවෙන බව පමණක් නොව අල්ලක් වවා මල්ලක් ගෙට ගන්නට හැකි බව ප‍්‍රකාශ වූ භූමිය අද හැම තැනකින්ම ඇසෙන පාඩු හා අලාබ වලින් පමණක් සමන්විත වී තිබේ.

බලයේ සිටින ආණ්ඩුව අයිති කවර පාර්ශවයකට ද යන්න වැදගත් නැත. ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය යුතුය. අතින් එලවලූ හාල් සහිත ෂොපිං බෑග් එකක් එල්ලාගෙන අපහසුවෙන් බස් රියේ පාපුවරුවේ යන වැසියා ගේ හෙට දවස ගැන අවධානය යොමු කරන වගකීමක් ජන නායකයන්ට තිබේ. ඊයේ අහසින් ගිය නායකයා වෙනුවට අද අහසින් යන නායකයා වෙනස් කිරීමෙන් හිස් අහස දෙස බලා ඉන්නා ජනී ජනයාගේ ප‍්‍රශ්න විසඳීය හැකිද? පවතින ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීමට නායකත්වය ගත යුතු යුගය උදා වී ඇත.